การเข้าถึงพระธรรมกาย : หน้า 111/142

จ!กยอกกอย ต่อจากหน้า ๘๗ เลย โบราณว่า “ทำแบบกระรอกกระแต” เดี่ยววิ่ง เดี่ยว หยุด ย่อมไม่ประสบความสำเร็จ พวกท่า ไม่ได้อีกประเภทหนึ่งก็คือ พวกท่า จริงแต่ ท่าผิดวิธี ประเภทนี้น่าเห็นใจที่สุด คือเป็นบุคคลที่เห็น คุณค่าการเข้าถึงพระธรรมกายมาก รู้ดีว่าเข้าถึงแล้วมี ประโยชน์อย่างไร แล้วลงมือปฏิบัติอย่างจริงจัง แต่ อนิจความอยากนำ หน้า ปัญญาจึงตามมาไม่ทัน หยุดเป็นตัวสําเร็จ วิธีการเข้าถึงพระธรรมกาย หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง ว่า วิธีการเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ก็คือ การทำใจให้ หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ต- อย่างสบายๆ หยุดใจ อย่างถูกวิธี ดังตัวอย่างของพระเดชพระคุณพระราช กาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ที่ท่านเล่าถึงพระเดช พระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ว่า “หยุดอย่างเดียว หยุดเป็นตัวสำเร็จ” ค่า นี้เป็น ค่าที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ท่านทรงสอนตลอดเวลาที่ยังมี พระชนม์ชีพอยู่ หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญ ท่านได้ค้นพบต่อ มาในภายหลัง หลังจากที่คำว่า “ธรรมกาย” และค่า ว่า “หยุด” ได้สูญหายไปจากโลกนี้แล้ว แต่มีปรากฏตาม คัมภีร์ต่างๆ แต่ว่าไม่มีใครอธิบายได้ว่า “หยุดเป็นตัว สำเร็จ” นั้นแปลว่าอะไร หมายถึงอะไร หรือค่า ว่า “ธรรมกาย” มีลักษณะอย่างไร ก็ไม่มีใครอธิบายได้ ใน คัมภีร์ต่างๆ ไม่ได้เขียนแจกแจงรายละเอียดใดๆ เอาไว้ จนกระทั่งมีการค้นพบของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ คำๆ นี้จึงได้รื้อที่นกลับคืนมาใหม่ หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญท่านได้ปล่อยชีวิต สละชีวิต โดยท่านอธิษฐานจิตของท่านว่า “การนั่งทำ ภาวนาในครั้งนี้ ถ้าหากว่าไม่ได้บรรลุธรรมตามที่พระ พุทธเจ้าท่านได้บรรลุแล้วจะไม่ลุกจากที่ จะยอมตาย ถวายชีวิตเป็นพุทธบูชา จะด่า เนินรอยตามอย่างพระผู้มี พระภาคเจ้าที่ว่า “เนื้อเลือดจะแท้งเหือดหายไป เหลือ แต่กระดูกหนังช่างมัน”” ท่านได้ตั้งสัตยาธิษฐานของท่านอย่างนี้ ปฏิญาณ อย่างนี้ในวัดโบสถ์ บางคูเวียง วันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐ ท่านได้ปล่อยชีวิตตั้งแต่ยามคาเรื่อยไปเลย ท่านปลด ปล่อยวางภารกิจทั้งมวล ท่านไม่ได้ทำ อะไรทั้งนั้น ไม่ นึกถึงเรื่องในอดีตไม่กังวลถึงเรื่องที่จะมีมาต่อไปในอนาคต ทำใจหยุด ใจนิ่งอย่างเดียว ไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย เพราะ ว่าท่านก็ไม่รู้ว่าจะทำ อะไร เนื่องจากไม่มีใครสอนว่า ธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าท่านบรรลุเป้นอย่างไร มีแต่ กล่าวเอาไว้ในคัมภีร์อย่างกว้างๆ แต่ที่จะสรุปให้พอเห็น เป็นแนวทางแห่งการปฏิบัตินั้นยังไม่ชัดเจน เพราะฉะนั้นท่านจึงนั่งปล่อยชีวิตของท่าน โดย ไม่ห่วงใยอาลัยอาวรณ์อะไรทั้งสิ้นในโลก ท่า ประหนึ่งว่า ท่านอยู่คนเดียวในโลก ไม่มีภาระ ไม่มีเครื่องผูกพัน ไม่ ห่วงใยอะไรทั้งหมด แม้กระทั่งชีวิตของท่าน ใจมุ่งที่จะ เรียนรู้ ที่จะเข้าถึงธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้าที่ท่าน ทรงบรรลุว่าธรรมนั้นมีลักษณะอย่างไร เป็นอย่างไร ใจ ปักแน่วแน่อย่างนั้น ไม่ง่อนแง่น ไม่คลอนแคลน วางใจ นิ่งเฉยๆ ให้ใจหยุดนิ่งเฉยๆ เรื่อยไปเลย ท่านก็หยุดนิ่งอย่างนั้นเรื่อยไป เนื้อเลือดจะแห้ง เหือดหายไป เหลือแต่กระดูกหนังช่างมัน ท่านก็นิ่ง นั่ง มีด ๆ ท่านก็นิ่ง ไม่เห็นอะไรเลย ท่านก็ไม่สนใจ ท่านก็นิ่ง จะปวดจะเมื่อย เพราะสังขารร่างกายของท่าน แต่ท่าน ำไา กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๕๐ ๕๕7