การถวายมหาทาน : หน้า 108/128

พระยาปายาสิแล้ว วินาทีนั้นเสียง พึมพำฯสาธุการของชาวเมือง ก็ดัง เจ้าตั้งใจกระทำด้วยความเคารพ ขอให้ข้าพเจ้าพบกับพระยาปายาสิ ขึ้นพร้อมกันด้วยความปีติปราโมทย์ เฉพาะในชาตินี้เท่านั้น อย่าได้พ หลังจากนั้นเป็นต้นมา พระ กันในชาติหน้าอีกเลย” ยาปายาสิได้เป็นผู้หนึ่งที่มีโอกาส เมื่อพระยาปายา รู้ถึงความ ถวายมหาทานแต่พระกุมารกัสสปะ ปรารถนาเช่นนี้ของอุตตรมาณพ ก็ และพระภิกษุสงฆ์ตลอด ๓ วัน ด้วย เกิดความสงสัย ไม่เข้าใจ จึงถาม วิธีการที่ถูกต้องตามค่าแนะนำของ ถึงเหตุผล ซึ่งก็ได้รับค่าตอบจาก ปากของอุตตรมาณพโดยตรงว่า ความบริสุทธิ์ยองวัตถุสิ่งของที่จะ เป็นเพราะทานที่พระยาปายาสให้ ปฏิคาหกก็มีศีลที่บริสุทธิ์เช่นเดียวกัน ที่แม้แต่พระยาปายาสเองก็คงไม่ นอกจากนั้นพระยาปายาสิ พระกุมารกัสสปเถระ โดยคำนึงถึง เกียรติคุณอันดีงาม ทีมระกุมารกัสสปะได้สร้าง ชื่อไว้ในประวัติศาสตร์ น่ามาถวายทาน ความบริสุทธิ์ของ นำไปมอบแก่คนยากไร้นั้น เป็น ทายก คือผู้ให้มีสีล และผู้รับคือ ทานที่ไม่ประณีต เป็นทานชนิดหยาบ อยากได้รับ ไม่ปรารถนาแม้แต่ ยังมีใจเผื่อแผ่ไปถึงผู้ยากไร้ คน แห่งพระพุทศาสนา เดินทางไกล คนกำพร้า ยาจก และ ในสมัยพุ10กาลนั้น วณิพกทั้งหลาย โดยตั้งให้อุตตร- ได้รากฏเลื่องลือไปนั้วนั้ง มาณพ คนรับใช้ที่วางใจเป็นผู้จัดการ ของอุดดรมาณพแล้ว ก็ฉุกใจได้คิด ขม เทปตายความ สามารถที่แสดงกรรมได้ กระจ่างชัดเจน งดงาม ด้วยข้อกุปมากุปไมย การให้ก็ให้แบบเสียไม่ได้ เมื่อ เป็น เช่นนี้จะเกิดผลดีขึ้นได้อย่างไร พระยาปายาสิเมื่อฟังเหตุผล ดำเนินการให้ทานแทนพระยาปายาส นึกขอบใจและพอใจในค่าวพูดนั้น จึง ผู้เป็นเจ้าของทานทุกวันมิได้ขาด อนุญาตให้อุดดรมาณพนำอาหาร แต่ด้วยเหตุที่อาจจะเป็นเพราะ และเสื้อผ้าที่ดีและมีคุณภาพเท่าเทียม ว่ากำลังบุญของผู้รับทานนั้นมีน้อย กับอาหารและเสื้อผ้าที่พระยาปาสิ หรือประสบการในการให้ทานของ ใช้ลอยบริโภคไปให้ทานแก่ผู้ยากไร้ พระยาปายาสียังไม่มากพอ ทานที่ ทั้งหลาย พระยาปายาสีให้อุตตรมาณพน่าไป อุดดรมาณพจึงได้ให้ทานที่ มอบแก่ผู้ยากไร้ทั้งหลายนั้น จึงเป็น มีความประณีตมากขึ้นสมดังความ ได้เพียงปลายข้าวกับน้ำผักด เาฝกดอง และ เสื้อผ้าเนื้อหยาบๆ ที่พอประทังชีวิต ไปวันหนึ่งๆ เท่านั้น เป็นเหตุให้อุตฯ ดรมาณพเกิดความอึดอัดใจ ทุก ตั้งใจ และด้วยอาการให้ที่เคารพใน ทาน ให้ด้วยมือของตนเอง ให้ด้วย ครั้งหลังจากที่ให้ทานแล้ว เขาจึง ความปิติเบิกบานใจ ดุจดังว่าตน เป็นเจ้าของทานที่แท้จริง หลังจาก ที่อุตดรมาณพละโลกไปแล้ว บุญ ตั้งจิตอธิษฐานว่า ได้ส่งผลให้ไปเกิดยังวิมานทองบน “ด้วยอำนาจแห่งทานที่ข้าพ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ กัลยาณมิตร 26) มีนาคม ๒๕๓๙