ความสำคัญของวิชชาธรรมกาย : หน้า 92/128

ท่านที่เขาลือว่า ไม่เน่าเปื่อย กลายเป็นโลงที่ปิดทึบ แต่ ก็ได้เห็นรูปปั้นเท่าองค์จริงของท่าน ซึ่งมีทองปิดจนนุ่มไป หมด และที่เขาลือกันว่า ที่วัดนี้ ท่านได้ค้นพบวิชชาที่ . ศักดิ์สิทธิ์ สามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บ และเป็นวิชชาที่ดับ ทุกข์ได้จริง แม่ก็ยิ่งอยากพบมาเห็นท่าน เพื่อมากราบ แม้ เพียงกายที่นอนสงบนิ่งอยู่ในโลงนั้น แม่ได้นั่งสมาธิหน้า โลงที่ประดิษฐานองค์หลวงพ่อจนใจสงบนิ่ง มีความสบาย กาย สบายใจ แต่ตอนนั้นยังไม่ได้ยินว่า เป็นวิชชาอะไร จนกระทั่งได้มาที่ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม(คือวัดพระธรรม กายนั่นแหละจ้ะ) เมื่อแม่เรียนอยู่ปีสุดท้ายที่จุฬาฯ แม่ ถึงได้รู้ว่า วิชชาที่เขาร่ำลือกันว่าศักดิ์สิทธิ์นั้นคือ วิชขา ที่ค้นพบโดยพระมงคลเทพมุนี ที่แม่ได้ดั้นด้นไป ธรรมกาย กราบไหว้ท่านที่วัดปากน้ำเมื่อหลายปีก่อนโน้น ด้วยความ เคารพในธรรมะของท่าน เคารพในองค์ท่าน จนกระทั่ง ได้มาเรียนรู้วิชชาที่ลุดวิเศษนี้ ได้เข้าใจได้เข้าถึงคุณค่า อันประมาณมิได้ในวิชชาธรรมกาย วิชชาที่เป็นวิชชาจริงๆ ที่ปลดเปลื้องความทุกข์ พันธนาการอันร้อยรัด ให้เราได้ เป็นไท เป็นอิสระจากการถูกจองจ่า เมื่อแม่ได้ทราบความสำคัญเช่นนี้ และได้รู้ถึงมโน- ปณิธานอันยิ่งใหญ่ของท่าน ที่จะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม เพื่อกำจัดต้นเหตุที่ทำให้เราต้องตกเป็นบ่าวทาสของพญามาร ให้หมดสิ้น แม่ก็ยิ่งซาบซึ้งในพระคุณของท่าน การอันใดที่ ดำริ เพื่อเป็นการแสดงความเคารพความกตัญญูต่อท่าน จึงสมควรที่เราจะต้องทําเพื่อปูชนียบุคคลสําคัญของโลก และจักรวาล นั่นคือ การหล่อรูปทองคำบริสุทธิ์เหมือนองค์ ท่าน ซึ่งได้ทำสำเร็จไปแล้ว และการสร้างมหาวิหารที่ ประดิษฐานรูปเหมือนทองคำอันบริสุทธิ์ของหลวงพ่อท่าน ซึ่งกำลังจะสร้างอยู่ ซึ่งต้องอาศัยความร่วมมือร่วมใจจาก พวกเรา เป็นบุญใหญ่มหาศาลที่พวกเราจะได้ เนื่องจาก ท่าถูกเนื้อนาบุญ ถูกทักขิไนยบุคคล คือท่าเพื่อตอบแทน พระคุณของพระมงคลเทพมุนี ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย เพื่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ผู้สืบสานวิชชา ธรรมกายและเผยแผ่วิชชาธรรมกายไปทั่วโลก และท่าเพื่อ คุณยายอาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้ให้กำเนิดวัด กัลยาณมิตร พระธรรมกาย ผลบุญที่บังเกิดขึ้น จะทำให้เราได้สมบัติทั้ง สามเกิดขึ้น ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติที่ดี งามติดตัวเราได้ใช้สร้างบารมได้ทุกภพทุกชาติ ทรัพย์ สมบัติจะเกิดขึ้นอย่างง่ายดาย และมีมากมาย ไร้ใช้สร้าง บุญสร้างบารมไม่รู้จักหมด บุญศักดิ์สิทธิ์จะหลั่งไหลมาติด ที่ศูนย์กลางกายของเรา ขจัดอุปสรรควิบัติต่าง ๆ ให้มลาย ไปสิ้น เมื่อนั้นแหละที่เราจะได้กําลังบุญที่มากพอจะไปให้ ถึงที่สุดแห่งธรรมไ แม่เคยฝันว่าได้ไปยินอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่งที่โล่งกว้าง ไม่มีขอบเขต และได้เห็นหลวงพ่อพระมงคลเทพมุนี ท่าน ยินอยู่เหนือขอบฟ้าอันโล่งกว้างสว่างไสว กายของท่านสูง ใหญ่สง่างาม ผิวกายผ่องใสและมีรัศมีสว่าง จีวรของท่าน เหลืองอร่ามและดูเหมือนใสเป็นแก้ว จีวรท่านโบกพลิ้วอ่อนๆ ตามลมที่พัดมาอย่างแผ่วเบา แต่ให้ความเย็นชุ่มฉ่ำใจกาย ในมือของท่านอุ้มบาตรอยู่ แล้วท่านก็ลอยลงมาตรงหน้าที่ แม่ยินดูท่านอยู่ แม่ตะลึง อย่างไม่นึกว่าจะได้พบเห็นองค์ จริงของท่าน ท่านค่อยๆ เปิดฝาบาตรอันกลมใหญ่นั้นออก เหมือนจงใจให้แม่ได้ดักบาตรถวายท่าน แต่แม่ก็ตื่นจาก ความฝันนั้นพอดี ความสุข ความปีติเบิกบานยังคงติดตา ติดใจแม่อยู่จนทุกวันนี้ เมื่อแม่ได้มีโอกาสเล่าความฝันนั้น ให้หลวงพ่อฟัง ท่านบอกแม่ว่า “แม่จะได้ธรรมะที่ละเอียด ลึกซึ้งขึ้นไปอีก” ท่าให้แม่ปีติเบิกบานมาก และคิดว่าการ สร้างมหาวิหารให้ท่าน เป็นการทดแทนพระคุณที่ดีที่สุด ในขณะนี้ เพราะนอกจากเป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อทองคำ หลวงพ่อแล้ว ยังเป็นสถานที่เก็บบันทึกชีวประวัติ และ คุณธรรมความดีของท่าน ให้พวกเราและอนุชนรุ่นหลัง นับต่อไปอีกเป็นพันปี ได้เรียนรู้และเข้าใจถึงวิชชาธรรม กาย ซึ่งมีหลวงพ่อพระมงคลเทพมุนีเป็นผู้ค้นพบ แทน ที่จะสูญหายไป นับเป็นมรดกของชาวโลกที่ประมาณค่า มิไต้นะจ๊ะ รักและคิดถึงลูก O ๙๐ มีนาคม ๒๕๓๗