3 ครั้ง

ธรรมกวี แดนใดใสสว่าง ไร้หนทางอกุศล แดนใดงามน่ายล เชิญชวนชนประพฤติธรรม แดนใดละลายโศก ละวิโยคและบาปกรรม แดนนั้นระบิลค่า และนำชื่อ...คือ...ธุดงคสถาน ประพันธ์โดย กัลยาณมิตรอรุณลักษณ์ ไชยนันท์ ธุดงค์ปีใหม่ ๒๕๒๙ ยี่สิบเจ็ดขวบถึงหนึ่งมกรา อยู่กลดเฉพาะที่แค่เหยียดยาว ตื่นตีสี่แตรปลุกลุกกันง่าย เตรียมตัวทำสมาธิเข้าถึงฌาน ทุกคนต่างยิ้มแย้มและแจ่มใส สามัคคีมีพร้อมอย่างท่วมท้น การธุดงค์ครั้งนี้แบ่งเป็นกลุ่ม ตั้งผู้ใหญ่ให้ลูกบ้านคอยติดตาม ปวงประชาร่วมใจมาทนหนาว กลดสีขาวทำให้ใจเบิกบาน อากาศสบายเปี่ยมสุขสนุกสนาน อยากจะไปนิพพานต้องอดทน มีน้ำใจต่อกันทุกแห่งหน ธรรมะเปลี่ยนนิสัยคนให้ดีงาม มีหัวหน้าควบคุมไม่น่าขาม เพื่อดูแลสอบถามสนทนา หมู่บ้านหนึ่งขนานนาม “กุรุรัฐ” กลุ่มของเรายกย่องคุณนันทนา ยังแยกจัดออกเป็นกลุ
- บทกวีธรรม