การทำสมาธิและการสร้างบุญ : หน้า 63/142

กายสีเงินยวงอร่าม ทำให้หลายครั้งใจ สุข ความทุกข์ของมนุษย์ขึ้นอยู่กับใจ ให้ใจหยุดนิ่ง ไม่รู้สึกเป็นการบังคับให้ ทำให้ทุกข์จรทุกข์ลมเพลมพัดเข้ามาได้ ล้าใจถูกตรึงให้หมักอยู่ในกิจแห่งทุกข์ที่ ทำสมาธิ ดูแล้วจะเป็นการส่งใจไปนึก แค่เพียงทักทายไม่ถึงกับทำให้เดือดร้อน สับสนวุ่นวาย ย่อมหมดโอกาสพบสุข ถึงเรื่องสวยๆ งามๆ นึกกลิ่นหอมอ่อนๆ ทำให้เกิดความระแวดระวังทุกข์ที่เป็น แต่หากใจถูกเชื่อมไว้ด้วยกระแสใสๆ มุ่ง แต่เนื่องจากบัวนี้เป็นสัญลักษณ์แห่ง อาคันตุกะ ไม่ให้เข้ามาเป็นสาระที่ทำ หมายแต่จะไปประกอบการบุญ สาย พระพุทธศาสนา สัญลักษณ์แห่งพระ ใจให้ไกลจากกิจกุศล บุญก็จะถูกเชื่อมต่อโดยปริยาย บุญ บรมพุทธเจ้า สัญลักษณ์แห่งพระธรรม ใหญ่เชื่อมกับบุญย่อย ธารบุญเล็ก"! เชื่อมโยงกับธารบุญใหญ่ ต่อเนื่องกัน กระหวัดไปหยุดอยู่กับพระธรรมกายสี เป็นสายเชื่อมกันไปไม่หยุดยั้ง กระแส เงินยวงได้เองโดยธรรมชาติ เกิดความ ธารแห่งบุญ ซึ่งในขณะเดียวกันย่อม หมายถึงทางเดินของสมบัติ ก็จะถูก เชื่อมต่อเข้าหากัน ความสำเร็จในทาง โลกก็จะมา ความสุขในทางธรรมก็จะ หล่อเลี้ยง เพราะใจที่ติดอยู่กับเรื่องบุญ กุศลย่อมไม่ใฝ่คิดในเรื่องอกุศล และ เมื่อใจติดอยู่กับบุญกุศล จึงไม่ต้องสง สัยว่าทุกข์จะถูกทำให้เจือจางลงโดยง่าย และหลามไหลเข้ามาได้ยาก แต่บุญ กิจกรรมแห่งบุญ ก็มีได้ ทำกันทุกวัน ฉันใดจะพอต่อสู้กับทุกข์ ภัยที่ล้อมตัวอยู่ได้ อันนี้เป็นหน้าที่ของสติ และใจ สงบ ความปิติลึกๆ อยู่ในใจ สติตรงอยู่ กับเรื่องราวแห่งพุทธวิสัยไปได้เรื่อยๆ สำคัญคือ พระบรมพุทธเจ้าเป็น ธรรมกายเจดีย์ จึงไม่เพียงแต่ เป็นปูชนียสถานที่พึงสร้างไว้ให้แกโลก แก่พระพุทธศาสนาเท่านั้น หากยังเป็น ขบวนการชักพาใจให้ไปติดอยู่ในกระแส แห่งความพ้นภัยได้ ทั้งในปัจจุบัน ใน โลกนี้ และโลกหน้า ผู้ใดได้เข้ามามี ส่วนเกี่ยวข้องขอให้พึงมีแต่ความภาค ภูมิใจ ที่ได้เข้ามาเดินอยู่ในถนนสาย ปัญญา ที่ห้อมล้อม ห่อหุ้มอย่างมิดชิด ด้วยทาน และศีล ขอจงพิงยินดีว่า ได้เป็นผู้ฉลาดที่สามารถนำตนเองสู่ส่งที่ ปลอดภัยแล้ว เพียงทุกวันท่า ใจให้ต่อเนื่องกับ งานชิ้นนี้ไว้อย่างเป็นธรรมชาติ สังคม โดยรอบ ชีวิตทั่วไปทั้งโดยกายและใจ จะสะอาดสดชื่นแจ่มใสขึ้นทุกๆ วินาที ฉบับนี้ เต่าเรื่องเจดีย์ไม่มีอะไร ที่จะต้องฝึกให้ตรึกติดอยู่ในสมาธิให้ได้ พระพุทธเจ้าที่เสด็จเข้าสู่อายตนะนิพ ที่เป็นวิชาการเลย เพราะใจของผู้เขียน โดยสม่ำเสมอ แน่นอน...ทำได้ไม่ง่าย นัก แต่ก็ไม่ยากเกินไป ทั้งนี้ หลวงพ่อธัมมชโยได้เมต ตาช่วยให้ใจของเราจดจ่ออยู่กับสมาธิ ง่ายขึ้น ด้วยการชักชวนพวกเราศิษยา นุษย์ และสาธุชนทั่วไป ให้ช่วยกัน ปลูกบัวหลวงสีชมพู ให้ใจจดจ่ออยู่กับ สีชมพู ทำให้ก่อนที่บัวจะบานในทุ่งลาน กระหวัดใจนึกถึงพระองค์ จึงเป็นผล พานก่อน พระบารมีจึงแก่กล้า การ ไปหยุดอยู่กับคำสอนของหลวงพ่อธัมม ชโยในเรื่องของความทุกข์ เหตุแห่ง ส่งบุญให้พูนขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ทุกข์ และผู้สร้างทุกข์ มาแต่ครั้งแรกที่ ทั้งนี้สืบเนื่องมาแต่การดำริสร้าง ได้ยิน จึงปรารถนาอยากให้ท่านผู้อ่าน การลงมือสร้างธรรมกายเจดีย์ทั้งนั้น สามารถเข้าใจ และเข้าถึงเทคนิคที่จะ และนับแต่วันนั้นจนบัดนี้ เป็นเวลา สองสามปีแล้วที่ใจของพวกเราถูกร้อย ให้เนื่องอยู่ในบุญ อยู่ในธรรมวิถี อยู่ บัวนั้นจะเบ่งบานงดงามก่อน ในพุทธวิสัย ตามครรลองของการเป็น ธรรม แล้วที่กึ่งกลางใจของพวกเราทุกคน เพราะบัวสีสวย การนึกถึงบัว- พุทธศาสนิกชน ธรรมกายเจดีย์ทำให้ทุกข์ใหม่เช้า บานที่งามหนักหนานั้นดูเป็นเรื่องที่นึก มาได้ยาก ทำให้ทุกข์เก่าบรรเทาเบา ถึงได้ง่าย นึกแล้วสบาย นึกแล้วรู้สึก แช่มชื่นสดใส ไม่รู้สึกว่าเป็นกาวบังคับ บาง ทำให้ทุกข์ประจำห่อหุ้มได้แต่เพียง เรือนกาย ไม่อาจลามรุกเช้าถึงเรือนใจ พาตัวเองให้พ้นจากถนนแห่งทุกข์ได้ไม่ มากก็น้อย ตามประสาคนคุ้นเคยที่คบ หากันมานาน... พบกันฉบับหน้านะคะ สวัสดี 0 เมษายน ๒๕๔๐ กัลยาณมิตร