การเคารพสัทธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2542 ฉบับที่ 5 หน้า 25
หน้าที่ 25 / 140

สรุปเนื้อหา

อตฺตกาเมน มหาตมภิกษุขตา จำนงความเป็นใหญ่ ไม่มี ใครถึงละ สทฺธมฺโม ครุกาตพฺโพ สร์ พุทธาน สาสน์ พึ่ง ระลึกถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เมื่อจำนงค์ ความเป็นใหญ่ให้ระลึกคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ควรเคารพสัทธรรม พึงเคารพสัทธรรม ผู้ที่เคารพสัทธรรมนั่นแหละจะถึงซึ่งความเป็นใหญ่ เป็นใหญ่อย่างไร ด่าท่านก็ไม่โกรธ ทำอย่างไรก็ไม่โกรธ แกไม่อิจฉาริษยาใคร แกตั้งอยู่ในธรรมของแกมั่น ไม่ ง่อนแง่นไปตามใคร ถึงเด็กก็ต้องยกว่าเป็นผู้ใหญ่ เอาอีกแหละ เคารพไม่ถูก ถึงแก่เฒ่าชราปานใด เป็น ภิกษุสามเณร อุบาสกอุบาสิกา เคารพสัทธรรมนั่น เคารพอย่างไร เหมือนภิกษุสามเณรอย่างนี้แหละ บูชา นับถืออยู่ เป็นกระถางธูปของพลเมืองอยู่ แต่ว่าไม่รู้ตัว ไม่รู้ตัวว่าเป็นกระถางธูปของพลเมืองอยู่ ไม่เดียงสา ได้ แต่ประพฤติเลวทรามต่ำช

หัวข้อประเด็น

- การเคารพสัทธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อตฺตกาเมน มหาตมภิกษุขตา จำนงความเป็นใหญ่ ไม่มี ใครถึงละ สทฺธมฺโม ครุกาตพฺโพ สร์ พุทธาน สาสน์ พึ่ง ระลึกถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เมื่อจำนงค์ ความเป็นใหญ่ให้ระลึกคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ควรเคารพสัทธรรม พึงเคารพสัทธรรม ผู้ที่เคารพสัทธรรมนั่นแหละจะถึงซึ่งความเป็นใหญ่ เป็นใหญ่อย่างไร ด่าท่านก็ไม่โกรธ ทำอย่างไรก็ไม่โกรธ แกไม่อิจฉาริษยาใคร แกตั้งอยู่ในธรรมของแกมั่น ไม่ ง่อนแง่นไปตามใคร ถึงเด็กก็ต้องยกว่าเป็นผู้ใหญ่ เอาอีกแหละ เคารพไม่ถูก ถึงแก่เฒ่าชราปานใด เป็น ภิกษุสามเณร อุบาสกอุบาสิกา เคารพสัทธรรมนั่น เคารพอย่างไร เหมือนภิกษุสามเณรอย่างนี้แหละ บูชา นับถืออยู่ เป็นกระถางธูปของพลเมืองอยู่ แต่ว่าไม่รู้ตัว ไม่รู้ตัวว่าเป็นกระถางธูปของพลเมืองอยู่ ไม่เดียงสา ได้ แต่ประพฤติเลวทรามต่ำช้า ผิดธรรม ผิดวินัย นั่นฆ่าตัว เองทั้งเป็นแล้ว ไม่ให้เขานับถือ ไม่ให้เขาบูชา ให้เขา เกลียดแล้ว ให้เขาลงโทษแล้ว หนักเข้าเขาก็ให้สึกเสีย อยู่ไม่ได้ ภิกษุสามเณรอยู่ไม่ได้แล้ว ประพฤตินอกรีต ผิด คนชนิดนั้นถึงกลางคนก็ต้องยกให้เป็นผู้ใหญ่ ถึง ธรรม ผิดวินัย ถ้าว่าภิกษุสามเณรเคารพสัทธรรมอยู่ เป็นผู้หญิงก็ต้องถือว่าเป็นบัณฑิตถี หญิงประกอบด้วยปัญญา หญิงเป็นใหญ่ เหมือนพระพุทธเจ้า ใคร ไม่ใช่หญิงเลวทราม ไม่ใช่หญิง จะไปด่าก็ด่าไปซิ ใครจะ มั่นคงตั้งเป็น ง่อนแง่นคลอนแคลน มั่นคง หลักเป็นฐาน เป็นหัวหน้าประธานของคน ได้ หากว่าเป็นสามเณรก็เป็นประธาน ไปเสียดสีก็เสียดสีไป ชิ ไม่เขยื้อนเลย ไม่ ของคนได้ เป็นภิกษุก็เป็นประธานของ กระเทือนเลย นี่แหละทาง คนได้ เป็นคนแก่ก็ยิ่งน่านับถือหนักเข้า พระพุทธศาสนาประสงค์ น่าบูชาหนักเข้า เพราะตั้งมั่นอยู่ใน ธรรมไม่ง่อนแง่นไม่คลอนแคลน จะด่าจะ ว่าจะเสียดสีสักเท่าหนึ่งเท่าใดก็ยิ้มแฉ่ง สบายอกสบายใจเพราะ ตั้งอยู่ในพระธรรม คนที่ว่า นั้นก็ไม่รู้เดียงสา เหมือนพระ พุทธเจ้า ใครจะไปด่าก็ด่า ไปซิ ใครจะไปเสียดสี ก็เสียดสีไปซิ ไม่เขยื้อนเลย ไม่กระเทือนเลย นี่แหละ ทางพระพุทธศาสนา ประสงค์จริงอย่างนี้ ให้ ตั้งมั่นให้เคารพสัทธรรม แต่ว่าเคารพ สัทธรรมนั้นเคารพอย่างไร จริงอย่างนี้ให้ ตั้งมั่นให้ เคารพสัทธรรม เป็นสามเณรก็ไม่ให้เคลื่อนจากศีลของ สามเณรไปเสีย นิดหน่อยหนึ่งไม่ให้ กรอบ กระทบกรอบศีลทีเดียว ตั้งมั่น อยู่ในกลางศีลทีเดียว เป็นภิกษุก็ตั้งมั่น อยู่ในศีล ๒๒๗ สิกขาบท ไม่กระทบ กรอบของศีลตั้งมั่นอยู่ในศีลทีเดียว เป็นอุบาสกก็ตั้งมั่นอยู่ในศีลของอุบาสก ทีเดียวใน ศีล ๕ ศีล ๘ ตามหน้าที่ ไม่ กระทบกรอบของศีลทีเดียว เป็น อุบาสิกาก็ตั้งอยู่ในศีลมั่นคงไม่กระทบ กรอบของศีลทีเดียว ตั้งอยู่ในศีลทีเดียว กัลยาณมิตร ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๔๒
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More