การสารภาพบาปและการขอขมา : หน้า 121/140

ว่า ใครหวงน้ำ จะเป็นโรคท้องมาร” นี่ คุณดูอกุศลจิตของป้า ทำบาปทั้งใจ ทั้ง กาย ขโมยน้ำโดยไม่ขอ ที่สุดก็ไม่ได้น้ำ ให้เด็กๆ ใช้ เพราะแท้งก์รั่วซึม รุ่งเช้า น้ำหมดแท้งก์ เมื่อเรียนถามคุณยาย อาจารย์ท่าน ท่านชี้แจงให้ป้าทราบ ว่าที่ท่านให้เด็กๆหิ้วน้ำข้ามสะพานเล็กๆ ไปใช้ด้วยความยากลำบากนั้น เพื่อให้ เป็นตัวอย่างแก่ผู้อื่นหากจะมีคน ภายนอกมาขอน้ำใช้ ก็จะต้องหิ้วเอา เองในทำนองเดียวกันเมื่อต้องหิ้วเหนื่อย ก็จะนำน้ำไปใช้เท่าที่จำเป็น ทางวัดย่อมไม่เสียเงินค่า ไฟฟ้ามาก หากนำน้ำไปสะดวก ก็จะใช้ฟุ่มเฟือย เสียค่า ไฟฟ้ามาก เวลานั้นยังมีคนมาทำบุญจำนวนไม่มาก อะไรประหยัดได้ ก็ต้องประหยัด ป้าเข้าใจเหตุผลดีแล้ว ก็ยังทำผิดต่ออีก คือไม่สารภาพความผิดที่ตัวขโมยน้ำ อย่างที่ได้เล่าไว้ กลับทำเฉยๆ เสียจนลืมเรื่องนี้ไปสนิทราว ๓๐ ปี พอมาป่วยเป็นโรคเกิดน้ำในช่องท้อง ก็คิดว่าคง เป็นกรรมกาเมสุมิจฉาจารในอดีตชาติ แต่ภายหลังทำ สมาธิจิตสงบมากในวันหนึ่ง เรื่องนี้ได้ผุดขึ้นมาราว เหตุการณ์นั้นเพิ่งเกิด ป้าจึงนำพวงมาลัยพร้อมปัจจัย ๑ หมื่นบาท ถวายเป็นค่ารักษาพยาบาลพระภิกษุ หรือ บุคลากรสำคัญของวัด ไปถวายพร้อมกล่าวคำขอขมา คุณยายอาจารย์ ผ่านทางอุปัฏฐากของท่านเมื่อวันที่ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า บาปกรรมของป้าจะ จางลงหรือเปล่า โรคจะหายหรือไม่ ก็ไม่รู้ แต่สิ่งที่ได้คือ ความสบายใจ ยิ่งนำมาเล่าเป็นอุทาหรณ์อย่างนี้ ก็คง พอได้บุญอยู่บ้าง และก็ดีใจที่กรรมตามทันให้ใช้หนี้เสีย ก่อนตาย จะได้ไม่ต้องไปนรกเมื่อตายลง คุณก็ดูเอา การล่วงเกินผู้ทรง ศีล ทรงอภิญญา มีคุณธรรม แม้เพียง ความคิด ผลบาปมากมายขนาดนี้ คิด แล้วป้าก็นึกหวาดเสียวแทนผู้ที่ล่วงเกิน ทั้งด้วยกาย วาจา ใจ ทั้งพูดทั้งเขียน กล่าวร้ายผู้บริสุทธิ์ แถมมีคุณธรรม มี ฌาน มีอภิญญา เป็นกำลังหลักกอบกู้ พระพุทธศาสนา อย่างที่พวกเขาทำ กันอยู่ ชักชวนให้ผู้คนเชื่อตาม ท่าตาม จะรับผลกรรมขนาดไหนไม่รู้เหมือนกัน เอาเถอะ ใครจะทำอย่างไรเรื่องของ ใครของมัน ป้าใคร่ขอร้องเพียงให้คุณโปรดยับยั้งชั่งใจ ทุกครั้งที่จะคิดไม่ดี พูดไม่ดี ทำไม่ดี ต่อผู้ที่เรายังพิสูจน์ ไม่ได้ว่า ท่านผู้นั้นผิดจริงตามคำกล่าวหาหรือเปล่า ถ้า พลาดพลั้งทำอกุศลไปแล้ว บาปย่อมเกิด ให้ผลทันที เพราะเป็นบาปหนัก เหมือนที่หลายคนกำลังรับผลของ กรรมอยู่ บางคนตายด้วยอุบัติเหตุ บางคนติดตะราง หรือป่วยมีสิ่งปฏิกูลไหลออกทางปากตลอดเวลาก็มี ไฟไหม้ก็มี ดังที่รู้ๆ กันอยู่ คนเหล่านั้นอาจไม่กลัวบาป ยังทำอยู่ต่อไป ก็ช่างเขา สำหรับพวกเราป้าขอให้นำมา ให้เห็นเป็นตัวอย่าง แล้วสร้างหิริให้มาก มีโอตตัปปะให้มาก ชีวิตจะได้ปลอดภัย โลกจะได้ร่มเย็นเป็นสุข เพราะธรรม ทั้งสองข้อนี้ เป็นธรรมคุ้มครองโลกค่ะ สะ - หวัด - ดี de วั ดีใจที่ทางคณะสงฆ์เปิดโอกาสให้เราทำการสอนพระอภิธรรมวัดของเราจะได้มีการเรียนการสอนทั้ง ๒ แบบ พิสูจน์ข้อธรรมคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแบบแรก รู้ว่า ใครปฏิบัติธรรมยัง ไม่ได้รับผลก็นั่งท่องจำกันไป อย่างน้อยจิตใจก็ยังเป็นกุศล รู้ไม่รู้เห็นไม่เห็น แต่ก็เป็นอานิสงส์ กัลยาณมิตร ๑๑๓ พฤษภาคม ๒๕๔๒