การสละราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว : หน้า 34/128

(บน) พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ สมเด็จพระศรี นครินทราบรมราชชนนี และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช (ล่าง) ท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม และบุตรชาย ญาสิทธิราช มาเป็นระบอบประชาธิปไตย เมื่อวันที่ ๒๖ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕ สถาบันพระมหากษัตริย์เป็นอย่างมาก พระบรมวงศานุวงศ์ ชั้นสูงหลายพระองค์ ต้องนิราศแรมร้างไปใช้ชีวิตอยู่ต่าง แดนอย่างโทมนัสตลอดชีวิต ทั้งที่เคยทรงท่าคุณประโยชน์ ไว้แก่แผ่นดินอย่างมากมาย หลังจากพระบาทสมเด็จพระ ปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยามแล้ว ทรงตั้งความหวัง ในพระราชหฤทัยว่า รัฐธรรมนูญฉบับนี้จะนำประเทศไทย มีผลกระทบต่อความมั่นคงของ ให้เจริญก้าวหน้าตามครรลองประชาธิปไตย เป็นบ่อเกิด แห่งความสุขของประชาชน แต่แล้วความเห็นขัดแย้ง ระหว่างพระองค์กับรัฐบาลมีเกิดขึ้นในหลักการสำคัญมากขึ้น ทุกที สิทธิเสรีภาพก็มิได้มีแก่ประชาชนอย่างสมบูรณ์ ใน ที่สุด ด้วยน้ำพระราชหฤทัยเลียสละเห็นแก่ชาติบ้านเมือง ไม่อยากให้รอยร้าวของชาติขยายตัวกว้างออกไป จนเกิด การนองเลือดขึ้นบนแม่นดิน แม้จะมีผู้จงรักภักดีอีกมาก กัลยาณมิตร ........... ๓๒ มายพร้อมจะพลีชีพเพื่อพระองค์ แต่พระบาทสมเด็จพระ ปกเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ ๓ ทรงตัดสินพระทัยสละราช สมบัติ เมื่อวันที่ ๒ มีนาคม พ.ศ.๒๕๓๗ เพื่อยุติความ ขัดแย้งทั้งมวล พระราชทัตถเลขาสละราชสมบัติ ซึ่งทรงเขียนด้วย ลายพระหัตถ์ของพระองค์เอง มีความยาว 5 หน้ากระดาษ เป็นเอกสารสำคัญที่สุดฉบับหนึ่งของประวัติศาสตร์ชาติไทย ดังขออัญเชิญความสำคัญมาบางตอนว่า “ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่สละอำนาจ หันเป็นของ ข้าพเจ้าอยู่แต่เดิม ให้แก่ราษฎรโดยทั่วไป แต่ข้าพเจ้าไม่ ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้ผู้ใดคณะใดโดย เฉพาะ เพื่อใช้อำนาจนี้โดยสิทธิ์ขาดและโดยไม่ฟังเสียงลัน แท้จริงของประชาราษฎร..." แม้ทรงสละราชสมบัติด้วยมีพระราชดำริว่า พระ องค์ไม่สามารถปกปักรักษาชาติบ้านเมืองในฐานะองค์พระ ประมุขได้อีกต่อไป แต่ยังทรงห่วงใยไพร่ฟ้าประชาชน มนาคม ๒๕๓๙