การสร้างสันติสุขในกัมพูชา : หน้า 30/140

เ ช้าวันพุธที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ หนังสือพิมพ์หลาย ฉบับในประเทศไทยยังคงรายงาน สถานการณ์ความวุ่นวายต่างๆ ที่ เกิดขึ้นทั่วโลกเหมือนเช่นเคย ภาพ ควันปืนสงคราม ซากศพทหาร การเบียดเบียนทางเศรษฐกิจดู ราวกับว่าจะไม่มีวันจืดจางไปจาก หน้าหนังสือพิมพ์ แต่ดูเหมือนว่าความ วุ่นวายไม่อาจมีได้ทุกมุมโลก เพราะที่ใต้ร่มประดู่อันร่มรื่นของวัด พระธรรมกาย บรรยากาศกลับตรง ข้ามกับหน้าหนังสือพิมพ์อย่างสิ้นเชิง และนี่เองอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ อาตมามีความเชื่อมั่นว่า ธรรมะของพระสัมมา ทำให้เรารู้สึกว่าความน่ารักของโลก สัมพุทธเจ้าจะช่วยให้กัมพูชา ใบนี้ยังคงมีอยู่เสมอ เกิดสันติสุขได้ เพราะธรรมะ บริเวณโคนประดู่ถูกปูลาด ค้นคว้าศึกษาพระพุทธศาสนาใน เมืองไทย เพื่อในอนาคตจะได้นำสิ่ง ที่ได้จากการบวชกลับไปสร้างสันติ สุขให้เกิดขึ้นในแผ่นดินกัมพูชา มีข้อน่าสังเกตอยู่ว่า อะไรที่ทำให้ท่านเหล่านั้นมี ด้วยเสื่อที่เจาะจงเลือกมาสำหรับจัด ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ความตั้งใจเช่นนั้น วางในมุมที่พิถีพิถันต่อแขกผู้มาเยือน บรรยากาศมิตรภาพตลบอบอวลไป ทั่วบริเวณ จนเราสัมผัสได้ด้วยการ เป็นธรรมะที่เย็น สามารถ พัฒนาจิตใจของคนได้ อะไรที่ทำให้ท่านเหล่านั้น สูดลมหายใจยาวๆ เข้าไปเต็มปอด เราพบกับท่านพระภิกษุรวี ธัมมฐิโต ผู้ทำ หน้าที่ล่ามสื่อความหมายระหว่างภาษาไทยกับกัมพูชา รออยู่ ซึ่งในเวลาต่อมาก็ได้พบอีกว่า ท่านช่วยสร้าง มิตรภาพของพระภิกษุไทยกับกัมพูชาได้อย่างแน่นแฟ้น และยังเชื่อมปิดช่องว่างระหว่างภาษาไทยกับกัมพูชาได้ อย่างไร้ตะเข็บ จุดมุ่งหมายของการมาที่นี่ของเราในวันนี้ ก็ เพราะได้ทราบว่า มีชาวกัมพูชานั่งเครื่องบินเดินทาง ข้ามป่าข้ามเขามุ่งสู่ประเทศไทย เพื่อมาบวชเป็นพระ ภิกษุสามเณร ในโครงการอบรมธรรมทายาทภาคฤดูร้อน รุ่นนานาชาติ ที่วัดพระธรรมกาย ด้วยจุดมุ่งหมายที่จะ ตัดสินใจจากบ้านเกิดเมืองนอนมา บวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อนที่ ประเทศไทย อะไรที่ทำให้ท่านเหล่านั้นมั่นใจว่า ธรรมะของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะช่วยสร้างสันติสุขที่แท้จริงให้ กัมพูชาได้ คำตอบปรากฏอยู่ในทัศนคติของตัวแทนพระ ภิกษุสามเณรชาวกัมพูชาทั้ง 5 รูป ที่เปรียบเสมือน กระจกสะท้อนความนึกคิดของชาวไทยทุกคนได้อย่างดี เพราะท่านเหล่านั้น ล้วนคิดได้น่าฟังอย่างเป็นอรรถเป็น ธรรมอย่างง่ายๆ แต่ลึกซึ้งเหลือคณา กัลยาณมิตร ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๔