10 ครั้ง

ธรรมกวี ทุกชีวิตเกิดมามีค่านัก อย่ามัวรักมัวหลงในสงสาร มองดูโลกวุ่นวายดั่งสายธาร กีผูกพัน ไม่หวั่นภัย วันคืนผ่านผันเวียนเปลี่ยนเรื่อยไป ไม่สามารถฉุดรั้ง ยั้งให้หยุด ดูรีบรุดผ่านผันน่าหวั่นไหว เกิดมาแล้วอยู่ด้วยกันไม่ทันไร ต้องดับไปไร้สิ้นทุกสิ่งอัน รีบหยุดเถิดหยุดหาก่อกรรมชั่ว ๖ กัลยาณมิตร จะหมองมัวพบทุกข์ไม่สุขสันต์ สร้างสิ่งดีก่อไว้ในใจกัน สิ่งดีนั้นจะบันทึกตรึกที่ใจ โลกจะมีแต่สุขทุกสถาน ดีบันดาลโลกสล้างสว่างไสว ดีต่อดี ดีผูกพันไม่หวั่นภัย อยู่แห่งไหนจะประสบพบแต่ดี ยุพา สุขพูลผล กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒
- ธรรมกวี