ข้อความต้นฉบับในหน้า
ครึ่งหนึ่ง ผมเป็นพ่อค้าซื้อที่ดินเล็ก ๆ น้อย ๆ
ไว้ที่ลาดพร้าว ตอนนี้ผมสร้างตึกไว้ 6
ห้อง ยังสร้างไม่เสร็จเลย เพิ่งขึ้นชั้นที่ ๑ เมื่อ
อาทิตย์ต้นเดือนที่แล้วนะครับ ผมมาวัด ตอน
เย็นผมไปกราบหลวงพ่อทัตตชีโว
ท่าน
ทักว่า “เป็นไงตึกขายได้หมดหรือยัง”
ผมบอกยังครับหลวงพ่อ แต่มีคนมาดู หลวง
พ่อบอกว่า “บอกให้เขารีบ ๆ ซื้อหน่อยนะ
เดี๋ยวจะไม่มีขายให้” ผมบอกว่า แหม... ให้
นะ เอ็งไปปิดกั้นเขาทำบุญ เอ็งนี่บาปนะ
เอ็งไม่ทำแล้วยังไปพูดอีก คนเขาอยากทำ
บุญเลยไม่ทำเลย” คนเราต้องเชื่อตัวเราเอง
เราไม่เชื่อตัวเองแล้ว เราจะไปเชื่อใคร เราต้อง
ให้เกียรติตัวเอง เราว่าพระเราดี วัดเราดี ของ
เราดี เราก็ทำไปจริงไหมครับ....
ทำบุญอย่ารอ เดี๋ยวกรรม
ตามทันแล้วจะแย่
“มานั่งเจริญภาวนา มาร่วมทำบุญทำ
ทานกันเถอะครับ ไม่เช่นนั้น วันทั้งวันปีทั้งปี
ก็คิดกันแต่เรื่องทำมาหากิน คิดอะไรไม่รู้วุ่น
วายไปหมด แม้กระทั่งนอนยังฝันเลย คิดดู
ซิ แล้วสภาพจิตใจมันจะสงบได้อย่างไร มา
มันเป็นอย่างนั้นทีเถอะน่า ขอให้คนซื้อมาคอย
ผมเลยนะ ผมก็นึกว่าหลวงพ่อให้กำลังใจผม
ผมก็ยิ้ม ๆ กราบลาท่าน ท่านก็บอกว่ารีบไป
เถอะ เดี๋ยวลูกค้าจะมาคอย ผมรีบกลับบ้าน
แล้วรีบไปที่ก่อสร้าง เพื่อไปดูว่า วันอาทิตย์
ที่ผมมาวัดนี้ คนงานอยู่หรือเปล่า ทำอะไรกัน
อยู่ อู้งานหรือเปล่า พอผมไปถึงจอดรถปั๊บ วัดวันอาทิตย์ซิครับ มาทำบุญ มานั่งเจริญ
คุยกับหัวหน้าคนงานได้สองสามคำ ลูกค้ามา
เลยครับ บอกให้เปิด Office บอกว่าจะมาคุย
ด้วย คุยไปคุยมาซื้อสองห้อง เขาบอกว่ามะ
รีนจะมาวางมัดจำ ปรากฏว่าวันรุ่งขึ้น เด็กผู้
หญิงคนหนึ่งมาซื้อสามห้อง พอถึงวันมะรืน
คนที่ซื้อสองห้องมาขอเพิ่มอีก ๓ ห้อง ตกลง
ผมสร้าง 6 ห้อง ขายหมดเลยครับ ผมขาย
สามวันหมด ตึกของผมสามชั้น เพิ่งสร้างได้
ชั้นเดียว ขายหมดแล้ว ปกติ 6 ห้องมันต้อง
ขาย 6 คน แต่นี่คนซื้อแค่ ๒ คน นี่มันอะไร
กันครับ ท่านทั้งหลาย.... อย่างนี้มันต้องบุญ
ครับ บุญต่อบุญ ตอนนี้ผมถมอีกแปลงหนึ่ง
ใกล้ ๆ กัน ลูกค้าโทรมาจองอีกแล้ว....
