รวมพระธรรมเทคนิค ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ (ไชบูลย์ ธมฺมโชโต) : หน้า 82/99

รวมพระธรรมเทคนิค ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ (ไชบูลย์ ธมฺมโชโต) 82 มนุษย์เราก็เช่นเดียวกัน เกิดมาแล้วส่วนถูกไฟคือความแก่ ความเจ็บ และความตาย เผลนอยูทุกวินาที แมเราจะไม่สามารถหลบหนีพื้น แต่เราทุกคนสามารถขนสมบัติที่หามาได้ให้ติดตัวบ้านชาตไป โดยต้องตัดความกระหนี่ในใจออกไปให้ได้เสียก่อน แล้วบริจากทาน เปลี่ยนทรัพย์สมบัติหยาบ ให้เป็นทรัพย์ละเอียด คือบุญ ที่จะติดตามเราไปทุกภพทุกชาติ ถ้าตัดความกระหนี่ไม่ได้ เราย่อมไม่สามารถบริจากทานได้เลยแม้น้อยนิด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “ทานกับการมมีสภาพเสมอกัน” นักบวชชาญฉลาดแมจะมีพวกน้อย ย่อมสามารถเอาชนะคนหมู่มากได้ ไทยธรรมของเรามีจำนวน น้อย แต่ถ้าใจเรายิ่งใหญ่ สามารถตัดกระแสความกระหนี่ให้หลุดล่อนออกจากใจได้บริจากทานประกอบ ด้วยปัญญา มีเจตนาบริสุทธิ์ ย่อมสามารถชนะเกลสลมา มาได้เหมือนกัน ยิ่งถ้าให้ลูกเน้นบุณญ อานิสงส์นั้นย่อมประมาณได้ มีผลอันไพศาล ยากที่จะนับคำณวณได้ว่า มีอานิสงส์มากมายเพียงใด ผู้ให้ย่อมได้พบกับความสุขในปัจจุบัน แม้โลกไปแล้ว ก็มีความสุขต่อไปในโลกหน้า เพราะการบริจาค