การเลี้ยงดูในพุทธศาสนา : หน้า 33/142

มันเค็มมากก็ไปหาสิ่งที่จืดๆ มาผสม เข้า มันก็กลายเป็นของพอดีไปเอง นี่เลี้ยงตัวอย่างนี้ เมื่อเขาเลี้ยงอย่าง ไร ก็ไม่ให้ผู้เลี้ยงเดือดร้อน ให้ผู้ เลี้ยงดีอกดีใจ ให้ผู้เลี้ยงยินดีชื่นอก ชื่นใจ เรียกว่าภิกษุสามเณรเป็น ผู้เลี้ยงง่าย เป็นที่เบาใจกับครูบา อาจารย์ ลูกหญิงลูกชายเป็นผู้เลี้ยง ง่ายเบาอกเบาใจกับพ่อแม่ แม้ภิกษุ สามเณรอุบาสก อุบาสิกา พุทธคา- สนิกชนเป็นผู้เลี้ยงง่าย เป็นที่เบาใจ ในทางพุทธศาสนา เพราะพระ- อริยบุคคลทั้งหลายเป็นผู้เลี้ยงง่าย ทั้งนั้น ไม่มีเป็นผู้เลี้ยงยากเลย เรา ประพฤติเบากาย กายก็เบา ประพฤติ เป็นปุถุชนประพฤติตัวให้เลี้ยงง่าย เบาใจ ใจก็เบา ไม่มีบริขารมากมีแต่ เช่นนั้น จะเป็นอายุพระศาสนา นี่ เป็นข้อที่ ๘ สุภโร เป็นผู้เลี้ยงง่าย พอสมควร วาจาไม่มีกังวลมาก มี แต่พอสมควร เบากายเบาใจทุกสิ่ง ไม่มีติดขัดอันหนึ่งอันใด คล่องแคล้ว กายใจ คล่องแคล้วไม่มีห่วงมีใยอะไร ปลอดโปร่ง ไม่มีกังวลห่วงใยทีเดียว อปฺปกิจโจ จ เป็นผู้มีธุระน้อย ไม่มีกิจธุระมาก พวกมีธุระกิจการ มากนะ เบื่อ อุปัชฌาย์ อาจารย์ที่ ภิกษุสามเณรมีธุระมากนะ เบื่อ พ่อ แม่ปกครองลูกหญิงลูกชายมีกิจธุระ เป็นที่ปรารถนาในพระพุทธศาสนา มากนะ เบื่อ กิจธุระไม่มีจบละ เดี๋ยว กิจธุระนั้น เดี๋ยวกิจธุระนี้ เรื่อยๆ ไป นี่มีกิจธุระมากอย่างนี้ ไม่เป็นที่ พอใจในทางพุทธศาสนา ทางพระ พุทธศาสนาให้มีกิจธุระน้อย มากิจ ธุระในธรรมวินัยละก็เป็นมือขวา มี มากมีมากอยู่ทีเดียว มาว่านอกจาก ธรรมวินัยของพระศาสดาไปแล้ว มี บ้างเล็กน้อยเท่านั้นพอดูไป ไม่หา กิจให้ยุ่งแก่อัตภาพร่างกายนัก พวก หากิจให้ยุ่งแก่อัตภาพร่างกายเรียก ว่ามีกิจมาก ไม่เจริญในธรรมวินัย ของพระศาสดา มีกิจธุระน้อยนี่เป็น ข้อที่ ๙ ประพฤติเบากายเบาใจ นี่เป็นผู้เบากายเบาใจอย่างชนิดนี้ นี่ นี้นัก นี่เป็นข้อที่ ๑สลลหุกวัดดิ เป็นผู้ประพฤติเบากายเบาใจ สนดินฺทริโย เป็นผู้มีอินทรีย์ สงบแล้ว สงบทุกอย่าง จักขุอินทรีย์ ตาก็สงบ หูก็สงบ จมูกก็สงบ ลิ้นก็ สงบ กายก็สงบ ใจก็สงบ สงบทุก อย่าง สงบได้แล้ว สนดีนฺทฺริโย แปล ว่าสงบแล้ว เป็นผู้สงบกาย สงบ วาจา สงบใจ นี่แหละเป็นที่ปรารถนา ในพุทธศาสนา ภิกษุสามเณร อุบา สกอุบาสิกา ประพฤติสงบกาย สงบ วาจา สงบใจได้ นั่นแหละเป็นเจริญ ของพระพุทธศาสนา มาสงบไม่ได้ ยังลอกแลกอยู่ ยังเป็นที่ไว้วางใจใน พระพุทธศาสนาไม่ได้ ผู้เทศน์นี่เอง บอกพระอุปัชฌาย์ให้ตั้งเจ้าคณะ หมวดองค์หนึ่ง ว่าควรจะได้เป็น อุปัชฌาย์แล้ว ท่านอาจารย์องค์นั้น ท่านอุปัชฌาย์ท่านตอบผู้เทศน์นี่ แหละ ตายังไงเช่นนั้น คุณจะตั้งมัน อย่างไร ตั้งมันก็ทำลายเสียเช่นนั้น ท่านบอกว่าตาไว อ้ายตาไวมันก็ชอบ กลอยู่เหมือนกัน และอยู่มาหน่อย หนึ่งเจ้าคณะหมวดองค์นั้นก็สึกไป เสียเลยจริงๆ อ้อ จริงเหมือนคำของ อุปัชฌาย์ท่าน นั่นแน่ะไม่สงบ สงบ ตานะ สงบจมูก สงบลิ้น สงบกาย สงบใจ เป็นภิกษุจริงๆ เป็นสามเณร จริงๆ เป็นอุบาสกจริงๆ เป็นอุบา สิกาจริงๆ ไม่ลอกแลก ม้าลอกแลก เช่นนั้นละก็หาเรื่องละ มาหาเรื่อง เช่นนั้นละก็ไม่งอกงามในธรรมวินัย ของพระศาสดา ต้องประพฤติสงบ กาย สงบวาจา สงบใจ จริงๆ ลงไป สงบตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ลงไป อินทรีย์สงบเสียได้แล้ว นี่เป็นที่ ปรารถนาในพุทธศาสนา เป็นภิกษุ สามเณรก็จะงอกงามในธรรมวินัย ของพระศาสดา เป็นอุบาสกอุบาสิ เมษายน ๒๕๔๐ 21 กัลยาณมิตร