ผลของบุญและการทำความดี : หน้า 83/108

ผลให้มีสติปัญญาดี มีความเฉลียว ฉลาด มีความเจริญก้าวหน้าในชีวิต ต่อไปในอนาคต ดังเช่น พระสัมมา สัมพุทธเจ้า ซึ่งได้ทรงทำความดี สร้าง สมบารมีมามากนับภพนับชาติไม่ถ้วน ในภพชาติสุดท้าย ก็ทรงฝึกเจริญสมาธิ ภาวนา ศึกษาเล่าเรียนตั้งแต่ยังเยาว์ จึงสามารถตรัสรู้ธรรม เป็นพระสัม มาสัมพุทธเจ้า ได้เมื่อพระชนม์เพียง ๓๕ พรรษา ผลของบุญ บุญเมื่อเกิดขึ้นแล้วมีผลกับตัวเรา ๔ ระดับ คือ ๑. ระดับจิตใจ เป็นบุญที่เกิดผล ทันที คือทำความดีปุ๊บก็เกิดปั๊บ ไม่ต้อง รอชาติหน้า เกิดขึ้นเองในใจของเรา ทําให้ สุขภาพทางใจดีขึ้น คือ มิใจ เยือกเย็น ตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวต่อคำยกยอ หรือต่าหนิติเตียน สมรรถภาพของใจดีขึ้น คือ เป็นใจที่สะอาด ผ่องใส ใช้คิดเรื่องราว ต่าง ๆ ได้รวดเร็ว ว่องไว ลึกซึ้ง กว้าง ไกล รอบคอบ เป็นระเบียบ และตัดสิน ใจได้ฉับพลันถูกต้องไม่ลังเล ๒. ระดับบุคลิกภาพ คนที่ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาอย่างสม่ำเสมอ จะทำให้มีใจที่สงบ แช่มชื่น เบิกบาน ชุ่มเย็น นอนหลับสบาย ไม่มีความ กังวลหม่นหมอง หน้าตาผิวพรรณจึง ผ่องใส ใจเปี่ยมไปด้วยบุญ ไม่คิดโลก อยากได้ของใคร ไม่คิดสร้างความ เดือดร้อนให้ใคร มีแต่คิดช่วยเหลือเขา จึงมีความมั่นใจในตัวเอง มีความองอาจ สง่างามอยู่ในตัว ไปถึงไหนก็สามารถ วางตัวได้พอเหมาะพอดี บุคลิกภาพ ย่อมดีขึ้นเป็นลำาดับ ค. ระ บวิถีชีวิต วิถีชีวิตของคน เรา เกิดจากการสรุปผลบุญและผล บาปที่เราได้ทำมาตั้งแต่ภพชาติก่อน ๆ จนถึงภพชาติปัจจุบัน เป็นผลของบุญ ระดับจิตใจ และระดับบุคลิกภาพ รวม กันชักนำให้เราได้รับสิ่งที่น่าปรารถนา ตอบสนองมาจากภายนอก เช่น ได้รับ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข การที่เราทำดี แล้ววิถีชีวิตของเราจะดีเต็มที่หรือไม่ นั้น ขึ้นกับบุญเก่าหรือบาปในอดีต ที่ เราเคยทำไว้ด้วย จึงเป็นเรื่องที่สลับ ซับซ้อน ทำให้บางคนเข้าใจผิด คิดว่า ทำดีแล้วไม่ได้ดี เพราะบางครั้งขณะที่ เราตั้งใจทําความดีอยู่กลับถูกใส่ร้าย ป้ายสี หรือประสบเคราะห์กรรม ทำให้ หมดกำลังใจในการทำความดี แท้จริงแล้ว ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะ ในขณะนั้น ผลบาปที่เราเคยทำใน อดีตกำลังส่งผลอยู่ แต่บุญที่กำลังทำ อยู่ในปัจจุบันย่อมไม่ได้ผล เมื่อเรา ตั้งใจทำบุญไปโดยไม่ย่อท้อ บุญย่อม จะส่งผลให้ในเวลาที่สมควรต่อไป ๔. ระดับสังคม เมื่อเราทำความดี มาแล้วอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะไปอยู่สังคม ใด บุญก็จะส่งผลให้เป็นบุคคลที่สังคม ยอมรับนับถือได้เป็นผู้นำของสังคมนั้น และจะเป็นผู้ชักนำสมาชิกในสังคมให้ ทําความดีตามอย่าง ทำให้เกิดความ สงบร่มเย็น ความเจริญก้าวหน้าขึ้น ในสังคมนั้น ๆ โดยลำดับ 1 ตัวอย่างผลของบุญ ผู้ที่มีอายุยืน เพราะในอดีตไม่ฆ่า สัตว์ตัดชีวิต ผู้ที่ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ เพราะใน อดีตไม่รังแกหรือทรมานสัตว์ ผู้ที่มีพลานามัยสมบูรณ์ เพราะ ในอดีตให้ทานด้วยข้าวปลาอาหาร มามาก ผู้ที่มีผิวพรรณงาม เพราะในอดีต รักษาศีลและให้ทานด้วยเสื้อผ้า เครื่อง นุ่งห่มมามาก ผู้ที่มีอำนาจมีคนเกรงใจ เพราะ ในอดีตมีมุทิตาจิต ใครทำความดี ก็ อนุโมทนา ไม่อิจฉาริษยาใคร ผู้ที่ร่ำรวยมีโภคทรัพย์มาก เพราะ ในอดีตให้ทานมามาก ผู้ที่เกิดในตระกูลสูง เพราะในอดีต บูชาบุคคลที่ควรบูชามามาก ผู้ที่ฉลาดมีสติปัญญาดี เพราะใน อดีตคบบัณฑิต ฝึกสมาธิ เจริญภาวนา มามากและไม่ดื่มสุรายาเมา วิธีทําบุญ การทำความดีทุกอย่างล้วนได้ ผลออกมาเป็นบุญทั้งสิ้น แต่เพื่อให้ ง่ายต่อการเข้าใจ และนำไปปฏิบัติ เรา สามารถแบ่งวิธีทำบุญออกได้ ๑๐ วิธี เรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ประกา ได้แก่ ๑. ทาน คือ การบริจาคทรัพย์ สิ่งของแก่ผู้ที่ควรให้ 6. เวยยาวัจจะ คือ การช่วยเหลือ ขวนขวายในกิจที่ชอบ ๓. ปัตติทานะ คือ การอุทิศส่วน บุญแก่ผู้อื่น ๔. ปัตตานุโมทนา คือ การอนุ โมทนาบุญที่ผู้อื่นท่า ๕. คือ คือ การสำรวมกายวาจา ให้สงบเรียบร้อย 5. ภาวนา คือ การสวดมนต์ ทำ สมาธิ อ่านหนังสือธรรมะ ฯลฯ ๒. อุปจายนะ คือ การมีความ kalyanamitra.org ๗๗