การจัดงานที่สภาธรรมกายสากล วารสารกัลยาณมิตร ปี 2542 ฉบับที่ 5 หน้า 117
หน้าที่ 117 / 140

สรุปเนื้อหา

ตอนหัวค่ำ ป้าเดินไปที่สภาธรรมกายสากล ที่ จัดงาน เห็นมีพระภิกษุสามเณร เดินทางมาแล้วหลาย พันรูป รู้สึกอบอุ่นใจบอกไม่ถูก สามเณรบางรูปติดตาม พระภิกษุอาจารย์มา น่ารักเหลือเกิน ท่านยังตัวเล็กมาก คงราว ๖-๗ ขวบ ถ้าป้าเป็นผู้ชาย คงจะไปขออุ้มท่าน ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกเอ็นดูและนึกอนุโมทนากับพระ ภิกษุผู้เป็นอาจารย์ ท่านอุตส่าห์เก็บเด็กน้อยที่มีปัญหา สักหน่อย หนึ่ง อยากมองดูภาพพระภิกษุสามเณรให้เต็มตา ให้อิ่มใจ จึงเดินเข้าสภาฯสายหน่อยก่อนพิธีเริ่ม เลยโชคดีมีที่ว่าง ต่อจากที่นั่งของพระเณรตอนท้ายสภาพนิดหน่อย ซึ่ง เจ้าหน้าที่อนุญาตให้นั่งได้ตอนเช้าส่วนภาคบ่ายต้องขอคืน เพื่อจัดที่นั่งสอบและถวายใบปวารณา พระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าอาวาสของเรา แสดงธรรมและแนะนำธรรมปฏิบัติ ทุกอย่างเงียบสงัด ทางครอบครัวมาอุปการะให้ได้ศึก

