การทำบุญและการดูแลจากเทวดา : หน้า 72/128

โอกาสถือศีล ถ้าหากคิดจะบำเพ็ญภาวนา ทำได้ยากมาก ถ้าไม่เคยซักไว้ สมัยครั้งเป็นมนุษย์ จะคิดซิกเอาในภพโน้น คนสอนก็หายาก ใจ ของเทวดาไม่เข้มแข็งเท่าใจมนุษย์ เมื่อพบเห็นแต่สิ่งดีงาม เช่น สถานที่สวย ๆ เทวดานางฟ้าสวย ๆ การละเล่นทิพย์เพลิดเพลิน สนุกสนาน การควบคุมใจให้ภาวนา กำหนดไว้ในอารมณ์เดียวจึง ทําได้ยากนักหนา มาออกปากฝากจึงเดินไปดู พอเห็น ภาพหลวงพ่อวัดปากน้ำฯ เท่านั้น ยาม ก็ร้องบอกว่า เมื่อคืนหลวงพ่อรูปนี้เอง มาฝากให้ดูแลบ้านหลังนี้เขาจ่าได้แม่น นี่เทวดาดูแลสถานที่ ที่เราเรียก กันว่า กุมมเทวดา หรือพระภูมิเจ้าที่ ท่านก็แปลงกายมาแสดงให้เห็น กำ ซับยามให้ทำหน้าที่ ย่อมได้บุญกันทั้ง เทวดาทั้งมนุษย์ พอป่าเล่าเรื่องนี้ให้น้องขายฟัง ตอนไปนอนป่วยพักรักษาตัวอยู่บ้าน เขาที่อุดรธานีเมื่อเดือนก่อน เขาก็เล่า ให้ป่าฟังว่า หลายปีมาแล้ว ครั้งเขาถูกแต่ง ตั้งให้เป็นป่าไม้อำาเภออยู่จังหวัดขาย แดนอิสาน เป็นอำเภอเล็กๆ กันดาร แดนเก่าของ ผกค. ไม่มีบ้านให้เช่าเป็น หลังๆ ต้องไปเช่าห้องแถวเก่าๆ ไม่ บุญกุศลที่เทวดาพอจะทำได้คือช่วยเดือนให้มนุษย์ทำบุญ แน่นหนาอยู่ ท้องข้างๆ กันเป็นห้อง หรือคุ้มครองช่วยเหลือ ดูแลการบำเพ็ญบุญกุศลของพวกมนุษย์ พอมนุษย์ทำบุญอะไรขึ้นมาได้ เทวดาก็ร่วมอนุโมทนาบุญ เทวดา จึงได้บุญในส่วนที่เป็น ทิตตานุโมทนามัยกุศล อนุโมทนาในบุญ กุศลที่ผู้อื่นท่าน ด้วยเหตุนี้ ในบรรดาผู้คนที่ชอบประกอบบุญกุศล จึงมักมี เทวดาตามดูแลปกปักรักษา และคอยช่วยเหลือแทบทุกคน สำหรับสถานที่สำคัญๆ ซึ่งเป็นสถานที่ผู้คนนิยมไปทำบุญ ก็มักมี เทวดาไปเฝ้ารักษาเป็นประจำ เช่น พระพุทธรูปสำคัญๆ ศาสนา สถาน ศพหรือที่ไว้ครูของพระเถระผู้ทรงคุณธรรม เมื่อมีคนไป ลักการะบุชา เกิดเป็นบุญกุศล เทวดาก็ได้อนุโมทนาและให้ศีลให้ พร มีตัวอย่างที่จังหวัดเชียงราย อาจารย์ลือพงศ์เล่าให้ฟังว่า ศูนย์กัลยาณมิตรของที่นั่นเป็นบ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านจัดสรร คืน ของสามีภรรยาลูกเล็กๆ สองคนอาศัย เป็นครอบครัวมีน้ำใจ เห็นน้องขายป้า อยู่คนเดียว ก็แบ่งอาหารเย็นให้รับ ประทานด้วยบ่อยๆ จึงสนิทสนมคุ้น เคยกัน ในคราวที่จะมีเรื่องทุจริตตัดไม้ ทำลายป่า ซึ่งนายอำเภอที่นั่นเป็นตัว การใหญ่เกิดขึ้น ฝ่ายนายอำเภอส่ง คนมาติดต่อขอความร่วมมือจากน้อง ขายป่า น้องชายป่ายังหาข้อจับผิดไม่ ได้ แต่ก็มีความสังหรณ์ใจ ดูไม่ขอบ มาพากล จึงยังไม่ยอมตกลงอะไรด้วย ขอเวลาพิจารณาเรื่องราวโดยละเอียด วันหนึ่ง ยามประจำหมู่บ้านเดินตรวจตราบริเวณตามหน้าที่ที่ต้อง ก่อน ยังตัดสินใจไม่ได้ พอดหยุดเสาร์- ปฏิบัติ ได้พบพระภิกษุชรา ผิวพรรณผ่องใสรูปหนึ่งเดินเข้ามาหา ท่านขี้มือไปที่บ้านซึ่งเป็นศูนย์กัลยาณมิตรหลังนั้นกล่าวว่า “ขอ ฝากบ้านหลังนั้นด้วยนะ ช่วยดูแลให้ดีๆ” แล้วท่านก็เดินทางไป รุ่งขึ้นเข้า ยามนึกสงสัยว่า บ้านหลังนั้นมีของมีค่าอะไร พระ อาทิตย์ เดินทางกลับไปเยี่ยมครอบ ครัวที่อุดรธานี คืนวันเสาร์นั่นเอง สตรีข้างห้อง อ่านต่อหน้า 40 กัลยาณมิตร ๗o มีนาคม ๒๕๓๙