การเตรียมตัวบวชในต่างแดน : หน้า 31/108

ทุกอย่างของวัด กินข้าววันละมื้อ นั่ง ต่อแถวจากแถวของภิกษุออกไปในเวลา ฉันอาหาร ต้องหัดสวดมนต์ให้ได้อย่าง พระภิกษุ แต่ยังไม่ได้บวช ถ้าประพฤติ ตนอย่างดีไม่มีข้อบกพร่องเป็นเวลาสอง ปี ก็จะได้รับอนุญาตให้บวชได้ การบวช ที่นี่ไม่มีข้อผูกพันให้บวชตลอดชีวิตเหมือน ที่วัดพระธรรมกาย พระฝรั่งที่ลาสิกขา ไปก็มีหลายองค์เหมือนกัน ทางวัดไม่ถือ เป็นเรื่องเสียหาย ถือธรรมเนียมแบบวัด ป่าในภาคอีสานของไทย คนที่มาเป็น ปะขาวนี้อายุแตกต่างกันมาก บางคน เป็นนายทหารเรือเก่าปลดเกษียณไป แล้วก็มี บางคนเรียนเพิ่งจบไฮสกูล บาง คนจบปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยมา แล้วก็มีเหมือนกัน เมื่อซักไซร้ไล่เลี้ยงดู เหตุที่ธนาคาริกะเหล่านี้มาสนใจพระ พุทธศาสนา และอยากบวช เพราะ สนใจการฝึกสมาธิเป็นทุนเดิม แต่ละ คนเคยผ่านการฝึกสมาธิมาคนละหลาย แบบ จนมาชอบใจการปฏิบัติในแนวนี้ จึงหันหน้าเข้าวัด ความเข้าใจในพุทธ ศาสนาของเขานั้นดีพอควรทีเดียว ทุกวัน พระจะมีการอบรมพวกอนาคาริกะเป็น พิเศษโดยอาจารย์เจ้าสำนัก และทุก ๆ วันจะประชุมร่วมกันทำวัตรเช้าเวลาตีห้า และทำวัตรเย็นเวลาทุ่มครึ่งร่วมกับพระ ภิกษุ หลังจากทำวัตรแล้วก็เป็นการนั่ง สมาธิประมาณหนึ่งชั่วโมง และหลัง จากท่าวัตรเย็นก็จะมีการเทศน์โดยพระ ภิกษุเกือบทุกวันไป สิ่งหนึ่งที่เขาเน้น กันมากคือ การสวดมนต์ทุก ๆ วัน ภาย หลังจากการดื่มน้ำชาเวลา ๗.๓๐ น. แล้วทั้งพระและอนาคาริกะจะร่วมกัน ซ้อมสวดมนต์จากบทสวดมนต์ฉบับหลวง พิมพ์เป็นตัวโรมัน ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทั้งพระและอนาคาริกะในวัดฝรั่งจึงสวด มนต์กันพร้อมเพรียง และคล่องแคล่ว กันพอตัวทีเดียว จุดประสงค์ของวัดจิตตวิเวกและ อมราวดีนั้นต่างกัน วัดจิตตวิเวกเป็นที่ ฝึกพระใหม่ ซึ่งจะเน้นหนักในทางปฏิบัติ สมาธิและการรักษาศีล ๒๒๗ ของภิกษุ เป็นหลัก ในขณะที่วัดอมราวดีเป็นศูนย์ การเผยแผ่พระพุทธศาสนา โดยใช้เป็น ที่ฝึกสมาธิตามวิธีต่าง ๆ ของทุกสาย ทั้งมหายานและเถรวาท ใช้เป็นที่สัมมนา ของชาวพุทธในอังกฤษ เป็นที่จัดประชุม ชาวพุทธตามกาลอันควร มีอาจารย์สอน สมาธิแนวต่าง ๆ มากมายมาให้บริการ ในการอบรมสมาธิระยะสั้น ๕ วัน หรือ ๑๐ วัน ทางวัดเป็นผู้จัดอาหารและที่พัก อาศัยให้ผู้มาปฏิบัติ โดยคิดค่าบริการ ในราคาต่า E การฝึกสมาธิเป็นสิ่งที่ชาวตะวันตก