การเสด็จของราชา : หน้า 112/128

เมื่อนั้นราชา ทรงฮัศวะมา ผ่านมาจรจรัล ไปถึงชาวบ้าน จักให้ราชสาล้น ประจิมทิศา รี้พลโยธา เสนาแข็งขัน ปริศนาประเสริธ ล้ำเลิศหนักหนา ตามเสด็จทรงธรรม ออกจากพารา ส่งอัศวะมา ถวายแต่ภูธร ม้าโผนโจนไป ตัวมโหลถ ตกระแหงใหญ่ ที่ในมรรคา เลิศล้ำาปรากฏ คือว่าอัสดร ท้าวม้าพาชี ทั้งสี่บาทา อีกทั้งบิดา เข้ามานคร แตกช้ำหปักหนา ไคลคลากลับหลัง ม้าเดธันคร คือตัวบิดา วิเทหราชา ปริศนานี้ไซร้ กับล้วยเสนา กลับมาสู่วัง ล้าว่าคิดได้ เลิศล้ำหนักหนา สมเด็จจอมไตร พระลัยคิดหวัง ม้ใดไม่ปรยบ เทียบเทียมปัญญา คอยข่าว รับกัง มโหลถกุมาร ปริศนานี้นา จงทราบพระญาณ ในวันนั้นไซร้ วิเทหราชา เลนกคลาไคล ไปม้ากราบกราน ไอ้ลังวาจา เลนกอาจารย แล้วทูลถามต ให้รู้อาการ สมเด็จจอมไตร พระลัยชื่นบาน ข้าแต่กูมาล ผ่านมาภพไตร ท่านจงแต่งสาล้น ให้สนาไป โปรดเกล้าเกศา ปัดนั้นเสนา พระองค์ทรงบ้า ผ่านมาเสด็จไป กึอสาล้นรีบมา กระปัดลันใด ยงบานคามา กลับมาเมื่อไร ครั้นถึงคหา ตรงมาเรือนใหญ่ เกล้ากระหม่อมนี้ไซร้ ไม่รู้คดี จํานงส่งให้ มโหสกกุมาร ลมเด็จจอมไตร จึงบอกอนุสนธิ ตรัสบอกทันใต ไปคามวาลี ให้หมดดล ล้มกล่าวข่าวสาร มาตกระแหง พลัดแพลงธรณี ให้ลงอัสดร บวรเชี่ยวชาญ กลับบ้าพาชี มายังพารา สองตัวอย่านาม ทั้งเสร็จอัสดร เลนกอาจารย มโหสกปรีชา ทูลพระภูบาล ให้ทราบมาทา รู้ซึ่งสาล้มตรา จินดาอาวรณ์ พระองคบได้ เชื่อลังวาจา ตัวเราค้องไป กรุงไกรนคร ไปรตเกล้าเกศา จะด่วนไปไย กับทั้งบิตร ครั้งนี้เลนา เสด็จจากพารา สมเด็จจอมไตร จนเทาอาชา แตกซ้ำยับไป เห็นในพระลัย อยากได้อาตมา ขาแตภูธร อย่าร้อนพระลัย ทรงกุทธีคิดปอง จะลองปัญญา เกล้ากระหม่อมจะให มโหสกเข้ามา จึงแต่งสาล้นตรา ให้มาเป็นนัย ก็สยามมิตร 070) 4:: ****? ม^า&ฆ 10 m๕