อย่าขัดบุญผู้อื่นด้วย
คำพูด
“เวลาผมชวนใครมาทำบุญ ผมบอกว่า
ไปทำบุญเถอะ เขาถามว่าไปไหน ผม
บอกว่าวัดพระธรรมกาย เขาบอก “เฮ้ยวัด
นี้รวย” ผมถามว่า “แล้วเอ็งเคยไปหรือ
เปล่า แล้วเอ็งรู้ได้ยังไง” เขาบอกว่าเพื่อน
เขาพูด ผมเตือนเขาว่า “เอ็งทำยังงั้นไม่ได้
กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒
ภาวนา มาสวดมนต์ มาฟังหลวงพ่อเทศน์
เมื่อกลับไป วันจันทร์ถึงศุกร์ไปสู้กับงาน
ใหม่ พอใกล้วันศุกร์ใกล้จะลืม วันอาทิตย์
เราก็มาเติมบุญใหม่ ต้องอย่างนี้ใช่ไหม
ครับ ต้องเอาธรรมะไปประกอบกับการงานการ
ค้า อยู่กับบ้านก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร ออก
ไปข้างนอกก็เปลืองเงินเปลืองทอง มาวัดดีกว่า....
ทุกนาทีมีการเปลี่ยนแปลงเสมอ เพราะฉะนั้น
เรารอไม่ได้อีกแล้ว บางคนบอกรอรวย รอ
เพื่อน รอแก่หน่อย รอให้ลูกโตหน่อย พอดีเลย
ตายเสียก่อน ไม่ได้ทำบุญกัน อย่าไปรอ ของ
อย่างนี้ตัวใครตัวมันนะครับ จะไปรู้ได้อย่างไร
ว่า กรรมดีกรรมชั่วที่เราทำไว้แต่อดีตชาตินับ
ไม่ถ้วน จะตามเรามาทันเมื่อไร กรรมดีตาม
ทันก็ดีไป แต่ถ้ากรรมชั่วตามทัน นอนอยู่ดี ๆ
น้ำท่วมตาย นอนอยู่ในเรือใต้สะพานลอย
ปรากฏว่ารถมันแหกโค้งสะพานตกลงมาทับ
ตายก็มี เห็นไหมครับเอาแน่ไม่ได้...”
“ธรรมกายเวิลด์ เป็น
ของชาวพุทธทุกคน
“ปีนี้เป็นปีทองของธรรมกาย เรามา
ร่วมสร้างพระในตัวกันเถอะครับ แล้วช่วย
กันสร้างธรรมกายเวิลด์ของเราให้กระหม
ให้ประจักษ์แก่โลกกันเลยครับ....”
คุณธงชัย ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ใน
ชีวิต ท่ามกลางพระภิกษุนับพันรูป ท่ามกลาง
สาธุชนจำนวนหมื่นที่มาจากทั่วประเทศ ที่มา
ชุมนุม ณ ลานธรรม สถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ใน
“ธรรมกายเวิลด์” เพื่ออยู่ธุดงค์ต้อนรับปีใหม่
เพื่อชีวิตสดใสดีงามกว่าทุกปี ทุกคนฟังด้วย
ความประทับใจ ฟังแล้วเรียกเสียงปรบมือ
เสียงหัวเราะได้ทุกระยะ หลายคนพูดว่า “มัน
ต้องอย่างนี้ ฟังแล้วเกิดพลังใจอยากทำ
บุญจริง ๆ” แม้กระทั่งหมู่ดาวพรรณราย ยัง
กระพริบแสงพร่างพรายเต็มที่ ดุจจะขอร่วม
อนุโมทนาสาธุการ ร่วมอนุโมทนาต่อทุกคนที่
กัลยาณมิตร ๒๕
Kalyanamitra.org