การให้อภัยและกรรมตามสนอง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 2 หน้า 103
หน้าที่ 103 / 124

สรุปเนื้อหา

กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒ “อย่าไปซ้ำเติมเขาเลยโยม” อาตมาพูดขึ้น “ไหนๆ เขาก็ตายไปแล้ว ให้อภัยเขาเถอะอาตมาไม่ถือโกรธเคือง เขาหรอก" “เขาไล่ท่านลงเมื่อไร เถ้าแก่?” ชายคนแรกที่ถาม เรื่องกรรมตามสนองกับอาตมาถามชายจีนคนนั้น “เมื่อสัก ๒ ชั่วโมงมานี้เอง มันเลวทรามมาก” “ทำไมเขาไล่ท่านลง” ชายคนนั้นถามอีก “ไม่รู้ ถั่วฟังไม่ชัด แต่เห็นมันบ่นตอนหลังว่า พระไม่มีเงินค่าโดยสารให้มัน มันใจบาปมากแม้แต่พระ มันก็เก็บค่าโดยสาร” เมื่อสังเกตดูอาการที่ชายจีนคนนั้น เป็นเดือดเป็น แค้นแทนอาตมาแล้ว ความสงสัยแบบเห็นแก่ตัวก็เกิดขึ้น ในใจว่า ถ้าเขาเป็นเดือดเป็นแค้นจริง สงสารอาตมาจริง หวังดีต่ออาตมาจริง ทำไมเขาไม่ทำบุญกับอาตมาโดย “ถั่วก็ลืมไป มันคิดไม่ทันเพราะความโมโห เมื่อ ท่านลงรถไปแล้วจึงคิดขึ้นได้ โมโหตัวเองไม่น้อยเหมือน กัน” เขาห

หัวข้อประเด็น

- การให้อภัยและกรรมตามสนอง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒ “อย่าไปซ้ำเติมเขาเลยโยม” อาตมาพูดขึ้น “ไหนๆ เขาก็ตายไปแล้ว ให้อภัยเขาเถอะอาตมาไม่ถือโกรธเคือง เขาหรอก" “เขาไล่ท่านลงเมื่อไร เถ้าแก่?” ชายคนแรกที่ถาม เรื่องกรรมตามสนองกับอาตมาถามชายจีนคนนั้น “เมื่อสัก ๒ ชั่วโมงมานี้เอง มันเลวทรามมาก” “ทำไมเขาไล่ท่านลง” ชายคนนั้นถามอีก “ไม่รู้ ถั่วฟังไม่ชัด แต่เห็นมันบ่นตอนหลังว่า พระไม่มีเงินค่าโดยสารให้มัน มันใจบาปมากแม้แต่พระ มันก็เก็บค่าโดยสาร” เมื่อสังเกตดูอาการที่ชายจีนคนนั้น เป็นเดือดเป็น แค้นแทนอาตมาแล้ว ความสงสัยแบบเห็นแก่ตัวก็เกิดขึ้น ในใจว่า ถ้าเขาเป็นเดือดเป็นแค้นจริง สงสารอาตมาจริง หวังดีต่ออาตมาจริง ทำไมเขาไม่ทำบุญกับอาตมาโดย “ถั่วก็ลืมไป มันคิดไม่ทันเพราะความโมโห เมื่อ ท่านลงรถไปแล้วจึงคิดขึ้นได้ โมโหตัวเองไม่น้อยเหมือน กัน” เขาหันหน้ามามองอาตมาเป็นเชิงวิงวอนแล้วพูดว่า “ท่านอาจารย์ครับ ผมขอโทษด้วย ผมลืมไปจริง ๆ ผมอยากแก้ตัว อยากนิมนต์ท่านไปทำบุญที่บ้านผม สักครั้ง บ้านผมอยู่ลำพูน ผมจะกลับทันทีเมื่อมีรถโดยสาร ขาขึ้นผ่านมา ข้างหน้าไม่ไปอีกแล้ว ผมขอนิมนต์ท่านไป ลำพูนกับผม” ชายจีนคนนั้นพูดยังไม่จบดี คนอื่น ๆ ก็ชิงพูดขึ้น เสียงขรึม ต่างคนต่างออกปากนิมนต์ให้อาตมาไปยังบ้าน ของตน ๆ ในที่สุดสิ่งที่อาตมาคาดคิดก็เกิดขึ้น คือ อาตมาได้กลายเป็นผู้วิเศษไปเสียแล้วในสายตาของคน เหล่านั้น เพราะการเปิดเผยเรื่องราวของชายจีนคนนั้น ชาวพุทธไทยจีนทั่วไปย่อมมีนิสัยตื่นผู้วิเศษและของวิเศษ มีคนจำนวนน้อยสนใจในการศึกษา และปฏิบัติตาม หลักคำสอนของพระบรมศาสดาอย่างแท้จริง เมื่อ ได้ข่าวว่ามีผู้วิเศษอยู่ที่ไหน ย่อมหลั่งไหลไปหา เมื่อ ได้ข่าวว่ามีของวิเศษอยู่ไหน ย่อมต้นนั้นไปหาทั้งนี้ก็ - เพราะคนต้องการทางลัด อยากได้สิ่งใดง่าย ๆ โดย ไม่ต้องลงทุนลงแรงและรอคอย เพราะเหตุนี้จึงมักจะตก เป็นเหยื่อของคนโกงอยู่เสมอ คราวนี้ก็เช่นเดียวกัน ยอมเสียค่าโดยสารให้อาตมาเสียตั้งแต่ตอนนั้น ซึ่ง จะเป็นจำนวนเงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถึงกับล่มจม หมดตัวอะไร แต่เมื่อได้สติกลับมาว่า ความสงสัยเช่นนั้น เป็นความเห็นแก่ตัว อาตมาก็สะกดใจกำจัดมันเสีย แล้วแผ่เมตตาแก่ชายจีนนั้นแทน “ทำไมเถ้าแก่ไม่ถวายค่ารถท่านเล่า?” ชายไทย คนเดิมถามขึ้นคล้ายกับรู้จิตใจของอาตมา ชายจีนนิ่งอึ้ง ไปครู่หนึ่งแล้วตอบพลางส่ายหน้าตามเดิม การที่รถโดยสารคันหนึ่งที่ไล่อาตมาลงเกิดอุปัทวเหตุ กัลยาณมิตร ๑๐๑ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More