2 ครั้ง

ค ณ อผู้มีบุญ รัตนวนาลี ดอยคนสําคัญ รอเธอมานานนัก รอรักจากใจดวงน้อย ดวงดาวใช่สุดสอย รอคอยเธออยู่กลางใจ แน่วแน่ดิ่งสุดสาย ดาวพราวพรายสว่างใส อิ่มเอิบสุขท่วมใจ รู้ไหมใครคนสำคัญ ทำหน้าที่ผดุงโลก ให้พ้นโศกภัยมหันต์ ทุ่มเททุกคืนวัน ดุจตะวันไบอรุณ แผ่กระแสความร่มเย็น เหมือนเพ็ญแขทอไออุ่น สองมือที่การุญ พนมหัตถ์เป็นดอกบัว กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๔๓ | ๗๑
- บทกวีเกี่ยวกับความรัก