การประกอบพิธีกรรมเพื่อสันติภาพ : หน้า 46/124

แต่ละนิกายก็มีวิธีของตนต่างกันไป แต่อาศัย ว่าพระภิกษุฝ่ายเถรวาทซึ่งรวมกันแล้วมีถึง ๓ ประเทศด้วยกัน ส่วนของทิเบตนั้นถึงแม้จะ มีอยู่ ๑๐ กว่ารูป แต่ก็มาจากประเทศเดียวกัน หมด ส่วนญี่ปุ่นมีเพียง ๒ คน ภิกษุเถรวาท จึงถือมติเป็นฝ่ายสวดก่อน แม้กระนั้นก็ตาม การสวดก็ค่อนข้างจะทุลักทุเลนิดหนึ่ง เพราะ ต่างคนต่างก็มีจังหวะการสวดไม่พร้อมเพรียง กัน จึงต้องช่วยกันประคับประคองกันไปมิให้ ล่มลงกลางคัน เริ่มต้นตั้งแต่การสวดพระปริต แล้วไปลงท้ายด้วยมงคลสูตร แต่ฟังไม่ออกเลย ว่าเป็นภาษาบาลี พระทิเบตนั้นค่อนข้างจะมีความภูมิใจ ในความเป็นพระโพธิสัตว์ของตนอย่างมาก มิใคร่พอใจนักที่ถูกพระเถรวาทแซงหน้าไป เช่นนั้น หลังจากรอโอกาสอยู่นานแล้วก็ ซึ่งสวดขึ้นมาทันที เสียงสวดของพระทิเบต นั้นค่อนข้างจะเป็นเสียงต่ำเหมือนหมีกินผึ้ง ฟังดูน่ากลัวชอบกล อาตมาเข้าใจว่าคำสวด ของพระลามะมาจากวรรณกรรมของพระภิกษุ องค์หนึ่ง ชื่อ ศานติเทวะ ในคัมภีร์ชื่อ โพธิ จริยาอวตาร ซึ่งแปลเป็นภาษาทิเบต พอ สวดจบ พระญี่ปุ่นซึ่งเป็น Professor ทางด้าน (บน) ตึกสำนัก- งานใหญ่ของคณะ- เซนต์คาเบรียล (ล่าง) สวนปลูก ผักของคณะเซนต์- คาเบรียล พุทธศาสนาและเป็นเจ้าอาวาสวัดเซนที่มี ชื่อเสียง ท่านเป็นผู้ที่สูงอายุมากแล้ว ก็ลุกขึ้น ยืนสวดพระสูตรชื่อ สัทธรรมปุณฑริกสูตร ฉบับภาษาจีนด้วยเสียงอันแหลมเล็ก ด้วยความ ศรัทธาอย่างเต็มเปี่ยมอยู่เกือบ ๑๕ นาที ซึ่ง ค่อนข้างจะเป็นงานที่หนักมากสำหรับคนอายุ ปูนท่าน ต่อจากนั้นตัวแทนของชาวพุทธจาก ญี่ปุ่นอีกคนหนึ่ง จากนิกายนิชิเรน โซโตกาไก ก็ขึ้นมาสวดสัทธรรมปุณฑริกสูตรเช่นเดียวกัน แต่เป็นภาษาญี่ปุ่น ปรากฏว่าเมื่อทุกคนสวด เสร็จไปแล้วยังมีเวลาเหลืออีกมาก ทั้งหมด จึงชวนกันสวดอีกรอบหนึ่ง คราวนี้พระทิเบต สวดขึ้นก่อน ต่อจากนั้นพระเถรวาทของเรา ก็สวดมนต์เจ็ดตำนานจนจบ ติดตามด้วยการ สวดของพระญี่ปุ่น แต่ยังไม่ทันจบก็มีเจ้าหน้าที่ เข้ามาบอกว่าหมดเวลาเสียแล้ว แล้วเชิญให้ ออกไปร่วมงานข้างนอก ขณะที่พวกเรากำลัง ทยอยกันออกจากห้องนั้นไป ชาวอิตาเลียน ซึ่งเข้ามานั่งฟังอยู่ด้วยเดินเข้ามาถามว่า “ทั้งหมดนั้นคืออะไร?” อ่านต่อฉบับหน้า ๔๔ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org