ชีวิตที่วัดพระธรรมกาย : หน้า 78/142

กัลยาณมิตรจากต่างแดน ๔ สัปดาห์ที่วัดพระธรรมกาย ตอนที่ ๒ 57รน?a^!) banlatojana oภา แปลและเรียบเรียงใดข สุาณีย์ ศรีโสภา ใน ในช่วงฤดูร้อนปีกลายนี้ผมได้มีโอกาสไปใช้ชีวิตอยู่ที่วัดพระธรรมกายสมปรารถนา และได้มีโอกาสใกล้ชิดหลวงพ่อทัตตชีโว จึงสังเกตเห็นว่าหลวงพ่อก็คือวัด พระธรรมกาย และวัดพระธรรมกายก็คือหลวงพ่อ พระพุทธศาสนาเป็นชีวิตของท่าน ความรักของท่านคืองานเผยแผ่ธรรมเพื่อสันติสุขของชาวโลก ดังนั้นเพื่อที่จะรู้จักวัด พระธรรมกายก็คือจะต้องรู้จักหลวงพ่อทัตตชีโว การบรรยายเรื่องของหลวงพ่อ ก็คือ การพรรณนาเรื่องวัดพระธรรมกายนั่นเอง หลวงพ่อหัตตชิโวเป็นบุคคลชนิดที่โลกขาดแคลน ท่านเป็นพระภิกษุที่เอาใจใส่ ดูแลเหล่าศิษย์เหมือนครูที่ห่วงใยลูกศิษย์อยู่ตลอดเวลา ท่านมีนิสัยเข้มแข็งเด็ดเดี่ยว เยี่ยงผู้นำ และมีความรักเทล่าศิษย์เสมือนพ่อรักลูก ภาระหน้าที่เหล่านี้คือสิ่งที่หลวงพ่อ ปฏิบัติโดยไม่มีย่อหย่อนไม่ว่าท่านจะสบายดีหรืออาพาธ ไม่ว่าฝนจะตกแดดจะออก ท่านเป็นบุคคลประเภทที่คุณแม่ของเราอยากให้เรายึดถือเป็นแบบอย่าง หรือคบหา สมาคมด้วยนั่นแหละครับ หลวงพ่อช่างเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและสดชื่น คุณจะไม่เคยเห็นหลวงพ่อ อยู่เฉยว่างเว้นจากงานแม้เพียงชั่วครู่ ท่านจะคอยพร่ำสอน ชี้แนะ ตั้งข้อสังเกต และ พูดคุยกับใครๆ อย่างอารมณ์ดีเป็นประจำ ทั้งหมดนี้คือศักยภาพและความเสมอต้น เสมอปลายของพระภิกษุวัยห้าสิบกว่า ซึ่งมีเวลาว่า วัดวันละประมาณสี่ชั่วโมง แต่ที่ ทำให้ผมประหลาดใจก็คือท่านเป็นอย่างนี้มากว่ายี่สิบห้าปีแล้ว ถ้าเป็นคุณ คุณจะเริ่ม บรรยายบุรุษที่เพียบพร้อมด้วยคุณภาพและปัญญาเช่นนี้อย่างไร วิธีสอนของหลวงพ่อนั้นไม่มีรูปแบบ ตายตัว และจะกระทำบ่อยๆ ยากที่คนซึ่ง ไม่มีสายตากว้างไกลจะเข้าใจ บทเรียนของ หลวงพ่อนั้นไม่จำเป็นว่าจะต้องจำกัดอยู่ เฉพาะในห้องเรียน ทั้งไม่จำกัดว่าจะเป็น เวลาใด ขอให้มีคนมาอยู่ใกล้ ๆ ท่านเมื่อใด เมื่อนั้นการเรียนการสอนก็จะเกิดขึ้นได้ทันที นักเรียนส่วนมากของหลวงพ่อจะไม่ค่อยรู้ว่า ตนกำลังถูกอบรมสั่งสอนอยู่ เนื่องจากบท เรียนเริ่มขึ้นโดยไม่มีการบอกล่วงหน้า และ จบลงอย่างรวดเร็ว ต่อเมื่อการสอนจบลง เมษายน ๒๕๔๐ กัลยาณมิตร ออ