พระธรรมเทศนา ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ : หน้า 42/99

รวมพระธรรมเทศนา ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธรรมโชติ) 42 "ยากจนอีกต่อไปเลย" ด้วยอานุภาพแห่งมหาทานบารมีในครั้งนั้น เพียงแค่ข้าวครึ่งปั้นกับกล้วยครึ่งผล ทำให้ท่านสมบูรณ์ด้วยปลังสี ได้บำรุงเลี้ยงพระกิษุสามเณร ถึงวันละ ๕๐๐ รูปเป็นเวลาหลายสิบปี จนกระทั่งตลอดชีวิตของท่าน เพราะ ฉะนั้นท่านจึงย้ำบ่อยๆ ว่า จะทำบารมีอะไร ก็ทำไปเถิด แต่ขาดทานบารมี เพราะทานบารมินี้จะเป็นเครื่องสนับสนุนให้เราสร้างบารมีอย่างอื่นได้สะดวกสบาย ในสมัยพุทธกาล พระผู้พระศานเจ้าเสด็จไปกับพระอานนท์ ท่านได้ชี้ให้ดูเด็กขอทานคนหนึ่ง แล้วตรัสกับพระอานนท์ว่า เด็กขอทานที่มีร่างกายอัปปละักษณ์ผอมโซน่าเกลียด เหมือนปีศาจลูกฝุ่นนั่น คือ อานันทเศรษฐีในภาพชาติที่ผ่านมา ซึ่งมีสมบิดมาก เป็นคนตระหนี่ ได้สังบุตรหลายคนห้ามบริจาคทาน ให้หวังแห่นทรัพย์เอาไว้ เพราะกลัวทรัพย์จะหมดไป และได้ฝังทรัพย์ไว้ ๕ แห่ง ความตระหนี่ที่เข้าไปรอบงำอยู่ในจิตใจ หุ้มห่อดวงเห็น จำ คิด รู้ ซึ่งอยู่ในกลางกายละเอียดยิบของอานันทเศรษฐี ครั้นเมื่อโลกไปแล้ว ด้วยอำนาจแห่งความตระหนี่ ซึ่งเป็นกระแสาบาปสีดา ก็ฉุดดูดให้ไปบังเกิดใน ตระกูลของคนฉัตาล มีฐานะยากจน หามเลี้ยงชีวิตด้วย