ความสุขและการแสวงหา : หน้า 39/142

ต้องการความสุข แต่ไม่แสวงหาทรัพย์ ไม่สร้างเกียรติยศใต้ตนเองด้วยการ รักษาสัจจะ และไม่สร้างหากต้องเข้าไว้ ด้วยการมีไมตรีจิตต่อกัน ความสุขจะมี มาแต่ไหนกันเล่า ท่านเจริญทั้งหลาย สิ่ง ที่คนเราต้องการอยากได้อยากมีกันทุกคนนั้น เห็นจะหนีไม่พ้น “ความสุข” แน่นอน ความสุขจัดเป็นยอดปรารถนาของคนเรา เพราะถ้าคน เรามีความสุขดี ก็ได้ชื่อว่ามีทุกสิ่งทุกอย่างสมบูรณ์แล้ว ดังนั้น จึงอาจกล่าวได้ว่า การที่คนเราประกอบกิจต่างๆ เพื่อหาเงินทองก็ดี หากินหาใช้ก็ดี ก็มีจุดมุ่งหมายปลาย ทางอยู่ที่ต้องการให้มา งความสุขนี่เอง แต่ความสุขนั้นย่อมมีเหตุให้เกิด มิใช่อยู่ๆ ก็เกิด ขึ้นกับคนเราได้เอง โดยเฉพาะความสุขระดับชาวบ้าน หรือระดับที่ชาวโลกทั่วไปสามารถแสวงหามาให้ตนได้นั้น ย่อมมีเหตุเกิดแน่นอน ท่านว่าความสุขนั้นเกิดมาจาก เหตุ ๓ อย่างคือ ทรัพย์สมบัติ ๑ เกียรติยศ ๑ ไมตรีจิต ด แต่ทั้งสามอย่างนี้ก็มีเหตุเกิดเฉพาะอย่างอีกชั้นหนึ่ง กล่าวคือ และ ๑.ทรัพย์สมบัติ เกิดมาจากการที่คนเราได้ทำงาน ที่เหมาะสม และวิธีที่ท่าก็เหมาะสมกับงานด้วย ทำงาน ด้วยความเอาใจใส่ ไม่ทอดธุระ ไม่ทอดทิ้งงาน ทำงานด้วยความขยันหมั่นเพียร ต่อสู้ ไม่ท้อแท้ คนที่ ทำงานอย่างนี้ ย่อมได้รับผลตอบแทนเป็นทรัพย์สมบัติ ๒.เกียรติยศ เกิดจากความเป็นผู้มีสัจจะ รักษา สัจจะ เป็นผู้ซื่อสัตย์ต่อตนเองและผู้อื่น มีความจริงใจต่อทุกๆ คน สัจจะนี้ ทำให้คนเรามีเกียรติยศ ได้รับความ นิยมยกย่องจากคนทั่วไป ๓.ไมตรีจิตเกิดจากความเป็น ผู้ไม่ตระหนี่ มีจิตใจกว้างขวาง ชอบ เอื้อเฟื้อเกื้อกูลผู้อื่น คือเป็นผู้ชอบให้ ผู้ที่ท่าอย่างนี้ย่อมจะผูกใจผูกไมตรี ของผู้คนไว้ได้ ย่อมมีมิตรสหายพวก พองมาก ดังนั้น ผู้ต้องการความสุข จึงหาทรัพย์สมบัติให้ได้ เพราะทรัพย์ สมบัติย่อมท่าให้เกิดความสะดวก เกิดความคล่องตัว ไม่ติดขัดในเรื่อง ทั้งปวง จึงสร้างเกียรติยศให้ได้ เพราะเกียรติยศนี้ย่อม ทำให้เกิดความไว้วางใจ ทำให้มีเครดิตน่าเชื่อถือ และ พึงสร้างสมไมตรีกับบุคคลทั่วไปให้ได้ เพราะไมตรีจิตนี้ ย่อมทำให้เกิดบริวารพวกพ้อง ทำให้เกิดความสะดวก ต่างๆ และได้รับความช่วยเหลือในเรื่องต่างๆ ทั้งหมด นี้ล้วน ทาให้เกิดความสุขในชีวิตได้ทั้งสิ้น ต้องการความสุข แต่ไม่แสวงหาทรัพย์ ไม่สร้าง เกียรติยศให้ตนเองด้วยการรักษาสัจจะ และไม่สร้าง พวกพ้องเข้าไว้ด้วยการมีไมตรีจิตต่อกัน ความสุขจะมี มาแต่ไหนกันเล่า ท่านผู้เจริญทั้งหลาย เมษายน ๒๕๔๐ กัลยาณมิตร