วันแรกของการบิณฑบาต : หน้า 54/108

ตั้งใจว่า สึกออกมา กลับมาทำตัวเป็นลูกที่ดีของท่าน ให้ท่านได้ชื่นใจ ข้าพเจ้าเข้าใจแล้วว่า ไม่มีใครในโลกนี้ จะมีพระคุณมากล้น เท่ากับคุณพ่อคุณแม่ของเราเอง และก็อยู่เกือบปลายแถว โดยสายหนึ่ง ๆ จะมีสามเณรธรรมทายาทประมาณ ๑๐ รูป มีคนมาตักบาตรไม่ค่อยมาก ส่วนมากเป็นชาวบ้าน เพราะตอนนั้น ยังไม่ได้จัดรถจากกรุงเทพฯมาตักบาตร ชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธาก็มักจะตักบาตร ได้ไม่ครบทุกรูป ๒๓ บ้านแรกที่ตักบาตร จึงไม่ถึงข้าพเจ้าซึ่งยังไม่ได้รับบิณฑบาต อะไรเลย แต่พอเดินมาได้อีกสักหน่อย ก็มีเด็กผู้ชาย อายุประมาณ ๑๐ รวบ มาตักบาตรให้ข้าพเจ้าเป็นคนแรก ถัด ไปเป็นเด็กผู้หญิง ๒ คน อายุไล่เลี่ยกัน ใส่ขนมใส่ไส้ให้ ข้าพเจ้ารู้สึกตื้นตัน ขึ้นมาภายในใจ มันเป็นความรู้สึกที่ ยากจะบรรยาย นี่ข้าพเจ้าเป็นสามเณร ธรรมทายาทที่เป็นตัวแทนของพระพุทธ ศาสนาแล้ว ข้าพเจ้าจะทำตัวเหมือน ก่อนไม่ได้ สาธุชนที่พบเห็นก็มักจะ นั่งพนมมือสาธุ ถึงแม้จะไม่ได้ใส่บาตร ก็ตาม ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจมาก ใน เช้าวันนั้น ข้าพเจ้าฉันข้าวที่ได้รับมา หมดเกลี้ยงไม่ได้ตักเพิ่มเลย ถึงแม้ บิณฑบาตที่ได้จะไม่มากก็ตาม แต่ ข้าพเจ้าก็รู้สึกอิ่มและเป็นสุขภายในใจ ขอให้สาธุชนทั้งหลายจงรับรู้ไว้ด้วย เถิดว่า ข้าพเจ้าจะตั้งใจประพฤติปฏิบัติ ให้สมกับที่ท่านทั้งหลายได้ให้ความ ศรัทธาและสนับสนุนข้าพเจ้า และจง รับคำสวดให้พรของข้าพเจ้าจงทุกท่าน ทุกคนจนทั่วหน้า เทอญ วันอุปสมบท ๘ พฤษภาคม ๒๕๒๙ กล่าวคำขออุปสมบทได้อย่างไม่ติดขัด โดยข้าพเจ้าได้ฉายาว่า ปริภณโฑ เมื่อ ข้าพเจ้าก้าวออกจากพระอุโบสถ เสียง ต้องก็ดังขึ้น โยมพ่อโยมแม่และญาติ สนิทมิตรสหายต่างเข้ามาร่วมอนุโมทนา เข้ามาสนทนากันอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส ข้าพเจ้ารู้สึกเป็นสุขมาก ตั้งใจว่าใน หนึ่งเดือนที่เข้ามาบวชในพระพุทธ ศาสนาจะพยายามปฏิบัติตนให้อยู่ใน เพราะเป็นวัน วินัยสงฆ์ให้ดีที่สุด เพื่อว่ากุศลผลบุญที่ เกิดขึ้นจะได้เกิดขึ้นมาก เพื่อมาทดแทน วันนี้เป็นวันสำคัญที่สุดวันหนึ่ง ในชีวิตของข้าพเจ้า ๕.๒ อุปสมบทของข้าพเจ้า ขณะที่กำลัง นั่งรออยู่ในพระอุโบสถก่อนที่จะถึงคิว ที่จะอุปสมบทข้าพเจ้ารู้สึกเมื่อย เพราะ บวชวันละ ๖๐ รูป ข้าพเจ้าอยู่คนที่ 4 แต่พอใกล้ถึงคิวที่ข้าพเจ้าจะเข้าทำพิธี กลับรู้สึกว่าใจเต้นแรง ความเมื่อยล้า หายไปหมดและรู้สึกยินดีมาก ข้าพเจ้า เหลือบไปเห็นโยมพ่อกับโยมแม่มานั่ง รออนุโมทนาอยู่ในพระอุโบสถด้วย ยิ่ง ทำให้ข้าพเจ้ามีความปลื้มปีติมาก อีก ไม่นานข้าพเจ้าจะได้เข้าเป็นพระภิกษุ ในพระพุทธศาสนาแล้ว ใจของข้าพเจ้า รู้สึกพองโต ดวงนิมิตที่นึกได้ก็ใสสว่าง เลือดในกายฉีดแรงแผ่ซ่านไปทั่วทั้ง ร่าง และแล้วก็ถึงคิวของข้าพเจ้า ข้าพเจ้า พระคุณของคุณพ่อคุณแม่ ญาติพี่น้อง ครูบาอาจารย์ อุปัชฌาย์ เจ้ากรรม นายเวร เจ้าภาพบวช มิตรสหาย นิสิต นักศึกษา และผู้ร่วมอนุโมทนาบุญ ทั้งหลาย หนี่ชีวิต ข้าพเจ้าได้ชดใช้ให้แล้ว บุญคุณข้าพเจ้าก็ได้ทดแทนแล้ว แต่ มีนิสิตนักศึกษาอีกเป็นจำนวนมาก ที่ยังค้างหนี้ชีวิตและหนี้บุญคุณของคุณ พ่อคุณแม่อยู่ มาบวชทดแทนพระคุณ าน น ค บ แล้วชีวิตของท่านจะ สุขสมหวังสว่างไสวไปอีกนานเท่านาน ๕๐ kalyanamitra.org