ข้อความต้นฉบับในหน้า
เ
ธุดงค์
กัลยาณมิตรกรองทอง นิลกระจ่าง
ธุดงค์ปีใหม่๒๕๒๙
เป็นครั้งแรกในชีวิตของดิฉันที่ก้าว
เข้าสู่ธุดงคสถาน วัดพระธรรมกาย
มองเห็นกลดสีขาวอยู่เป็นระยะ ๆ ดู
พราวตาไปทั่วบริเวณ เหมือนเห็น
ดอกมะลิโปรยปรายเต็มอยู่ในอุทยาน
ธรรม มองไกลออกไปสุดสายตา ภาพ
ท้องฟ้าโล่งกว้างที่ปรากฏอยู่โดยรอบ
นั้น พลอยทําให้ใจปลอดโปร่งโล่งเบา
ไปด้วย
ดวงตะวันสีแดงกำลังจะลับ
ขอบฟ้าไปแล้ว แต่ชีวิตการปฏิบัติธรรม
ของดิฉันเพิ่งจะเริ่มต้น
ดิฉันรู้สึกว่า ตัวเองเหมือนเด็ก
อนุบาล ที่กำลังจะเข้าโรงเรียน โดยมี
หลวงพ่อธัมมชโยเป็นองค์ประธาน และ
มีกัลยาณมิตรทั้งหลายเป็นพี่เลี้ยงให้
ในโอกาสอันเป็นสิริมงคลในวันปีใหม่
นี้ ดิฉันได้มาปักกลดอยู่ธุดงค์ที่นี่
บรรยากาศที่ได้รับขณะนั้น ดิฉันรู้สึก
หมดห่วง คลายกังวล ในภารกิจ
การงานทุกอย่าง สมดังคำขวัญที่ว่า
"อยู่กลด หมดทุกข์ พบสุขแท้จริง”
เวลานอนก็เป็นสุข เวลาตื่นก็เป็นสุข
เวลากลางวัน ถึงแม้จะเดินท่ามกลาง
แดดร้อนเปรี้ยง ๆ ก็ไม่เดือนร้อน เพราะ
เดินอยู่ท่ามกลางรอยยิ้มของกัลยาณมิตร
ทั้งหลาย ทุกวันที่มาอยู่ธุดงค์ได้ฟัง
เทศนาจากหลวงพ่อทัตตชีโว ล้วน
แล้วแต่เรื่องที่มีสาระประโยชน์
ให้
เย็นวันที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๒๔
คุณค่าแก่ชีวิต ทำให้คิดที่จะปรับปรุง
ตัวเองให้ดียิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเมื่อเห็น
การเสียสละทั้งทองเงินเพื่อสร้างพระ
พุทธรูป ของบรรดากัลยาณมิตรที่มา
อยู่ธุดงค์ ก็ยิ่งรู้สึกปลาบปลื้มใจใน
สายธารแห่งศรัทธาของท่านเหล่านั้น
แรงบุญกุศลอันยิ่งใหญ่นี้ จะเป็นทุน
เกื้อหนุนจุนเจือเราได้ในยามคับขัน
และจะส่งเสริมชีวิตของเราให้เจริญ
รุ่งเรืองทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
ภาพที่ประทับใจยิ่งนัก คือ การ
สวดชยันโตของหลวงพ่อธัมมชโยและ
พระคุณเจ้านับพันรูป ที่ปรากฏเด่น
เป็นสง่าอยู่บนเวทียักษ์เบื้องหน้า ความ
งามที่ผ่านทางสายตา ประกอบกับความ
ไพเราะของน้ำเสียงอันเป็นมงคลนั้น
ดิฉันรู้สึกดื่ม ประทับใจ ราวกับว่า
กำลังอยู่บนสรวงสวรรค์ทีเดียว
จากการที่ได้มาวัด มาพบกับ
การปฏิบัติอันน่าเลื่อมใสของหลวงพ่อ
และท่านกัลยาณมิตรทั้งหลาย ทำให้
มั่นใจว่า ดิฉันเดินมาถูกทางแล้ว และ
จะพยายามชักชวนบุคคลอื่น พี่น้อง
เพื่อนฝูง ลูกหลาน ญาติมิตรทั้งหลาย
ให้มาฝึกสมาธิ ปฏิบัติธรรมที่นี่ เพื่อ
ให้เขาได้เดินมาสู่เส้นทางแห่งความสุข
อันแท้จริง และทำหน้าที่เป็นกัลยาณ
มิตร เผื่อแผ่ความสุขนี้ไปยังบุคคลรอบ
ข้าง ความร่มเย็นก็จะบังเกิดขึ้นทั่วไป
แผ่นดินไทยก็จะร่มเย็นเป็นแผ่นดิน
ธรรมแผ่นดินทองของเราทุกคน บอ
ฝากแรงบันดาลใจไว้เป็นบทกลอน ณ
ที่นี้ว่า
แต่ยอดกัลยาณมิตร
เมื่อย้อนคิด ถึงตัวเรา เศร้าจริงหนอ
ไขว่คว้าลาภ ยศสรรเสริญ มาเกินพอ
สุขพนอ นึกว่าจริง ทุกสิ่งอัน
แท้จริงทุกข์ มากกว่าสุข ไปทุกอย่าง
จะละวาง อย่างไร ไกลเกินฝัน
สุขจากใจ สงบเงียบ โดยเฉียบพลัน
ต้องฝึกกัน ให้ดื่ม ชำระใจ
ก้าวเข้าสู่ ธุดงค์สถาน วิมานแก้ว
ชาวเพริศแพร้ว บริสุทธิ์ ผุดผ่องใส
สะอาดตา ทุกระดับ ประทับใจ
กราบอาศัย พุทธธรรม เพื่อนำทาง
ได้วิ่งเต้น เหนื่อยงาน มานานนัก
ลูกขอพัก ภายใจ ไว้ทุกอย่าง
ล้างดวงจิต ที่มืดมัว สลัวคาง
ให้สว่าง แจ่มใส ในธรรมอุทยาน
มาสร้างทาน ภาวนา รักษา ล
ทั้งไทยจีน แขกฝรั่ง ปลงสังขาร
ได้พบยอด กัลยาณมิตร จิตเบิกบาน
คอยประสาน ไมตรี ส่วนดีงาม
ที่วัดพระธรรมกาย แดนคลายทุกข์
น้อมนำสุข แผ่บุญไป ในสยาม
เรื่องปัญญา สมาธิ ที่งดงาม
สมญานาม แผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง
kalyanamitra.org
ma