ความทุกข์และการบริหารใจ : หน้า 90/140

เล่าเรื่องเจดีย์ โดย เกษมสุข ภมรสถิตย์ คุ้มครองโลกไว้ใต้เงาธรรมกายเจดีย์) วั นวารผ่านพ้น ผู้คนตกทุกข์ได้ยากกันทั่วถ้วน ในนานารูปแบบของความทุกข์ ที่แฝงมากับ ความสนุก กับความสวยงาม กับความหลงลืมว่ามนุษย์ มีเจ็บ มีตาย แต่ไม่ว่าความทุกข์จะเจือปนแอบแฝงมา ในรูปใด ล้วนพินิจพิจารณาได้ว่า “คือความรุ่มร้อน” ของ ใจ ในรูปของความกลัว ความหวาดระแวงหวั่นไหว ความเสียใจ เศร้าใจ สะใจ ความเสียดาย อยากได้ ความริษยา อาลัยอาวรณ์ และความไม่ได้ดังใจ พิจารณาให้ดี เหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องของ “ใจ” ที่ ไม่เคยได้ทำความรู้จักกับ “ความเพียงพอ และความ พอดี” ใจที่ไม่เคยถูกปรับให้อยู่ในวิสัย “สบายๆ แบบได้ สมดุล” ดวงใจเหล่านั้นจึงพากันเสียศูนย์สั่นไหวไปตาม กระแสแห่งโลกธรรมที่ครอบงำโลกมาเนิ่นนาน ความ เป็นไปได้ในการที่จะสมานรอยแตกรานของดวงใจ ทั้งหลายเหล่านี้ ไม่มีอยู่ในทฤษฎีการบริหารใดๆ ในโลก จึงตอบได้ว่า “โลกไม่สามารถบริหาร หรือรักษาสมดุลแห่ง ใจมนุษย์ไว้ได้” ทั้งๆ ที่โลกรู้ดีว่ามนุษย์ไขว่คว้าเสาะ แสวงหามานานนักหนา ตั้งแต่อดีตต่อเนื่องมาจนกระทั่ง ปัจจุบัน แต่ฝันไม่เคยเป็นจริง กัลยาณมิตร ๘๒ พฤษภาคม ๒๕๔๒