การพัฒนาบ้านเมืองในยุค IMF : หน้า 43/140

พระธรรมกาย จ.ปทุมธานี เนื่องในวันคุ้มครองโลก ๒๒ เมษายน ๒๕๕๒ OLARSHIP TO 100,000 MONKS AT WAT PHRA DHAMMAKAYA, PATUMTHANI าย ปทุมธานี ๒๒ เมษายน ๒๕๔๒ เพราะถ้าจิตใจของคนในบ้านเมืองดีกัน หมดแล้ว บ้านเมืองก็จะดีตามไปด้วย เมื่อนั้นย่อมสามารถพัฒนาความเจริญต่างๆ ให้เกิดขึ้นได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว และ ถึงแม้หากมีปัญหาในระหว่างพัฒนา บ้านเมือง วิธีการที่นำมาใช้แก้ปัญหานั้น ก็จะเป็นวิธีการของคนดีมีคุณธรรมนำมา ใช้กัน ไม่ใช่วิธีการของคนไม่ดี ข้อคิดจากหน้าประวัติศาสตร์ ในภาวะที่บ้านเมืองไทยในปัจจุบันตกอยู่ในยุค IMF ครองเมืองนั้น ทำให้อดมิได้ที่จะกลับไปเปิดดู เนื้อหาประวัติศาสตร์ที่หนังสือหลายๆ เล่ม บรรยาย เหตุการณ์บ้านเมืองในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นเอาไว้ โดยพอสรุปได้ว่า “ความเป็นอยู่ในหลายๆ หัวเมืองของไทย สมัยนั้น ยังตกอยู่ในสภาพบ้านแตกสาแหรกขาด แผ่นดินไทยยังคุกรุ่นด้วยไอเพลิงสงครามทุกเส้นหญ้า ประชาชนไทยในยุคนั้น ยังมองไม่เห็นอนาคตของ บ้านเมืองว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป” เมื่ออ่านดูเนื้อหาอดีตแล้วก็ได้ข้อสังเกตว่า ปัญหา เศรษฐกิจที่คนไทยเผชิญในยุค IMF เช่นปัจจุบันนั้น ยัง ไม่หนักหนาสาหัสเท่ากับ สถานการณ์ที่บรรพชนไทย ของเราต้องฝ่าฟันออกมา เช่นดังเมื่อครั้งอดีตเท่าไรนัก เพราะบ้านเมืองในตอนนั้น มีปัญหาหลายเรื่องที่ต้องได้ รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วนไปพร้อมกัน โดยเฉพาะ ในช่วง ระยะเวลา ๑๓ ปี แห่งศึกสงคราม คือ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๓๒๙ ๒๓๔๕ กองทัพไทยยังต้องทำสงครามใหญ่ๆ กับ ต่างชาติถึง ๒ ครั้ง ด้วยเหตุนี้จะเห็นว่าลำพังปัญหาด้าน ศึกสงครามเรื่องเดียว ก็ดึงมือมากเกินแล้ว แต่พระมหา กษัตริย์ไทยยังต้องแบ่งเวลาไปแก้ไขเรื่องอื่นๆ ที่เกิดขึ้น ตามมาพร้อมๆ กับปัญหาสงครามด้วย มีข้อสังเกตต่อไปว่า ในขณะที่ไทยในยุค รัตนโกสินทร์ตอนต้นต้องฝ่าฟันวิกฤตการณ์ใหญ่หลวง กว่าปัจจุบันขนาดนั้น อะไรที่ทำให้ไทยเคลียร์ปัญหาต่างๆ ออกไปได้ ด้วยเหตุนี้ การศึกษาพระราชวิธีการปกครอง บริหารบ้านเมืองของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้า จุฬาโลกมหาราช พระปฐมกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์นั้น จึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่ง เพราะเมืองไทยในภาวะยุค IMF นี้ มีภาวะ บ้านเมืองที่สอดคล้องกับอดีต เพียงแต่สงครามในอดีต ใช้แสนยานุภาพของกำลังพลเข้าห้ำหั่นกัน ส่วนสงคราม ในปัจจุบันเป็นสงครามเศรษฐกิจ ใช้อำนาจเงินเป็นอาวุธ กัลยาณมิตร ๓๔ พฤษภาคม ๒๕๕