ความสำคัญของบุญ : หน้า 82/108

ผลไม้พันธุ์เลว ถึงจะใส่ปุ๋ย รด น้ำพรวนดิน บำรุงรักษาดีอย่างไรก็ตาม อย่างมากก็ทำให้มีผลตกขึ้นบ้าง แต่ จะทำให้มีรสโอชาขึ้นกว่าเดิมนั้นยาก ตรงกันข้าม ผลไม้พันธุ์ดี แม้รดน้ำ พรวนดินเพียงพอประมาณก็ให้ผล มากเกินคาด รสชาติก็โอชา เช่นกัน ผู้ที่ไม่ได้สร้างสมคุณ ความดีมาก่อน เมื่อประกอบกิจใด ๆ ถึงขยันขันแข็งสักปานไหน ความดีกว่าจะปรากฏเต็มที่ก็ต้องใช้ ผลแห่ง ความพยายามอย่างหนักและเสียเวลา มาก ส่วนผู้ที่สะสมคุณความดีมาก่อน เมื่อทำความดี ผลดีก็ปรากฏเต็มที่ทัน ตาเห็น ส่งผลให้มีความเจริญก้าวหน้า เหนือกว่าบุคคลทั้งหลายได้อย่างน่า อัศจรรย์ บุญคืออะไร? บุญ คือ สิ่งซึ่งเกิดขึ้นในจิตใจ แล้วทำให้จิตใจใสสะอาด ปราศจาก ความเศร้าหมอง ขุ่นมัว ก้าวขึ้นสู่ภูมิ ที่ดี เกิดขึ้นจากการที่ใจได้เพื่อนคิดที่ดี คือ พระธรรม ทำให้เลือกคิดเฉพาะสิ่ง เห็น "บุญ" แต่ก็สามารถรู้อาการของ บุญ หรือ ผลของบุญได้ คือเมื่อเกิดขึ้น แล้ว ทำให้จิตใจชุ่มชื่น เป็นสุข เปรียบ ได้กับ “ไฟฟ้า” ซึ่งเรามองไม่เห็นตัว ไฟฟ้าโดยตรง แต่เราสามารถสัมผัสกับ อาการของไฟฟ้าได้ เช่น มองเห็นแสง สว่างจากหลอดไฟ ได้รับความเย็นจาก เครื่องปรับอากาศ เป็นต้น คุณสมบัติของบุญ ได้ ๑. ชำระกาย วาจา ใจ ให้สะอาด ๒. นำความสุขความเจริญก้าว แข่งบุญแข่งวาสนา ใช่ว่าแข่งไม่ได้ แต่ถ้าจะแข่งแล้วไซร้ ประเภทของบุญในกาลก่อน ได้แก่ บุญในกาลก่อนแบ่งเป็น ๒ ชนิด 6). บุญช่วงไกล คือ คุณความดี ที่เราทำจากภพชาติก่อน มาจนถึงวัน คลอด ๒. บุญช่วงใกล้ คือ คุณความดี ที่เราทำในภพชาติปัจจุบัน ตั้งแต่คลอด จนถึงเมื่อวานนี้ บุญช่วงไกล การสั่งสมความดี มาแต่ภพชาติก่อน ส่งผลให้เห็นใน ปัจจุบัน เปรียบเสมือนผลไม้ที่คัดพันธุ์ มาตีแล้ว รสโอชะของมันย่อมติดมา ในเมล็ด เมื่อนำเมล็ดนั้นมาปลูก ต้น ของมันย่อมให้ผลที่รสอร่อยทันทีโดย ไม่ต้องทะนุบำรุงมาก คนเราก็เช่นกัน ถ้าในอดีตชาติสะสมความดีมามาก พอเกิดมาในชาตินี้ก็เป็นคนใจใส ใจ สะอาดบริสุทธิ์มาตั้งแต่เด็ก มีสติปัญญา ต้องแข่งด้วย การทําความดี ดีมาแต่กำเนิด รูปร่างสง่างาม ร่างกาย แข็งแรงสมบูรณ์ มีโอกาสให้สร้าง ความดีได้มากกว่าคนทั้งหลาย ถ้าไม่ ประมาทหมั่นสะสมความดีในปัจจุบัน เพิ่มขึ้นอีก ก็จะเจริญก้าวหน้าได้อย่าง รวดเร็ว แต่ถ้าประมาทไม่เอาใจใส่ใน ที่ดี ที่ถูก ที่ควร ที่เป็นประโยชน์ แล้ว หน้ามาให้ พูดดี ทำดี ตามที่คิดนั้น บุญ เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ย่อมส่งผล ปรุงแต่งใจของเราให้มีคุณภาพดีขึ้น คือ ตั้งมั่นไม่หวั่นไหว บริสุทธิ์ผุดผ่อง สว่างไสว โปร่งโล่งไม่อึดอัด อิ่มเอิบ ไม่กระสับกระส่าย ชุ่มชื่นเบาสบาย ผ่อน คลายไม่ตึงเครียด นุ่มนวลควรแก่การ ใช้งาน และบุญที่เกิดขึ้นนี้ยังสามารถ สะสมเก็บไว้ในใจได้อีกด้วย ผู้ที่ฝึกสมาธิจนเข้าถึงธรรมกาย และฝึกจนชำนาญแล้ว ย่อมสามารถ มองเห็นบุญได้ คนทั่วไปแม้จะมองไม่ . ติดตามตนไปทุกฝีก้าว แม้ไป เกิดข้ามภพข้ามชาติ ๔. เป็นของเฉพาะตน ใครทำ ใครได้ ใครลักขโมยไม่ได้ ๕. เi เป็นที่มาของโภคทรัพย์ สมบัติทั้งหลาย 5. ให้มนุษย์สมบัติ ทิพย์สมบัติ นิพพานสมบัติ แก่เราได้ ๗. เป็นปัจจัยให้บรรลุมรรค ผลนิพพาน สงสาร ๔. เป็นเกราะป้องกันภัยในวัฏ การทำความดีในปัจจุบัน ก็เปรียบเสมือน ต้นไม้ยอดด้วน ยากที่จะเจริญเติบโต ต่อไปได้ บุญช่วงใกล้ คนที่ทำความดีตั้งแต่ เล็กเรื่อยมา เช่น ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน ขยันหมั่นเพียร คบคนดีเป็นมิตร ฝึกใจ ให้ผ่องใสมาตั้งแต่เด็ก ความคิด คำพูด การทำงาน ย่อมดีกว่าบุคคลอื่นในวัย เดียวกัน เมื่อเติบโตขึ้น ย่อมมีความ เจริญก้าวหน้ามากกว่าผู้อื่น เพราะฉะนั้นเราจึงควรสะสมบุญ โดยท่าความดีเสียตั้งแต่วันนี้จะได้ส่ง ๗๖ kalyanamitra.org