การสร้างธุดงคสถาน : หน้า 110/124

กลดหนึ่งอันนั้น จะสมบูรณ์แบบได้ประโยชน์ จริง ๆ ก็ต่อเมื่อเข้าไปอยู่ในป่าที่สงบ วิเวก เป็น อันหนึ่งอันเดียวกลมกลืนไปกับธรรมชาติ สมัยนี้จะหาป่าแบบที่ว่า ซึ่งใช้เวลา เดินทางเพียงสั้น ๆ และเป็นป่าปลอดภัยไว้ใจ ได้ที่ไหนสำหรับคนทำงานในเมืองซึ่งเครียด ๆ อยู่กับงานมาทุกวัน เห็นอยู่แห่งเดียวคือ บริเวณข้าง ๆ กับ บริเวณด้านหลังที่อยู่ติดกับวัด แต่ไม่ถึงหมื่นไร่ อย่างที่อยากได้หรอกนะเพราะไม่ได้มาเปล่า ๆ ต้องใช้เงินซื้อหามา ประมาณตามกำลังที่คิด ว่าพอจะรวบรวมได้เพียง ๒,๐๐๐ ไร่เท่านั้น ก็พอได้.... ลงมือไม่ทันไรก็ถูกด่า หาว่าทำเกินกว่า เหตุ ได้ฉายาว่าเจ้าสัวไปแล้วด้วย....ด่าไปเถอะ ถูกด่าก็ไม่หยุด ยืนหยุด ไม่นานหรอกที่บริเวณ นี้จะกลายเป็นบ้านจัดสรรไปหมด ทีนี้ต่อให้ ใครเอาเงินพันล้านหมื่นล้านมากองถวาย ให้สร้างธุดงคสถาน ทำได้ไหม ไม่ได้ กลาย เป็นบ้านคนไปหมดแล้วจะเที่ยวไปรื้อไปถอน เสาบ้านเขาได้อย่างไร แค่เป็นนาเช่านาร้างยัง ยุ่งยากขนาดถูกขู่จะเผาวัด แม้พระพุทธรูปยัง ถูกทุบไปแล้วด้วย สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นนั้น กลุ่มที่เข้ามา ก่อนหน้ากลุ่มของคุณโยมแนะว่าอย่างนี้ วัด ควรออกหนังสือชี้แจงความจริงไปตามสื่อ มวลชนต่าง ๆ ตลอดจนวัดวาอารามทุกแห่ง ดีจริงอย่างที่ว่านะถ้าทำได้ คิดถึงค่า ใช้จ่ายก็หนักเอาการ....” “หลวงพ่อพิมพ์จำนวนน้อย ๆ ก่อนก็ได้ นี่ครับ ค่อย ๆ แจกไป ใครได้ก่อนอ่านก่อน แล้วก็ส่งต่อ ๆ กันไป กระผมขอร่วมบุญประเดิม ปราศจากอุปสรรคขัดขวางขัดใจทั้งปวง ขอให้ ๒,๐๐๐ บาท” อุบาสิกาท่านหนึ่งนำถาดและซองสี ขาวมาให้ท่านใส่ซองปัจจัย เมื่อมือสองข้างของหลวงพ่อแตะลงบน ถาดที่ท่านสุภาพบุรุษสูงวัยเจ้าของปัจจัยกับ บุตรชายชูขึ้นเหนือศีรษะเพื่อถวายนั้น พวกเรา ทุกคนได้พนมมือขึ้นโดยพร้อมกัน “...คุณโยม การพิมพ์หนังสือเพื่อชี้แจง ความจริงเกี่ยวกับการสร้างธุดงคสถาน เป็น วิธีการอย่างหนึ่งที่จะช่วยปกป้องพระพุทธ ศาสนาให้พ้นจากการย่ำยีของคนพาล...ด้วย อานิสงส์อันเกิดจากกุศลเจตนาอันนี้ทุกภพ ทุกชาติเบื้องหน้ามีชาตินี้เป็นเบื้องต้น ขอให้คุณ โยมแคล้วคลาดจากผองภัยทั้งปวง สมบัติ ใหญ่น้อยเมื่อได้เป็นเจ้าของแล้ว หากไม่เอ่ย ปากบอกอนุญาตใครจะเข้ามาล่วงล้ำกล้ำกราย ไม่ได้ จะประกอบกิจการงานสิ่งใดทั้งทางโลก และทางธรรม ย่อมสำเร็จลุล่วงไปโดยราบรื่น เป็นคนมีโชคมีลาภ เป็นที่นับถือยกย่องชื่นชม ของหมู่มนุษย์และเทวดา ไปไหนขอให้เทวดา ตามปกป้องคุ้มครองรักษา บุญอันนี้ขอให้เพื่อ แผ่ไปถึงญาติมิตรบริวารและผู้เข้ามาพึ่งพา อาศัยด้วย เมื่อคิดจะช่วยใครขอให้ทำได้สำเร็จ โดยง่าย ไม่ถูกทรยศคดโกงหักหลังในภายหลัง ถึงคราวตั้งใจปฏิบัติธรรมพึงเข้าถึงธรรม ละเอียดโดยง่าย เนื่องจากมีความเป็นเจ้าของ พระรัตนตรัยแล้วนับแต่นี้ไป...” เสียงให้พรของหลวงพ่อ ประสานกับ เสียงฝนที่ตกลงมากระทบกับหลังคาดังเปาะ แปะ ผ่านโสตประสาทของพวกเรา แล้วแทรก หายไปในบรรยากาศรอบข้าง... “สาธุ” ทุกคนเปล่งวาจาอนุโมทนา บุญโดยพร้อมเพรียงกัน ก่อนจะกราบหลวงพ่อกลับ ทุกคน ได้ร่วมใจกันรวบรวมปัจจัยทำบุญนี้กับ หลวงพ่อด้วย ตามวิสัย...คนมีปัญญา.... เห็นบุญอยู่ตรงหน้าได้โอกาสเป็นต้อง คว้า เอากำไรชีวิตไว้ก่อน... อ่านต่อฉบับหน้า ๑๐.๘ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒ Kalyanamitra.org