ความโลภและผลของการกระทำ : หน้า 104/140

พระราชาจำนวนมาก จึงเกิดความโลภบอกชายหนุ่มว่า จะพาเข้าไปก็ได้ แต่เมื่อได้รับพระราชทานรางวัลแล้ว ต้องแบ่งให้ตนครึ่งหนึ่ง ชายหนุ่มก็ตอบตกลง นายประตู วังชั้นนอกจึงพาชายหนุ่มเข้าไปส่งที่ประตูวังชั้นใน นายประตูวังชั้นใน เมื่อทราบเรื่องราวก็เกิด พระราชาแปลกใจมาก ถามว่าทำไมเจ้าถึง ต้องการรางวัลโง่ๆ อย่างนั้น ทำให้ตนเจ็บตัวเปล่า ชายหนุ่มจึงทูลเล่าความจริงให้ฟัง ว่าไม่ได้ ต้องการรับการเฆี่ยนตีเอง แต่ขอให้แบ่งให้นายประตูทั้ง สองคนละครึ่ง เมื่อทรงทราบแล้ว พระราชาทรงพระพิโรธ สั่งให้ทหารนำตัว มาก นายประตูทั้งสองไปเฆี่ยน คนละ ๕๐ ที และแต่งตั้ง ชาย หนุ่ม นั้นเป็น มหาดเล็กประจำพระองค์ ชายหนุ่มนั้นรับราชการ ด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต ขยันหมั่นเพียร ภายหลัง ความโลภเช่นกัน จึงบอกชายหนุ่มว่า จะพาเข้าเฝ้าต่อ เมื่อชายหนุ่มรับปากว่าจะแบ่งรางวัลให้ครึ่งหนึ่ง ชาย หนุ่มก็ตอบตกลงอีก นายประตูวังชั้นในจึงพาชายหนุ่ม เข้าเฝ้าพระราชา เมื่อพระราชาได้ทอดพระเนตรเห็นนอแรดนั้นแล้ว มีความพอพระทัยมาก ถามชายหนุ่มว่าต้องการรางวัล อะไร ชายหนุ่มทูลตอบว่า ขอรางวัล ๒ ประการ คือ ๑. ขอให้พระองค์รับตนไว้เป็นข้าทูลละอองธุลี พระบาทตลอดไป ๒. ขอให้พระองค์พระราชทานรางวัล โดยการ โบยหลังตน ๑๐๐ ที ความโลภนี้ไม่ดีเลย ก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่ง เป็นลำดับ จนได้เป็นขุน ท่านสาธุชนทั้งหลาย วังของพระนคร ลูกนี้ไม่ดีเลย จะนำตัวเราไปสู่หนทางเสื่อม หาก เราปรารถนาทรัพย์แล้ว ก็ต้องเร่งขวนขวายในการ ประกอบกิจการงานจึงจะควร อย่าไปหวังรวยทางลัด ทรัพย์ที่ได้มาโดยมิชอบ จะนำทุกข์ในบั้นปลายมาให้เสมอ “ตลอดระยะเวลา ที่บาปยังไม่ให้ผล คนพาลสำคัญ บาปเหมือนน้ำผึ้ง บาปส่งผลเมื่อใด คนพาลย่อมเข้าถึง ทุกข์เมื่อนั้น” (พุทธพจน์) ความโลภนี้ไม่ดีเลย จะนำตัวเราไปสู่หนทางเสื่อม หากเราปรารถนาทรัพย์แล้ว ก็ต้องเร่ง ขวนขวายในการประกอบกิจการงานจึงจะควร อย่าไปหวังรวยทางลัด ทรัพย์ที่ได้มาโดยมิชอบ จะนำทุกข์ในบั้นปลายมาให้เสมอ กัลยาณมิตร ๔๖ พฤษภาคม ๒๕๕๒