กำลังสนใจกันมาก มีอาจารย์สอนสมาธิ แนวต่าง ๆ หลายสิบสำนัก แต่ละสำนัก มีความเชื่อกันไปต่าง ๆ นานา พยายาม โฆษณาตัวเองกันอย่างเต็มที่ แม้พุทธ ศาสนาในอังกฤษเองก็มีหลายสำนัก ทั้งของธิเบต ญี่ปุ่น พม่า ลังกา ไทย ฯลฯ วิธีการเผยแผ่พุทธศาสนานั้นตรง กันข้ามกับการฝึกสมาธิ คนอังกฤษไม่ สนับสนุนเท่าที่ควร เพราะชาวอังกฤษ นั้นมีศาสนาและวัฒนธรรมของเขาเอง มานับพันปี เป็นชาติที่อนุรักษ์นิยมอย่าง ยิ่ง คนที่จะมาสนใจพุทธศาสนาได้นั้น จะต้องเป็นคนมีปัญญา และใจกว้าง จริง ๆ หรือไม่ก็เป็นคนชอบลอง เลือก สิ่งโน้นบ้างสิ่งนี้บ้าง เหมือนคนไปชอบปิ้ง ตามห้างสรรพสินค้า ดูของโน้นนิด ๆ ของนี้หน่อย ถูกใจก็หยิบเอา ไม่ถูกใจ กวาง ที่ทุ่มเทสนใจรักพุทธธรรมจริง ๆ แล้วหายากนัก การขยายตัวของวัดพุทธ ศาสนาจึงค่อนข้างจำกัด เพราะขาด ทุนรอน วัดพระฝรั่งสองวัดนี้ ถ้าไม่ได้ คนไทยช่วยกันสนับสนุนแล้ว คงจะตั้ง ขึ้นไม่ได้เป็นแน่ ลังจากกลับจากวัดจิตตวิเวกได้ หลังจากกลับ สองวัน อาตมาก็เดินทางไปสอบ สัมภาษณ์ที่มหาวิทยาลัย Oxford ตาม หมายกําหนดการ คณะกรรมการนัด สอบสัมภาษณ์เวลา ๑๖.๐๐ น. ที่สถาบัน ภาษาตะวันออก หรือ Oriental Institute คณะผู้เดินทางประกอบด้วย คุณบรรจบ คุณมิทิตา (เจ้าของร้านบุษบง ซึ่งเป็น ร้านอาหารไทยในกรุงลอนดอน) และ คุณธีรวัฒน์ (อดีตธรรมทายาทรุ่นหนึ่ง ของศูนย์พุทธจักรฯ ได้มาตั้งรกรากใน อังกฤษ) เป็นเพื่อนร่วมเดินทาง เมือง อ๊อกฟอร์ดเป็นเมืองมหาวิทยาลัย ประ กอบด้วยวิทยาลัย (Colleges) มากมาย อยู่ห่างจากลอนดอนไปทางทิศตะวันตก เฉียงเหนือประมาณ ๗๐ ไมล์ เมืองนี้ เป็นเมืองเก่าแก่ เป็นศูนย์กลางการศึกษา ของอังกฤษตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ ๑๓ เรื่อยมา เดิมเมืองนี้เป็นที่อยู่ของชาว แซกซอน (Saxon) คำว่า oxford เดิมมี ความหมายว่าเป็น 'Ford หรืออ่านทว สามารถเดินข้ามแม่น้ำได้ในสมัยยุค กลาง วิทยาลัยทั้งหลายเหล่านี้เป็นที่ อบรมนักบวชชาวคริสต์ ซึ่งเป็นจุดที่ คริสต์ศาสนากำลังเจริญรุ่งเรืองในยุโรป ต่อมาเมื่อคริสต์ศาสนาเสื่อมอำนาจ College ทั้งห ทั้งหลายจึงกลายเป็นวิทยาลัย สอนภาษาและศิลปศาสตร์ต่าง ๆ เติม ทีเดียวแต่ละวิทยาลัยไม่ขึ้นแก่กัน ต่าง บริหารการศึกษาของตัวเอง ต่อมาภาย หลังความจำเป็นบังคับ เนื่องมาจาก การศึกษาทางวิทยาศาสตร์ซึ่งต้องมีการ ใช้ห้องทดลองและเครื่องมือวิทยาศาสตร์ kalyanamitra.org La