หัวข้อประเด็น

- การจัดงานที่สภาธรรมกายสากล

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ตอนหัวค่ำ ป้าเดินไปที่สภาธรรมกายสากล ที่ จัดงาน เห็นมีพระภิกษุสามเณร เดินทางมาแล้วหลาย พันรูป รู้สึกอบอุ่นใจบอกไม่ถูก สามเณรบางรูปติดตาม พระภิกษุอาจารย์มา น่ารักเหลือเกิน ท่านยังตัวเล็กมาก คงราว ๖-๗ ขวบ ถ้าป้าเป็นผู้ชาย คงจะไปขออุ้มท่าน ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกเอ็นดูและนึกอนุโมทนากับพระ ภิกษุผู้เป็นอาจารย์ ท่านอุตส่าห์เก็บเด็กน้อยที่มีปัญหา สักหน่อย หนึ่ง อยากมองดูภาพพระภิกษุสามเณรให้เต็มตา ให้อิ่มใจ จึงเดินเข้าสภาฯสายหน่อยก่อนพิธีเริ่ม เลยโชคดีมีที่ว่าง ต่อจากที่นั่งของพระเณรตอนท้ายสภาพนิดหน่อย ซึ่ง เจ้าหน้าที่อนุญาตให้นั่งได้ตอนเช้าส่วนภาคบ่ายต้องขอคืน เพื่อจัดที่นั่งสอบและถวายใบปวารณา พระเดชพระคุณหลวงพ่อเจ้าอาวาสของเรา แสดงธรรมและแนะนำธรรมปฏิบัติ ทุกอย่างเงียบสงัด ทางครอบครัวมาอุปการะให้ได้ศึกษาเล่าเรียนทั้งความรู้ สงบนิ่งทั้งสภาฯ เพราะมีการถ่ายทอดสดทั่วกัน เป็น ทางวิชาสามัญ และความรู้ทางพระพุทธศาสนา ทั้งที่ตัว ท่านเองเป็นสมณะ ไม่มีรายได้อะไร อาศัยเลี้ยงชีวิตด้วย การบริจาคของประชาชน ถ้าเป็นท้องถิ่นกันดาร การ บริจาคก็แทบไม่มี ทั้งพระอาจารย์และสามเณรน้อยก็ พลอยขาดแคลนไปด้วยกัน สามเณรบางรูป ป้าเห็นแล้ว น้ำตาซึม เพราะรูปร่างหน้าตาของท่านแสดงถึงความ ขาดแคลนอาหารให้เห็นชัดเจน ตอนดึก ป้าต้องสะดุ้งตื่นบ่อย เพราะมีเสียงรถ วิ่งเข้าวัดตลอดคืน ล้วนแต่เป็นรถบัสใหญ่จากต่างจังหวัด สะดุ้งตื่นครั้งใดก็ดีใจทุกครั้ง คิดว่าอย่างไรเสียรุ่งเช้า จะ ต้องได้เห็นพระภิกษุสามเณรเต็มสภาฯเป็นแสน ครั้ง ที่ทางวัดจัดบวชสามเณร ๑ หมื่นรูป สีผ้ากาสาวพัสตร์ ครั้งนั้นยังตรึงตราใจอยู่ไม่รู้ลืม นี่พระเณรเป็นแสนใคร บ้างจะไม่อยากเห็น พอรุ่งเช้าวันพฤหัสบดีที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ ผ้าเหลืองเต็มสภาฯจริงๆ ที่มาถึงแล้วก็มากมาย มองไปสุดสายตา ที่กำลังเดินทางมาถึงก็ไหลมาเป็นสาย สีเหลืองอร่าม ผู้คนมากันเป็นแสนทั้งที่เป็นวันทำงาน ไม่ใช่วันหยุด ต่างพากันลงไปนั่งที่ชั้นหนึ่งของสภาฯ ซึ่ง มีเจ้าภาพมาออกร้านอาหารฟรีเป็นร้อยๆ ร้าน แจก อาหารกันตั้งแต่เช้าจนตลอดวัน ป้าไม่อยากลงไปอยู่ชั้น บรรยากาศที่สุดแสนอัศจรรย์เกินที่ป้าจะใช้คำพูด บอกเล่าได้ มีแต่ผู้มาร่วมในเหตุการณ์จะรู้สึกได้ดี สําหรับตอนกลางวันและบ่าย กิจกรรมต่าง ๆ ดำเนินไปอย่างเรียบร้อย ทั้งเรื่องการแจกจ่ายอาหาร และเรื่องการสอบทางก้าวหน้า มีที่สาธุชนชั้นหนึ่งของ สภาพเห็นภาพแล้วต้องพากันอมยิ้ม ก็ตรงที่มีขบวน สามเณรน้อยมาแวะเยี่ยมเยียนร้านอาหารกันอย่างเบิกบาน ส่วนเหตุการณ์ภาคเย็นที่ลานหน้าพระมหา ธรรมกายเจดีย์ก็สุดประทับใจ เป็นครั้งแรกในโลกที่มี พระภิกษุสามเณรเนืองแน่นมากมายขนาดนี้ เหมือนจะ ประกาศว่าท่านจะมาร่วมช่วยกันปกป้องโลก ในวัน ๓ คุ้มครองโลก แม้ผู้มาร่วมประชุมทั้งสิ้นจะมากมายราว แสนคน อากาศทั่วบริเวณสะอาด ปราศจากฝุ่น เพราะ ฟ้าฝนเป็นใจ ตกล่วงหน้ามาหลายวันจนไม่มีฝุ่น และวัน ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกเอ็นดูและนึกอนุโมทนากับพระภิกษุผู้เป็นอาจารย์ ท่านอุตส่าห์เก็บเด็กน้อยที่มี ปัญหาทางครอบครัวมาอุปการะให้ได้ศึกษาเล่าเรียนทั้งความรู้ทางวิชาสามัญ และความรู้ทาง พระพุทธศาสนา ทั้งที่ตัวท่านเองเป็นสมณะ ไม่มีรายได้อะไร อาศัยเลี้ยงชีวิตด้วยการบริจาค ของประชาชน ถ้าเป็นท้องถิ่นกันดาร การบริจาคก็แทบไม่มี กัลยาณมิตร ๑๐๙ พฤษภาคม ๒๕๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More