ความมั่นคงในธรรม : หน้า 24/140

ไหวเขยื้อนไปตามใครละ โลกธรรมทั้งสี่ จะมาระดมพระองค์ให้ใจพระองค์ เขยื้อนไม่ได้ ตายตัวทีเดียว ตั้งอยู่ใน พรหมวิหาร ฝ่ายเดียว เมตตา รักใคร่ จะมาในอนาคตกาลภายภาคข้างหน้า ด้วย โย เจตรหิ สมพุทโธ พหุนน์ โสก นาสโน พระสัมพุทธเจ้าองค์ใด ผู้หยั่ง ปรารถนาจะให้เป็นสุข กรุณา ความ สงสารคิดช่วยจะให้พ้นทุกข์ มุทิตา พลอย ยินดีในเมื่อผู้อื่นเขาได้ดี อุเบกขา วางเฉย เมื่อแก้ไขอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ก็เฉย หรือถ้าแก้ไขได้ก็แก้ไป แก้ไขไม่ได้ก็ เฉยเสีย อุเบกขา ไม่สมน้ำหน้า ไม่ ผู้ที่เคารพสัทธรรม อิจฉาริษยาอย่างหนึ่งอย่างใดเลย นี่ หน้าที่ของพระพุทธเจ้าเป็นอย่างนี้ เพราะเหตุนั้นพระพุทธเจ้าท่าน ด่าท่านก็ไม่โกรธ ทำ อิจฉาริษยาใคร แกตั้งอยู่ ในธรรมของแกมั่น ไม่ เป็นผู้เคารพสัทธรรม วิหรืสุ วิหาติ จ มี อยู่แล้วด้วยพระพุทธเจ้ามีอยู่แล้วด้วย ที่ตรัสรู้ไปแล้วมากน้อยเท่าใดมีอยู่ แล้วด้วย วิหาติ จ มีอยู่ในบัดนี้ ด้วย ปัจจุบันที่มีธรรมกายนั้นเป็น พระพุทธเจ้าทั้งนั้น คำว่าพระพุทธเจ้ามี 5 จำพวก นั่นแหละจะถึงซึ่งความ ความโศกของคนเป็นอันมากให้พินาศไป เป็นใหญ่เป็นใหญ่อย่างไร ซึ่งปรากฏอยู่ในบัดนี้ สพฺเพ สทฺธมฺมครุโน พระพุทธเจ้าทั้งสิ้นล้วนเคารพสัทธรรม สพฺเพ สทฺธมุมครุโน ล้วนเราเคารพ สัทธรรมทั้งสิ้น อย่างไรก็ไม่โกรธ แกไม่ เคารพสัทธรรม นั้นเป็นอย่างไร ใจนั้นก็ตั้งอยู่กลางดวงธรรมนั้นไม่ ง่อนแง่นไปตามใคร ถึง เขยื้อนเลยทีเดียว ตั้งตายตัวตั้งแน่นหนา เด็กก็ต้องยกว่าเป็นผู้ใหญ่ ตั้งติดทีเดียว และตำรับตำราอ้างว่า สัพพัญญูพระพุทธเจ้า ๑ ปัจเจกพุทธเจ้า ข้อที่ ๒ สาวกพุทธเจ้าเป็นที่ ๓ สุด พุทธเจ้าที่ ๔ พหุสุตตพุทธเจ้า ที่ ๕ อินทขีลูปโม แน่นหนาเหมือนเสาเขื่อนที่ปักไว้หน้าผา ลม อนุพุทธเจ้า เป็นที่ ๖ พระพุทธเจ้ามี 5 จำพวก พัดไปจากทิศทั้งสี่จะให้ภูเขาเขยื้อนไม่ได้เลย อีกนัยหนึ่ง เป็นธรรมกายแล้วเป็นพระพุทธเจ้าทั้งนั้น เป็น ปพพตปโม เหมือนภูเขาที่ตั้งอยู่โดยปกติธรรมดา ลมที่จะ อนุพุทธเจ้า ตามเสด็จพระพุทธเจ้าไป นั่นแหละคือ พัดมาจากทิศทั้งสี่จะให้ภูเขาเขยื้อนไม่ได้เลย นี่ฉันใดก็ดี ใจของพระแน่นในธรรมที่ทำให้เป็นพระพุทธเจ้าอย่างนี้ แต่ว่าปุถุชนก็ไม่แน่นหนาขนาดนั้น พระโสดาก็ติดอยู่ บ้างแล้ว พระสกทาคาแน่นอยู่หน่อย พระอนาคาแน่นขึ้น พอถึงพระอรหัตต์แน่นจริงทีเดียว เหมือนเสาเขื่อนทีเดียว เหมือนภูเขาทีเดียว ไม่เขยื้อนตามไปทางใดหละ แน่น ขนาดนั้นนั่นแหละมีที่พึ่ง ท่านได้ที่ตั้งของใจ ที่ปักของใจ ที่ติดของใจ ไม่ พระพุทธเจ้า นั่นแหละมีอยู่ในปัจจุบันนี้ด้วย อถาปิ วิหริส สนฺติ มีต่อไปในภายภาคข้างหน้าด้วย พระพุทธเจ้าจำพวก ที่ยังไม่เป็นธรรมกาย พอเป็นธรรมกายแล้ว ก็เป็น ปัจจุบันขึ้น ถ้ายังไม่เป็นธรรมกายก็เป็นพระพุทธเจ้าใน อนาคตไป นี่ปรากฏอย่างนี้ เอสา พุทธาน ธมฺมตา ข้อนี้ เป็นธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ปรากฏอย่างนี้ อยู่เนืองนิตย์อัตรา ตสฺมา หิ อตฺตกาเมน มหาตมภิกษุข ตา เพราะเหตุนั้น บุคคลมีความใคร่ประโยชน์ของตน กัลยาณมิตร ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๔๒