ข้อความต้นฉบับในหน้า
ใหญ่ให้เหมาะสมกัน ปู่ย่าตาทวดท่านยังหาเรื่อง หา
เหตุหากุศล หากุศโลบาย คืออุบายที่เป็นกุศลต่อไป
อีกว่า ในโอกาสที่ไปขอรดน้ำท่านไปขอขมาท่านนั่น
แหละ ให้ขอพรท่านด้วย พูดต่อจากค่า ที่ขอชมาเลย
คนเราอายุมากขึ้นทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี พอ
เป็นผู้ใหญ่เช้าแล้ว เดี๋ยวผู้น้อยก็จะต้องมาขอพร ที่ผู้
น้อยมาขอพรผู้ใหญ่ ก็เพื่อเอาพรนั้นไปคุ้มหัวตัวเขา
ว่า ต่อไปเมื่อทำอะไรผิดพลาด ผู้ใหญ่อย่าเพิ่งลงโทษ
กันรุนแรงนะ อย่าเพิ่งดัดญาติขาดสัมพันธ์ ขอให้เป็น
ดูช่วยเหลือ ช่วยคุ้มครองให้ปลอดภัยด้วย
เพราะฉะนั้นจึงมีค่า เรียกอีกค่าหนึ่งว่า “ผู้หลักผู้ใหญ่
มีผู้ใหญ่บางท่านไม่มีหลัก วัดก็ไม่เข้า แถม
เหล้าก็ยังกิน เมาหัวราน้ำ ประคองสติไม่ค่อยจะได้
ผู้ใหญ่พวกนี้แก่แต่อายุ เป็นพวกแก่แดดแก่ลม ไม่มี
พร ไม่มีความประเสริฐอะไรจะให้แก่ลูกหลาน ให้แก่
ผู้ใต้บังคับบัญชา ผู้ใหญ่ที่จะให้พรได้ ต้องเป็นผู้ใหญ่
ที่มีหลัก ที่เรียกว่าผู้หลักผู้ใหญ่ ถ้าเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่มี
หลัก ถึงให้พรใครก็จะพูดแบบน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรง
เหรงไปอย่างนั้น ให้พรไม่เป็น และหลักของการให้
พรมีง่ายๆ คือ ให้อ้างเอาความประเสริฐที่ตัวเองทำ
มาดีแล้วตลอดทั้งปี หรืออ้างถึงความดีที่ตนเองทำ
เอาไว้ แล้วให้พรไปเลย
พรมาจากคำว่า “วร” แปลว่า ประเสริฐ ขอ
พรคือ ข้อความประเสริฐ ความประเสริฐของผู้ใหญ่
อยู่ตรงที่ได้สร้างความดีมาตลอดชีวิต ผู้ใหญ่สร้าง เช่น อ้างเลยว่า “ด้วยบุญ ที่หัวหน้าหรือด้วย
ความดีมาตลอดชีวิตจึงจะมีความประเสริฐอยู่ในตัวพอ บุญที่ลุงป้าน้าอาได้ทำมาตลอดทั้งปี และด้วยการปฏิ
จะให้พรเขาได้ ผู้ใหญ่ที่ทำความดีมาตลอดชีวิต แสดง บัติภาระหน้าที่ไม่มีบกพร่อง ไม่มีลำเอียง มีแต่ความ
ว่าผู้ใหญ่ท่านนี้สามารถจับหลักในการสร้างความดีได้ ซื่อสัตย์สุจริตตลอดมา รวมทั้งบุญกุศลที่ตั้งใจสร้าง
กัลยาณมิตร
&&
เมษายน ๒๕๔๖