การให้ทานและความบริสุทธิ์ : หน้า 107/128

Love สัมมาสัมพุทธเจ้า พระธรรมเจ้า และพระสงฆ์เจ้า เป็นที่พึ่งที่ระลึก อันสูงสุดของชีวิต เจริญพรท่านเจ้าเมือง ถ้า หมดไปอย่างโปร่งใสที่อุด ข้าพเจ้า นับถือในองค์สมเด็จพระบรมศาสดา จะเปรียบเทียบแล้ว อาตมาก็ขอ จึงถามข้อสงสัยต่างๆ ที่ประสบมา สรุปว่าท่านนั้นเหมือนชายคนที่แบก เป็นลำดับๆ ไป จนมาถึงข้อสุดท้าย ปอกลับมาบ้านนั่นแหละนะ” ข้าพเจ้าได้ฟังความจริงอันวิเศษ ใน “ครับ ท่านกุมารกัสสปะ” การแก้ไขปัญหาอันวิจิตรพิสดาร พระยาปายาสิรับค่า สีหน้าและแวว ด้วยปัญญา และปฏิภาณที่ชาญ ตาของเขาในยามนี้ บ่งบอกถึง ฉลาดของท่านแล้ว เหมือนหงาย ความสำนึกผิด และจำนนต่อเหตุผล ของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด บอกทาง ในค่าอุปมาของพระกุมารกัสสปเถระ แก่คนหลงทาง จุดไพ่ให้ในที่มืด อย่างปราศจากข้อโต้เถียงใดๆ ณ บัดนี้ เมื่อทิฏฐิเดิมซอง “ข้าแค่ท่านกุมารกัสสปะ ข้าพเจ้าถูกหลอมละลายไปแล้ว ก็ ขอพระกุมารกัสสปเถระโปรด ว่าข้าพเจ้าไว้ว่า พระยาปายาสิคนนี้ คืออุบาสกคนหนึ่ง ผู้นับถือพุทธ ศาลนานับตั้งแต่นัดนี้เป็นต้นไป จน ท่ามกลางความเงียบสงบของ ข้าพเจ้ามีความยินดีต่อถ้อยคำของ เหมีสนภาชนะเปล่าที่พร้อมจะเปิด ปุจฉาวิสัชชนาระหว่างพระกุมาร ท่านที่เมตตากล่าวแสดงเหตุผลให้ รับของใหม่ ๆ มาใส่ได้อย่างเต็มที่ ข้าพเจ้าฟังตั้งแต่เริ่มแรกแล้ว แต่ เพื่อให้ข้อเคลือบแคลงของข้าพเจ้า ตลอดชีวิต” ขาวเมืองเสพยนคร ซึ่งมาร่วมฟัง กัสสปเถระ และพระยาปายาสิ ณ ศิลปาวันอุทยาน เมื่อสิ้นเสียง ประกาศตนเป็น ๑ ในบริษัท ๏ ของ 0 กุลยาณมิตร ข้าพเจ้าพระยาปายาสิ เจ้าเมือง เสลัพยนคร ขอประกาศตัวยอมรับ มีนาคม ๒๕๓๙ ๑