ข้อความต้นฉบับในหน้า
ถวายเป็นพุทธบูชาเสียจึงจะสมควร"
คิดดังนั้นแล้ว เขาจึงน้อม
นำผ้าคู่นั้นถวายแด่พระทศพล พระ
ราชาทรงพอพระทัย ได้พระราช
วันต่อมาพระเจ้าพันธุมราช
เจ้า ในภัทรกัปป์ พราหมณ์ได้จุติ
เสด็จไปฟังธรรม ประทับนั่งอยู่ภาย จากสวรรค์ลงมาเกิดในตระกูลกลุ่มพื
ในพระคันธกุฎี ทอดพระเนตรผ้า ในเมืองพาราณสี เมื่อเติบโตเจริญ
กัมพลเหนือพระแท่นเลื่อมพราย
วัยแล้วก็ได้แต่งงานรับหน้าที่ปกครอง
ทานผ้าคู่แก่พราหมณ์เพิ่มขึ้นเป็น ๔ งดงามด้วยพระพุทธรัศมีที่แผ่ขึ้นไป บ้านเรือนอยู่ร่วมกันในครอบครัวด้วย
เขาก็น่าผ้านั้นไปถวายพระพุทธฯ
กระทบผ้านั้น ทรงจำได้ว่าเป็นผ้า
ผืนเดียวกับที่ได้พระราชทานให้แก่
ความสงบสุข
องค์เรื่อยไป จนถึงคราวที่ได้รับ
ในวันหนึ่ง เขาเดินเข้าไป
พระราชทานผ้าเพิ่มถึง ๓๒ จึง
พราหมณ์ไปแล้ว จึงกราบทูลพระผู้
เที่ยวเล่นในป่า ได้พบพระปัจเจก
พุทธเจ้าพระองค์หนึ่งกำลังนั่งเย็บ
“ที่เรากระทำเช่นนี้ ดูคล้าย
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ผ้า
จีวรอยู่ริมแม่น้ำ ขณะที่กำลังเย็บ
ไต้คิดอีกว่า
มีพระภาคด้วยความฉงนพระทัย
กับว่าเราอยากได้ของมากขึ้นเรื่อยๆ กัมพลผืนนี้เคยเป็นของข้าพระองค์ ชายสบงและจีวรอยู่นั้น ผ้าอนุวาต
ควรที่เราจะเลือกผ้าไว้เพื่อตัวเอง
คู่ และเมียของเราอีก ๑ คู่ ที่เหลือ
อีก
mo
คู่จะถวายแด่พระพุทธองค์
๑
ต่อมาได้มอบให้แก่พราหมณ์ผู้มีผ้า (ผ้าแน่นบางๆ ที่ทาบไปตามชาย
ผืนเดียวไปแล้วพระเจ้าข้า”
สบงจีวร และสังฆาฏิ) มีไม่พอ ท่าน
“ถูกแล้วมหาบพิตร พราหมณ์
จึงพับจีวรเตรียมจะม้วนเก็บไว้ กร
กุมพี่เห็นดังนั้นจึงถามว่า
คตภายในพระคันธกุฎีนี้”
นับว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูก ได้ว่า ผ้าผืนนี้มาถวายบูชาแก่ตถา
ต้อง หลังจากนั้นเป็นต้นมา ทั้ง
พราหมณ์และพระราชาก็ได้มาฟัง
พระราชายิ่งเพิ่มความพอ
ธรรมอยู่เสมอๆจวบจนฤดูหนาวหนึ่ง พระทัยในตัวพราหมณ์มากขึ้น ทรง
พระราชาพระราชทานผ้ากัมพล-
แดงเนื้อละเอียดงดงาม มีค่าหนึ่ง
พันกหาปณะแก่พราหมณ์นั้น ด้วย
มีพระราชประสงค์จะให้พราหมณ์
ได้ห่มผ้ากัมพลไปฟังธรรมตลอดฤดู
รำพึงว่า “เราเองไม่รู้จักว่าสิ่งใด
ควรกระทำ เช่นไร แต่พราหมณ์นั้น
รู้จักทำ ในสิ่งที่ควรกระทำ” ครั้นแล้ว
รับสั่งเรียกให้พราหมณ์เข้าเฝ้าพร้อม
ทั้งพระราชทานสิ่งของต่างๆ และ
“พระคุณเจ้าผู้เจริญ ทำไม
จึงรีบม้วนผ้าเก็บเสียแล้วล่ะขอรับ”
“ดูก่อนกุฏมพิ ผ้าอนุวาค
ของอาตมามีไม่พอ”
ได้ฟังคา ตอบของพระปัจ-
เจกพุทธเจ้าแล้ว กลุ่มที่มีความคิด
ว่าเป็นโชคดีของตนที่จะได้มีโอกาส
หนาว
แต่งตั้งไว้ในตำแหน่งปุโรหิต
พราหมณ์ปุโรหิตก็บำเพ็ญ
ความดีอย่างสมาเลบอ โดยได้จัด
สร้างบุญกุศล จึงกล่าวขอให้พระ
ปัจเจกพุทธเจ้ากระทำ จีวรต่อไปโดย
ที่ตนนำ ผ้าที่มีอยู่ไปถวาย และตั้ง
๖ร
“เราจะได้ประโยชน์อะไรจาก ตั้งสลากภัต ที่ทานและ
หลังจากรับผ้ากัมพลแล้ว
พราหมณ์ก็คิดใคร่ครวญว่า
การนำ ผ้ากัมพลผืนดีมีราคามาห่ม
กายอันเปื่อยเน่านี้ไว้ ผ้ากัมพลนี้
ควรที่เราจะนำ ไปกั้นเป็นเพดาน
รักษาศีลจนตลอดชีวิต เมื่อหมด
อายุแล้วก็ไปบังเกิดในสวรรค์ด้วยบุญ
กุศลที่สร้างลมไว้
เหนือแท่นที่บรรทมของพระผู้มีพระ กาลล่วงไปตรงกับพระพุทธ
ภาคเจ้าภายในพระคันธกุฎี เพื่อกัน เจ้า ๒ พระองค์ คือ ระหว่างพระ
ลมกั้นความหนาวเย็นไว้จะดีกว่า”
โกนาคมพุทธเจ้าและพระกัสสปพุทธ
เมษายน ๒๕๔๐
© กัลยาณมิตร
จิตอธิษฐานว่า
“หากข้าพเจ้าไปเกิดในที่
ไหนๆ ก็ตาม ขออย่าให้ต้องประสบ
กับความเสื่อมในที่นั้นๆ เลย”
เช้าวันหนึ่ง ภายในบ้านของ
กลุ่มพี เสียงทุ่มเถียงทะเลาะกัน
ระหว่างภรรยาและน้องลาวตั้งอยู่
บริเวณหน้าบ้าน จะด้วยสาเหตุอัน