วันแห่งครอบครัวและการปฏิบัติธรรม : หน้า 133/142

...ส่งแต่ของกินของใช้และ จดหมายสองลามบรรทัด บรรยายเพียงว่า อยู่สบายดี และคิดถึงท่าน ฝากไปให้ท่าน จะสู้มือที่กราบลงบนตักท่านและใบหน้า ที่ท่านเห็นกระไรได้ วันแห่งครอบครัว จะมีความหมายแก่ท่านทั้งหลายและคนไทย ทั้งปวง ด้วยการปฏิบัติเช่นนี้อย่างทั่วถึง ะ ทั้งประเทศ เมื่อวันแห่งครอบครัวมีทุกวัน หรือมีบ่อยแล้ว ภาพ คนอนาถาที่ถูกลูกหลานทิ้งให้อยู่เดียวดาย ภาพคนแก่ที่เที่ยว ระหกระเหินขอเศษเงินเศษอาหารเขาตามท้องถนน ภาพ พ่อแม่ตั้งตาคอยลูก เพื่อหวังว่าเขาจะกลับมาบ้าน กลับมา เยี่ยมเยียนบ้าง ภาพคนหนุ่มคนสาวที่ใช้ยาเสพติดและ อบายมุขอื่นๆ เข้ามาช่วยแก้ปัญหาชีวิต ภาพเด็กจรจัดหา อนาคตมิได้เที่ยวเร่ร่อนไปทุกซอกทุกมุม หรือภาพความ แข็งกระด้างทั้งกิริยาและวาจาของเด็กไทยยุคใหม่ มันมีให้ เห็นกันอยู่ทั่วไป ภาพเหล่านี้จะค่อยๆ ลดน้อยลงไป และ หมดไปเรื่อยๆ จะปรากฏแต่ภาพครอบครัวที่อบอุ่น ภาพที่ ทุกคนในครอบครัวพึ่งพาอาศัยกันได้ เฉกเช่นสมัยเก่าก่อน เกิดขึ้นมาให้เห็นแทนที่ แม้ว่าจะต่างยุคต่างสมัยกันก็ตาม ปัญหาให ก็อยู่ที่ว่า ใครเล่าหรือหน่วยงานใดเล่า จะเป็น เริ่มต้น และดำเนินการเรื่องนี้อย่างจริงใจและจริง จังต่อเนื่องโดยไม่ขาดตอน เพื่อให้วันแห่งครอบครัวนี้มีความหมายขึ้นตามเจต นารมณ์ของทางราชการ จึงขอร่วมรณรงค์ให้ท่านผู้ฟังทุก ท่านให้คิดถึงวันแห่งครอบครัวคือวันที่ ๑๔ เมษายน นี้กัน ทุกคน คือขอให้คิดถึงอย่าตายาย หรือคิดถึงพ่อคิดถึงแม่ที่ ยังมีชีวิตอยู่ ขอให้นึกอยู่เสมอว่าวันนั้นท่านจะนั่งรอเราอยู่ ที่บ้าน รอให้เราเข้าไปเยี่ยมไปไหว้กราบและรดน้ำ หรือรอ ให้เราพาลูกๆ ไปพบท่าน อย่าให้ท่านรอเก้อหรือผิดหวัง เลย ผู้ใดไม่ได้ไปพบเยี่ยมเยียนท่านมานานแล้ว ในช่วงนี้ เมษายน ๒๕๕๐ ก็โปรดเตรียมตัวและเตรียมหาโอกาสไปเยี่ยมท่านได้เลยตั้ง แต่บัดนี้ ของเยี่ยมของฝากประเภทของกินของใช้ หรือมา ใหม่ที่จะนำไปเปลี่ยนให้ท่านตามธรรมเนียมก็เตรียมได้แล้ว ของฝากอย่างนี้ไม่มีก็ไม่เป็นไร ถ้าเดือดร้อนก็ไม่ต้องหาก็ ได้ ถ้าไม่เดือดร้อนก็อย่าลืมไปเยี่ยมเยียน ท่านก็ชื่นใจแล้ว มือสิบนิ้วที่เราก้มกราบที่ดักท่าน มีค่ามากกว่าของฝากเป็น ไหนๆ ท่านต้องการมากกว่าเสียด้วยซ้ำ ส่งแต่ของกินของ ใช้และจดหมายสองสามบรรทัด บรรยายเพียงว่าอยู่สบาย ดี และคิดถึงท่าน ฝากไปให้ท่าน จะล้มือที่กราบลงบนตัก ท่านและใบหน้าที่ท่านเห็นกระไรได้ วันแห่งครอบครัวจะมี ความหมายแก่ท่านทั้งหลายและคนไทยทั้งปวงด้วยการปฏิ บัติเช่นนี้อย่างทั่วถึงทั้งประเทศ และปฏิบัติเช่นนี้ จะเรียก ว่าปฏิบัติธรรมข้อกตัญญูหรือข้ออะไรก็ตามเถิด ไม่ต้องจด จำถึงชื่อเรียกก็ได้ ขอให้ปฏิบัติทำนองนี้เป็นลันปฏิบัติถูก ต้องตามธรรมและปฏิบัติเป็นธรรมแล้วทั้งสิ้น สามารถจำหัวข้อธรรมคือกตัญญูได้ สามารถรู้ความ หมายอธิบายความแห่งค่า นี้ได้อย่างถูกต้องไม่ผิดเพี้ยน แต่ ไม่เคยปฏิบัติให้เป็นผล ไม่เคยนึกถึงพ่อถึงแม่ ปล่อยให้ ท่านอยู่โดดเดี่ยวเดียวดาย จะ คนที่ไม่เคยเรียนหรือศึกษา ธรรมข้อนี้ แต่ปฏิบัติได้อย่างถูกต้องได้หรือ ท่านว่า “ธรรม ใดๆ ก็ไว้ค่าลาไม่ทำ” ก็ถูกต้องอยู่ อีกประการหนึ่ง หากพ่อแม่ย่าตายายสันชีวิตแล้ว กระดูกท่านอยู่ที่ใด ร่างท่านถูกส่งอยู่ ณ สุสานใด พาลูก หลานไปไหว้ หรืออย่างน้อย ไม่มีกระดูกไม่มีร่างของท่าน อยู่เลย มีเพียงรูปถ่ายของท่านอยู่ที่บ้านเท่านั้น ยกมือไหว้ รูปท่านสักหนก็ยังดี แสดงว่ายังไม่ลืมท่านอยู่ และจะทำ อย่างใดก็ตามอย่าลืมพาลูกหลานไปท่าด้วย เป็นการทำ ให้ เขาเห็น ให้เขาได้ดูเป็นตัวอย่าง ต่อไปเขาจะได้ทำ เป็น เป็นการ “ทำดีไว้ให้ถูกที่ [เกไว้โทหลาน” อีกประการหนึ่ง อาตมาแสดงปาฐกถาธรรมเรื่อง วันแห่งครอบครัว มาพอควรแก่เวลา จึงขอยุติไว้แต่เพียงเท่านี้ ในที่สุดขอให้ พรแก่ท่านทั้งหลาย โดยอ้างอานุภาพแห่งพระรัตนตรัยเป็น สักขีพยาน ขอให้ทุกท่านร่มเย็นเป็นสุขอยู่ในร่มเงาพระ บวรพุทธศาสนา เจริญในหน้าที่กิจการงาน และเจริญด้วย อายุ วรรณะ สุขะ พละ ธรรมสารสมบัติ ทุกๆ ท่าน เทอญ กัลยาณมิตร