พระธรรมเทศนา ๒ โดย พระราชภาวนาวิสุทธิ (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย) : หน้า 83/99

รวมพระธรรมเทศนา ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย) 83 ทานแม่มีจำนวนน้อย ขอเพียงมีใจใหญ่ กล้าคิดกล้าทำเหมือนดังชายหนุ่มผู้กตัญญู ซึ่งเลี้ยงชีวิตด้วยการขออาหารจากชาวบ้าน เมื่อรับใจทำบุญด้วยเจตนาอันแรงกล้าบุญก็ส่งผลทันตาเห็น ให้เป็นมหาเศรษฐี มีสมบัติใช้ไม่รู้จักหมดจักสิ้นทีเดียว เรื่องมีอยู่ว่ามีชายยากจนเชิญใจคนหนึ่ง ยากจนกว่าใครทั้งหมดในเมือง บางวันเขาและภรรยาต้องไปขออาหารเหลือเดน ที่ชาวบ้านกำลังจะเท้งมาทิ้งประทังชีวิตใครๆ เรียกเขาว่า “มหาทุกคนะ” ซึ่งแปลว่าคนยากจนมากจริงๆ วันหนึ่ง มันบันฑิตคนหนึ่งเดินผ่านมา พบเข้า ได้บังเกิดความกรุณา อยากจะให้เขาพ้นจากความยากลำบาก จึงบอกเรื่องที่นินมน์พระไว้ แล้วชักชวนให้หาทุกคนตะรับเป็นเจ้ากระเลี้ยงพระสักคนหนึ่ง มหาทุกคนะปฏิเสธ เพราะรู้ว่าตนเองยากจนเช่นใจขนาดนี้ ต้องขออาหารชาวบ้านกินแทบทุกวัน จจะถวายทานได้อย่างไร แต่บัณฑิต ยอดกล้าขะนิมิตร ไม่ละความพยายาม ยังชักชวนต่อไปว่า “สหายเอ๋ย คนในเมืองนี้ต่างร่ำรวยมั่งคั่งไม่ต้องทำงานหนักก็ได้เงินทองมากมาย เพราะเขาทำบุญ