การนั่งสมาธิและการเปลี่ยนแปลงในชีวิต : หน้า 95/108

นั่งสมาธิ ตอนเด็ก ๆ เลี้ยงง่าย ไม่ค่อย โยเย คือ ถ้าร้องจะรู้ทันทีว่า หิว โตขึ้น เป็นเด็กอ่อนโยน แล้วก็ว่าง่ายคงเป็นเหตุนี้ ด้วยมังคะ ที่ทำให้เค้าได้ธรรมกายไว ตอน ฝึกนั่งธรรมะ เค้าไม่เคยมีปัญหาเลย ไม่ เคยลังเลว่า ทำไมถึงเป็นอย่างโน้น อย่างนี้ ทั้งลับหลังหลวงพ่อก็ไม่เคยมี คาถามไปถามใคร แม้แต่พ่อแม่ เค้าถือ ว่า ค่าสั่งสอนของหลวงพ่อ จะต้อง เคารพและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด รู้สึกว่าเป็นลูกศิษย์ที่ดีมาก ซึ่งหลวงพ่อ ได้แนะนำถึงหลักในการปฏิบัติธรรมให้ ได้ผลว่า นอกจากจะมีความขยัน อดทน มีศรัทธาแล้ว ยังจะต้องขจัดความลังเล สงสัยออกเสียก่อน ซึ่งน้องเปิ้ลก็มีคุณ สมบัติเหล่านี้อย่างครบถ้วน) "น้องเปิ้ลก็ไปบอกบุญกับกลุ่ม ยุวะ” น้องเปิ้ลเล่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ใจเย็น สมดังกิตติศัพท์ที่ได้ยินมาว่า น้อง เปิ้ลเปลี่ยนไปมาก ตั้งแต่ได้ธรรมกาย จากเด็กชายที่ค่อนข้างจะใจน้อย กลาย มาเป็น ผู้ที่ใจเย็น ร่าเริง ยิ้มแย้มตลอด วัน และแทบไม่เคยโกรธใครเลย จนกลาย เป็นที่รักของครูอาจารย์และเพื่อนฝูง คุณแม่เล่าว่า ถ้าจะเกเรหรือทำอะไรไม่ดี ก็จะขู่ว่า ถ้าไม่รีบแก้ไขให้ดี จะไม่ให้ ไปวัด แต่นี้ก็จะรีบกุลีกุจอทำความดีเป็น การใหญ่ กลัวจะถูกทำโทษไม่ให้ไปวัด “ที่กรุงเทพฯ บอกบุญอยู่ ๔ วัน ได้หนึ่งพันกอง ที่เชียงใหม่ ๔ วันเกือบ สองพันกอง” (คำว่ากอง ในที่นี้หมายถึง ผู้มีใจเป็นกุศลที่ได้รับเป็นเจ้าภาพในการ ทอดผ้าป่า ซึ่งไม่จำกัดทั้งจำนวนเงิน และกำลังคน ผู้ใดปรารถนาจะเป็นเจ้า ภาพ ก็มีหน้าที่คือ ชักชวนให้ญาติมิตร ที่สนิทสนม มาร่วมในการทำบุญ โดย ไม่จำกัดจำนวนเงินอีกเช่นกัน ครั้นถึง วันงาน ก็นำปัจจัยและดอกไม้ธูปเทียน หลังจากน้องเปิ้ลได้ธรรมกายแล้ว ได้กลายเป็นยุวกัลยาณมิตร คนสำคัญคนหนึ่ง ที่ได้ติดตามไปรับใช้ หลวงพ่อธัมมชโยอย่างใกล้ชิด ทั้งยังได้ร่วมกับยุวกัลยาณมิตรคนอื่น ๆ อีกประมาณ ๔๐ คน ร่วมกันไปทำหน้าที่เป็น กัลยาณมิตรให้แก่ชาวโลก มากราบอธิษฐานที่วัด) “เวลาที่กลุ่มยุวะไปเคาะประตู บ้าน ดูเค้าตกใจว่า เด็ก ๆ ทำไมมาสนใจ ในกิจการของพระศาสนามากกว่าจะไป เที่ยวเล่น คำถามที่พบบ่อยคือ เค้าถามว่า ทำบุญแล้วได้อะไร น้องเปิ้ลก็ตอบว่า ที่ พี่เห็น ๆ อยู่ขณะนี้คือ ได้ความสุขใน ปัจจุบัน และบอกเค้าว่า ถ้าพี่ยังไม่เชื่อ ว่า นรกสวรรค์มีจริงก็ทำบุญไปก่อนเถอะ ครับ กันเหนียว อย่างน้อยใจพี่โปร่งสบาย ได้มีปีติว่าได้ทำบุญ ละความตระหนี่ใน ใจ เค้าก็บอกว่า เออ ไข่ ถ้าจะจริง งั้น ตกลงจะทำบุญ" ก่อนที่กอง บ.ก. กัลยาณมิตร จะ ลาจากครอบครัวเสตะพันธุมา เรายังจดจำ แววตาและน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความ ภาคภูมิใจในตัวบุตรชายว่า “พี่คิดว่า มีลูกคนเดียวอย่างนี้ก็พอใจแล้ว เพราะ เค้าสมใจทุกอย่างในตอนนี้ ที่พ่อแม่อยาก ให้เป็น คือ อยากให้เรียนดีก็เรียนดี เมื่อ ก่อนยังไม่เข้าวัด ก็อยากให้เล่นเปียโน เค้าก็เล่นได้ดี อยากให้เล่นกีฬาเค้าก็เล่น เทนนิสและว่ายน้ำอยู่ในชั้นดี ให้ปฏิบัติ ธรรมะ ก็ได้ธรรมกายอย่างรวดเร็ว” หน้าที่ของพ่อแม่ในขณะนี้ก็คือ เป็นกัลยาณมิตรให้ลูก ตอนนี้เค้ามีความ มั่นคงในศาสนามาก มีความเชื่อมั่นร้อย เปอร์เซ็นต์ เราไม่ทราบว่า ภายหน้าจะ มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แต่พ่อแม่ ก็จะพยายามประคองให้เขาอยู่ในหนทาง ที่ประเสริฐสุดนี้ตลอดไป kalyanamitra.org ca