ข้อความต้นฉบับในหน้า
รวมพระธรรมหกฺ ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมฺมโชโต)
52
(นำงำนสมาธิ)
เราลองนึกย้อนหลังถึงวันมหาวิถี วันที่ ๖ กันยายน
ที่ผ่านมา เราได้เห็นสิ่งอัศจรรย์ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เห็น
ดวงตะวันแก่พร้อย ๆ กันนั่นมีคน ซึ่งปกติเว็บจะมองดู
ดวงอาทิตย์ด้วยตาเปล่าไม่ได้ แต่วันนั้นดูได้โดยไม่แสบตา
ดวงอาทิตย์เหมือนถูกดุหายไป แล้วมีดวงธรรเหมือนดวง
แก้วใส ๆ ปรากฏขึ้นมาแทนที่ดวงอาทิตย์ คัลยดวงธรร
ผู้อชื่นนี้มาเป็นดวงแก้วใส ๆ เลื่อนเข้าเลื่อนออก เหมืือน
การชมภาพของกล้องถ่ายรูป ผุดเกิดขึ้นซ้อน ๆ กัน ใสเกิน
ใส เรียนตาเย็นใจ เป็นดัง “ดวงธรรมตะวันแก้ว”
ครึ่งหนึ่งได้เกิดดวงแหวรอบนอกของดวงตะวันแก้ว
หมุนวนไปทางขวา เปล่งฉัพพรรณสีออกมาเป็นแสงสี
ต่ำ ๆ สวยงามยิ่งนัก เหมือนสีรุ่งเกิดขึ้นในทิศละสี
สุดท้ายก็เป็นรัศมีสีทองอร่ามทาบทับบนท้องฟ้า บนมหา
ธรรมกายเจดีย์ จนพวกเราต่างเป็นสีทองไปหมด ลักษณะก็
เห็นสีเหลืองทองปรากฏเป็นองค์หลวงพ่อวัดปากน้ำ เหมือน
หมู่วีรสีทองอร่าม ค่อย ๆ ขยายขึ้นจนเต็มองค์ ตะวันแก้ว
ลอยเด่นอยู่ในกลาางกายของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ในที่สุด
น้ำตาแห่งความปลื้มปิติ ก็ได้เอ่อลอดออกมา ด้วยความครึ้มร
เลื่อมใส เชื่อมั่นในคุณของพระรัตนตรัยอย่างเปี่ยมล้น สุด
ที่พระธานาได้หมดสิ้นทีเดียว