การนั่งสมาธิและประสบการณ์ทางจิต : หน้า 109/142

เก มาเร็จ ชิ ณคงใช้ลูกที่รักแม่มากที่สุดในใส โ 11 119 หยด ด ลูกรักของแม่ ระยะนี้สุขภาพแม่ดีขึ้นจะ อาการปวดหลังหายไป แล้วเหลือแต่ตรงบริเวณ คอ บ่า และไหล่ข้างขวาที่ยังตึงๆ ปวดๆ อยู่ รักษาให้โดยการฝังเข็ม ทำให้อาการดึงคลายลงไป ไม่ ซึ่งก็ได้รับความกรุณาจากคุณหมอขาว ท่า การ อย่างนั้นเส้นที่ดึงนี้จะไปรั้งให้เราปวดศีรษะด้วย วันงานมาฆบูชาแม่ได้นั่งตรงที่นุ่น กระสอบพอดีมั้ง? จึงรู้สึกว่านั่งสบาย ได้เรียบร้อยมาก นั่งลงไปก็นุ่มๆ เหมือนพรมกำมะหยี่ เป็นเพราะดินอ่อนตัวลง เมื่อได้รับ น้ำฝนที่ตกลงมาก่อนวันงาน ๒-๓ วัน เฉพาะที่แม่นั่งยิ่ง สบายมาก เพราะมีนุ่มดินก้อนใหญ่หนุนตรงที่นั่ง แล้ว ระดับเทลาดลงเล็กน้อย ทำให้เท้าห้อยต่ำกว่าระดับสะโพก เพราะฉะนั้นจึงไม่มีความกังวลที่จะต้องเปลี่ยนท่านั่ง และ ไม่เป็นเหน็บชาเลย แม่จึงนั่งเข้ากลางได้ดั่งนิ่งแน่นดี เห็น องค์พระสว่างไสว เป็นมวลรอบตัว ใจปล่อยลงไปได้หมด จนไม่มีกายหยาบ เหมือนไม่มีตัวแม่ หรือใครๆ อยู่ใน สภาธรรมกายเลย มีแต่องค์พระเต็มไปหมด องค์พระใหญ่ เมษายน ๒๕๔๐ ขยายครอบคลุมบริเวณงานไปทั่ว ไม่ได้มีเพียงองค์เดียวที่ ผุดขึ้นเป็นสายๆ เดียว แต่จะมีเต็มแน่นเป็นมวลขององค์ พระที่ใสสว่างจนนับไม่ถ้วน ไม่มีกายแม่มีแต่องค์พระ ใจ นิ่งเฉยมีแต่ความสุขอย่างเดียว ไม่ทราบจะอธิบายอย่างไร ได้ถูกต้อง เพราะใจที่เป็นหนึ่งเดียวกับองค์พระจะละเอียด นุ่มนวลนิ่งเฉย ใจจะเสวยแต่ความสุขในบุญเต็มที่ ไม่มีสิ่ง ใดมาเจือปนให้ขุ่นมัว เหมือนเราหลุดพ้นจากพันธนาการ ต่างๆ ในโลกมนุษย์ ไปสู่อีกมิติหนึ่งที่บริสุทธิ์ล้วนๆ มีแต่ บุญให้ได้สัมผัสด้วยใจที่เป้นสุขอย่างเดียวไม่มีทุกข์เจือปน ปราศจากความวิตกกังวลใดๆ ใจอยู่ในกลางตลอด เป็น องค์พระตลอด จะรู้สึกไม่มีตัวของเราไม่ว่าจะนั่งบนอาสนะ ที่นุ่มนวล หรือหยาบกระด้างแค่ไหนก็ไม่มีความหมาย เพราะใจหลุดจากหยาบหมด เสียงของพระเดชพระคุณ หลวงพ่อที่กำลังน่า นั่งสมาธิจะไปดังอยู่ในกลาง ใจของ องค์พระท่านเป็นสุขด้วยบุญที่หล่อเลี้ยง เหมือนน้ำที่หล่อ เลี้ยงพฤกษาให้สดชื่น ถ้ารักษาใจให้ติดในองค์พระได้ตลอด ก็จะมีความสุขได้ตลอด แต่เพราะใจเรายังหลุดๆ ติดๆ 0 กัลยาณมิตร