พิธีสำคัญในลาน : หน้า 116/128

นั้นเข้ามาจนเต็มลานพิธี ผู้คน มากมายเหลือเกิน สิรีไม่อาจคาด เดาได้ว่า จำนวนคนที่เห็นนั้นกี่หมื่น เธอ สิรีหลับอย่างเป็นสุข ราวกับ ชีวิตนี้ไม่เคยผ่านเรื่องเลวร้ายทุกข์ ร้อนใดๆ มาก่อนเลย มาร์กาเร็ตตา ยังเห็นสรียิ้มอย่างละมุนละไมขณะ กี่แสนคน เธอรู้เพียงว่า คนมาก หลับ ราวกับเด็กน้อยที่กำลังละเมอ มายขนาดนี้ไม่ได้ทำให้เธอชุมร้อน เธอขยับผ้าห่มคลุมให้เพื่อนรักอย่าง หรืออึดอัดเลย เธออยากจะอยู่ใกล้ มีชายหญิง คนแก่ เด็กน้อย ยูกเยศยาวัย มีทั้งต่างเชื้อชาติ ต่างเต่ายันรุ้ แต่สิ่งหนิ่งนี่ ทุกคนเหมือนกันคือ ทุกคนสามชุดชาว ทุกคนมีโยหน้านี่ยิ้มแย้ม แจ่มใส ทะนุถนอม เธอรักในความเป็นผู้ให้ และหัวใจนักสู้ของสิรี ชิดผู้คนเหล่านี้ อยากจะรู้ว่าพวก เขามารวมตัวกันเพื่ออะไร ขาว..... สว่าง...สงบ ไปทั่วลาน ไม่ต้องถามใครซักแล้วว่าที่นี่ ในความฝันของสิรี เธอเห็น ที่ไหน ลานพิธีศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้อยู่ บ้านเกิดเมือนนอนของสิรีเอง สิ่งที่ ยืนยันว่าเป็นเช่นนั้นก็เพราะ...ภาพ กระจ่างในความรู้สึกต่อมา คือภาพ ลานดินผืนกว้าง ถูกตบแต่งประดับ ประดาด้วยต้นไม้ ดอกไม้นานาพันธุ์ กลางลานดินผืนนั้น มีพรมสีแดงสด ปูลาดจากริมข้างหนึ่งไปสู่ศูนย์กลาง ของพระภิกษุสงฆ์จำนวนมากมาย ลาน ซึ่งอยู่ภายใต้กระโจมใหญ่ที่ให้ เดินเรียงรายด้วยอาการสงบ สำรวม ร่มเงา ภายในกระโจมถูกตกแต่งให้ เป็นระเบียบ เข้ามาในกระโจมศูนย์ งดงามละลานดาด้วยดอกไม้นานา กลางลานแห่งนั้น สีแห่งผ้ากาสาว พันธุ์ ส่งกลิ่นหอมอบอวลชื่นใจ พัสตร์ งามระยับจับตาจับใจสรียิ่ง พื้นไล่ระดับขึ้นเป็นขั้นๆ ปูลาดที่นั่ง นัก บ้านเมืองนี้ สงบร่มเย็นอยู่ได้ ไว้อย่างเป็นระเบียบ ทุกอย่างถูก ก็เพราะอยู่ภายใต้ร่มเงาของพระ เตรียมพร้อม เพื่อรอคอยพิธีอัน พุทธศาสนาโดยแท้ สิรีซาบซึ้งค่าว่า คักดิ์สิทธิ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น “ปิติ” ก็ตอนนี้เอง “นี่นี่นี่ใหน” สิรีถามตนเอง “สิริ สิรี ตื่นเถอะ สายแล้ว ก่อนที่จะได้รับค่าตอบ ภายในฝัน เราอาจจะพลาดงานสำคัญนะ” เสียง ของเธอก็ดำเนินต่อไป ผู้คนเริ่ม ทะยอยกันเข้ามาในลานพิธี มีชาย หญิง คนแก่ เด็กน้อย ทุกเพศทุกวัย มีทั้งต่างเชื้อชาติ ต่างเผ่าพันธุ์ แต่ สิ่งหนึ่งที่ทุกคนเหมือนกันคือ ทุก คนสวมชุดขาว ทุกคนมีใบหน้าที่ ยิ้มแย้มแจ่มใส สิรีสัมผัสได้ถึง มาร์กาเร็ตตานั่นเอง สิรีสปริงตัว ขึ้นนั่งทันที “งานสำคัญ! งานอะไรเหรอ” สิรีร้องถามออกไปอย่างงง ๆ “ก็งานแถลงการณ์ของคณะ ปฏิวัติไง” มาร์กาเร็ตตาตอบ “โธ่เอ้ย! น่าเสียดายในฝัน กระแสความเย็นฉ่ำ เมื่อผู้คนเหล่า ฉันก็ได้ไปร่วมงานเหมือนกันยังไม่รู้ กัลยาณมิตร มิน่าาคม ๒๕๓๙