ธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2539 ฉบับที่ 3 หน้า 17
หน้าที่ 17 / 128

สรุปเนื้อหา

สัณฐานกลมเนื้อละเอียดลีชาวใส หุ้มกำาเนิดเดิมนั้นโดยรอบ กำาเนิด เดิมนั้นอยู่ที่ศูนย์กลางข้างในพอดี ธรรมดวงนั้นแหละชื่อว่า มนุษย ธรรมๆ ที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ อยู่ ศูนย์กลางของกายมนุษย์ มีเหมือน กันทุกกายทั้งสดหยาบ สุดละเอียด มีชื่อตามกายนั้นๆ เช่น ธรรมที่ ทำให้เป็นกายทิพย์ ถ้าธรรมนี้ดับไป กายก็ต้องแตกจากกัน ตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะหมดธรรมที่รักษา เหมือน เครื่องยนต์ที่ปลดเอาหม้อไฟออกเสีย เครื่องก็ต้องดับทันทีฉันนั้น ถ้า ธรรมกายจะทำ วิชชาต่อไปต้องเอา เห็น, จำ, คิด, รู้ ของธรรมกายจรด เหมือนกระจกเป็นบัลลังก์ ธรรมกาย ก็ขึ้นนั่งอยู่บนฌานนั้น เหมือนนั่ง ลงที่ศูนย์กลางของธรรมที่ทำให้เป็น อยู่บนแผ่นกระจก จะไปไหนคล่อง กายมนุษย์นั้น แต่พอถูกส่วนเข้า แคส่วเหมือนใจนึก นี่เป็นฌานที่ เอ ดามใจนึก จบรูปฌาน ท่อรูปฌา

หัวข้อประเด็น

- ธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

สัณฐานกลมเนื้อละเอียดลีชาวใส หุ้มกำาเนิดเดิมนั้นโดยรอบ กำาเนิด เดิมนั้นอยู่ที่ศูนย์กลางข้างในพอดี ธรรมดวงนั้นแหละชื่อว่า มนุษย ธรรมๆ ที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ อยู่ ศูนย์กลางของกายมนุษย์ มีเหมือน กันทุกกายทั้งสดหยาบ สุดละเอียด มีชื่อตามกายนั้นๆ เช่น ธรรมที่ ทำให้เป็นกายทิพย์ ถ้าธรรมนี้ดับไป กายก็ต้องแตกจากกัน ตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะหมดธรรมที่รักษา เหมือน เครื่องยนต์ที่ปลดเอาหม้อไฟออกเสีย เครื่องก็ต้องดับทันทีฉันนั้น ถ้า ธรรมกายจะทำ วิชชาต่อไปต้องเอา เห็น, จำ, คิด, รู้ ของธรรมกายจรด เหมือนกระจกเป็นบัลลังก์ ธรรมกาย ก็ขึ้นนั่งอยู่บนฌานนั้น เหมือนนั่ง ลงที่ศูนย์กลางของธรรมที่ทำให้เป็น อยู่บนแผ่นกระจก จะไปไหนคล่อง กายมนุษย์นั้น แต่พอถูกส่วนเข้า แคส่วเหมือนใจนึก นี่เป็นฌานที่ เอ ดามใจนึก จบรูปฌาน ท่อรูปฌาน ต่อไป ธรรมกายที่นั่งอยู่บนจตุตก ฌานนั้นต้องส่องเห็น, จำ, คิด, รู้ ไปจรดลงที่ตรงศูนย์ว่างกลางปฐม- ธรรมที่ทําให้เป็นกาย ถ้าจะทำต่อไปธรรมกายต้องส่องเห็น ฌาน แต่พอถูกส่วนเข้าศูนย์ว่าง กลางปฐมฌานนั้นก็จะขยายส่วน เท่านั้น มนุษย์นั้นก็ขยายส่วนออกไปประ จำ, คิด, รู้ ไปจรดเข้าที่ศูนย์กลาง ๑ G ศอก มาณวัดผ่าเส้นศูนย์กลาง กลมโดยรอบ 5 วา หนาคืบหนึ่ง ใสเหมือนกระจกเงาล่องหน้า ธรรม กายก็ขึ้นนั่งอยู่บนฌานนั้น เหมือน นั่งอยู่บนแผ่นกระจกเป็นบัลลังก์ จะไปไหนก็คล่องแคล่วเหมือนใจนึก นี้เป็นฌานที่ ถ้าจะทำ ต่อไป ธรรมกายต้องส่องเห็น, จำ, คิด, รู้ ไปจรดเข้าที่ศูนย์กลางของธรรมที่ ทำให้เป็นกายทิพย์นั้น แต่พอถูก ส่วนเข้าธรรมที่ทำให้เป็นกายทิพย์นั้น ก็ขยายส่วนออกไปเท่าฌานที่ ๑ วัด เส้นผ่าศูนย์กลาง ะะ ศอก ปริมณฑล โดยรอบ ช วา หนาคืบหนึ่ง ใส & ของธรรมที่ทำให้เป็นกายรูปพรหม ออกไป วัดเส้นผ่าศูนย์กลาง 4 ศอก นั้น แต่พอถูกส่วนเข้าธรรมที่ทำให้ โดยรอบ 5 วา หนาหนึ่งคืบ ใส, เป็นกายรูปพรหมก็ขยายส่วนออก กายธรรมก็ขึ้นไปนั่งอยู่บนศูนย์กลาง ไปเท่าฌานที่ หรือที่ ๒ แล้ว ๑ ของอรูปฌานแบบเดียวกันกับ ธรรมกายขึ้นนั่งอยู่บนฌานนั้น จะ รูปฌาน นี่เรียกว่า อากาสานัญ ๓ จายตนะ ทำต่อไป ธรรมกายต้อง ส่องเห็น, จำ, คิด, รู้ ไปจรดเข้าที่รู้ ในว่างของศูนย์กลางทุติยฌาน ต่อ พอถูกส่วนเข้า รู้ในศูนย์ว่างของ ทุติยฌานนั้นก็ขยายส่วนออกไป เท่ากับอากาสานัญจายตนฌานนั้น ธรรมกายก็ขึ้นไปนั่งอยู่บนกลางของ วิญญาณญจายตนฌานนั้น ทำต่อ ไปไหนคล่องแคล่วเหมือนใจนึก นี้ เป็นฌานที่ ๓ ถ้าจะท่าต่อไป ธรรม กายต้องส่องเห็น, จำ, คิด, รู้ ไปจรด เข้าที่ศูนย์กลางของธรรมที่ทำให้เป็น กายอรูปพรหมนั้น แต่พอถูกส่วน เข้า ธรรมที่ทําให้เป็นกายอรูปพรหม ก็ขยายส่วนออกไปเท่าฌานที่ หรือที่ เอ ที่ ๓ ธรรมกายก็ขึ้นนั่ง อยู่บนฌานนั้น จะไปทางไหนได้ ไป ธรรมกายที่นั่งอยู่บนฌานนั้น ต กัลยาณมิตร ๑๕ มีนาคม ๒๕๓๗
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More