การเตรียมงานบุญ : หน้า 106/142

ชิากดวงใธสุดที่รักแม่มากที่สุดในโส ©ะ ธรรมต่อ ไปใส่โคม ตอนเย็นก็ขนโคม ท่า เกี่ยวกับโคม หลายอย่างค่ะ นอกจากนั้นก็ท่า สายศีลที่สภาฯ ยันนี้ได้ทำ เยอะมากเพราะสภาฯกว้างและใหญ่มากค่ะ ท่า อยู่นาน ทีเดียว แต่นุ่นชอบงานปูกระสอบ พอปูเสร็จก็เอาตะปู ตอกยึดกระสอบไว้ รู้สึกสนุกดีค่ะ ที่สภาฯตอนไปเตรียม งานฝุ่นเยอะมาก เรียกว่ากินฝุ่นไปเยอะเลย มีวันที่ ตอนเย็นๆ ฝนตกลงมา นั่นอยู่ที่หมู่บ้านก็คิด กลัวว่างาน ที่เตรียมไว้จะโดนน้ำ วันนั้นนุ่นขึงสายศีลจึงจะเสร็จ เกรง ว่าสายศีลจะเปียกและขาด แต่ลึกๆ ก็ไม่ได้กังวลอะไร เพราะไม่คิดว่างานจะพังจนไม่ทันหรือไม่เสร็จ เนื่องจาก นุ่นเชื่อว่า ถ้าหลวงพ่ออยู่งานจะไม่มีทางเละ จะสำเร็จมีแต่ สำเร็จไปด้วยดีอย่างเดียว ไม่มีอย่างอื่นนอกจากนี้ ส่วน มากฝนมักจะตกก่อนวันงานอยู่บ่อยๆ แต่นั่นก็เห็นว่า พอ ถึงวันงาน งานก็เสร็จอย่างสวยงามทุกครั้งไป พอตอนเช้า นุ่นไปดูก็ไม่มีอะไรเสียหายเลยค่ะ มีแต่ดินแฉะนิดหน่อย นุ่นเผลอเหยียบลงไปรองเท้าจนเกือบเอาไม่ออกเลย พอถึงวันที่ ๒๐ ก็ไม่ได้ไปท่าอะไร วันนี้นั่งสมาธิอยู่ ที่หมู่บ้านปฏิบัติธรรม วันที่ ๒๑ ก็ตื่น ๑๔.๔๕ น. มาสวด มนต์ แล้วเตรียมตัวไปใส่บาตรที่ลานธรรม ก่อนตักบาตร นั่นก็นั่งท่าสมาธิ และขณะใส่ก็เอาใจจรดศูนย์ เช้าวันนี้ ดวงอาทิตย์งามเป็นสีแดง เห็นควงอาทิตย์ก็นึกเป็นดวง แก้วที่กลาง วที่กลาง อากาศเย็นสบายมาก ใส่บาตรเสร็จก็กลับ พอเก้าโมง ก็ไปสภาธรรมกายสากล เห็นมีดอกบัวสีชมพู ขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นที่หล่อพระบรมพุทธเจ้าอยู่กลางสภาฯ สูงเกือบ ๓๐ เมตรได้ ช่วงเช้าก็สวดมนต์นั่งสมาธิที่สภาฯ อากาศเย็นมีลมพัดเกือบตลอดเวลา ทำให้นุ่นรู้สึกง่วงแต่ ไม่หลับ นุ่นนั่งลืมตาแล้วนึกองค์พระไว้ในกลาง ยังไม่ อยากหลับตาเกรงว่าจะเผลอหลับ กลัวตกเก้าอี้ค่ะ ก็เลย นั่งอย่างมีสติสัมปชัญญะอยู่ตลอดเวลา จนเสร็จพิธีช่วงเช้า กลับมาทำภารกิจ พอบ่ายโมงก็ไปร่วมพิธีภาคบ่าย หลวง พ่อท่านน่านั่งสมาธิ นั่นก็หลับตา วางใจเฉยๆ สักพักใจก็ นิ่งขึ้นเรื่อยๆ จนรู้ กลัวชาจนเริ่มหมดความรู้สึกภายนอก เหมือน ความรู้สึกของเรามันเข้าไปอยู่ข้างในเป็นช่วงๆ แล้วก็ฟังพระท่านสวดมนต์ นุ่น สำ คับเหตุการณ์ไม่ค่อย กัลยาณมิตร Ao ได้นะคะ ว่า ได้อีกตอนหนึ่งก็คือตอนที่ประธานบุญพิธีคือ คุณจินดา บุญชู และคุณอนงค์นาฏ เวทยโยธิน เดินขึ้นไป บนดอกบัวที่มีสัตตบุรุษ คนนั่งอยู่ เพื่อกดปุ่มเทเงิน หล่อพระประธานบรมพุทธเจ้า ตอนแรกลายศีลค่อยๆ เลื่อน ลงมา เพื่อให้สาธุชนน่า สายศีลมาคล้องมือ นั่นเห็นแล้ว รู้สึกปลื้มปีติ เพราะสายศีลนี้นุ่นได้มีส่วนร่วมในการทำ ด้วย แล้วต่อมาคณะประธานรองก็น่า แผ่นเงินไปวาง จากนั้น ประธานบุญพิธีทั้งสองท่านก็ขึ้นไปกดปุ่ม นุ่นลืมตอนสำคัญ ไป ตอนที่เราสวดมนต์บูชาพระบรมพุทธเจ้า รู้สึกว่าจะ เป็นชินทรวิเชียรฉันท์ และกาพย์ฉบัง ๑๖ ขับเป็นทำนอง สรภัญญะได้ไพเราะมาก นุ่นยังเก็บฉันท์บทนี้ไว้เลยค่ะ ก่อน วันงาน นุ่นมีโอกาสถวายเงินบริสุทธิ์ไปอีก ๑ ก.ก. ค่ะ อยาก เห็นพระบรมพุทธเจ้าที่เสร็จสมบูรณ์เร็วๆ คงจะงามมาก ช่วงสุดท้ายของพิธีก็นั่งสมาธิ แผ่เมตตาและอุทิศส่วนกุศล ไปยังบรรพบุรุษแล้วก็กลับ กลับมานุ่นรับท่า ภารกิจ อาบน้ำ เวลา ๑๓.๐๐ น. ก็ไปลานธรรม นั่งสมาธิ บูชาพระ ช่วงที่กำลังนั่งสมาธิ ความรู้สึกทั้งหมดของนุ่น มันกลับเข้าไปอยู่ข้างใน รู้สึก สบาย มีความสุข แม้ว่าตอนแรกนั่นรู้สึกปวดคอ เอียง ซ้ายขวาก็ไม่ได้ เป็นมาตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ ตอนนั้นเริ่มปวด หัวนิดๆ แล้วด้วย แต่พอนั่งวางใจเฉยๆ นิ่งๆ ไปเรื่อยๆ ความเจ็บปวดทรมานค่อย ๆ ลดลงจนหายไปเกือบหมด รู้สึกแต่ว่ามีความสุข อยากนั่งตรงนี้ อย่างนี้ไปนานๆ ขอ แค่ได้นั่งอย่างนี้ก็พอแล้ว รู้สึกใจเบาสบายไปเรื่อยๆ และก็ ดูตอนที่พระสงฆ์และสาธุชนออกไปเวียนเทียน สลับกับ มององค์พระประธานสีทองสว่าง มองแล้วเย็นตาเย็นใจ จนกระทั่งประธานบุญพิธีภาคค่ำคือดร.ประกอบ คุณวรรณา จิรก็ดี ขึ้นไปจุดโคมเอก นุ่นนั่งอยู่บริเวณนั้นจึงเห็นภาพ ไฟลุกจนไปถึงโคมเอก สวยและสว่างมาก จนรู้สึกเลยค่ะว่า ไอความร้อนมันปะทะกับหน้าของนุ่น ตอนหลังทุกคนก็จุด โคมทั่วลานธรรม พระเดชพระคุณหลวงพ่อ อธิษฐานจิต และแผ่เมตตา สวดมนต์บูชาพระ แล้วท่านก็กลับ ส่วนนุ่น ก็อยู่ดูภาพโคมประทีปต่อและถ่ายรูปด้วย มีคนมาขอถ่าย รูปด้วยค่ะ ก่อนกลับก็ขึ้นไปกราบพระประธานแล้วมองลง ช่า ยน ๒๕๔๐