การให้โอวาทและการเคารพ : หน้า 95/128

ช้างจึงกล่าวว่า “ดูก่อนสหายของเรา ทั้งหลาย ตอนที่เรายังเป็นลูกช้างตัวรุ่น ๆ อยู่ เรา แล้วสัตว์ทั้งสองจึงถามนกกระทาเช่นเดียว กับที่ถามช้าง และลิง นกกระทากล่าวว่า “สหาย ได้เดินวนรอบๆ ต้นไทรนี้เล่น ตอนนั้นเรายืน ทั้งหลาย เมื่อก่อนมีต้นไทรใหญ่ต้นหนึ่ง อยู่ไม่ คร่อมต้นไทร ต้นไทรอยู่แค่ขาวอนของเราเท่านั้น ไกลจากบริเวณนี้เท่าใดนัก เรากินผลของต้นไทร ยอดของต้นไทรยังระท้องของเรา เมื่อเป็นเช่นนี้ ใหญ่นั้น แล้วมาถ่ายอุจจาระลงที่ตรงนี้ จึงเกิด เราต้องรู้จักต้นไทรต้นนี้ ตั้งแต่ยังเป็นต้นเล็กๆ อยู่” เป็นต้นไทรต้นนี้ เพราะฉะนั้น เราจึงเป็นผู้ที่ แล้วสัตว์เหล่านั้นจึงถามลิงเช่นเดียวกับที่ มีอายุมากกว่าพวกท่านทั้งหลายโดยกำเนิด เมื่อนกกระทากล่าวอย่างนั้นแล้ว ลิง และ ถามข้าง ลิงจึงตอบว่า “สหายทั้งหลาย ตัวของ เราเองเป็นลูกลิง เราต้องการจะกินหน่อของต้น ช้างจึงกล่าวกับนกกระทาว่า “สหายท่านเป็นผู้ที่ ไทร เราเพียงนั่งบนพื้นดิน แล้วเคี้ยวกินหน่อของ มีอายุมากกว่าเราทั้งหลาย ต่อจากนี้ไปพวกเราจะ ต้นไทรได้อย่างสบาย โดยไม่ต้องชะเง้อคอให้ ให้ความเคารพท่านจะนับถือท่าน จะกราบไหว้ ลำบากเลย เมื่อเป็นอย่างนี้แล้ว เราต้องรู้จักต้น ไทร เห็นต้นไทรนี้ ตั้งแต่ยังเป็นต้นเล็กๆ อยู่ เรา จึงควรจะเป็นพี่ของพวกท่านทั้งหลาย บูชาท่าน และพวกเราจะอยู่ในโอวาทท่าน ตั้งแต่ นี้ต่อไปท่านจงให้โอวาทเรา ว่ากล่าวตักเตือนเรา แนะนำ ชี้แนะเรา” มีนาคม ๒๕๓๙ .กัลยาณมิตร