บ่อเกิดของความเฮง : หน้า 80/140

สำหรับใครที่การดำเนินธุรกิจของตนเอง มัก จะถูกจัดอยู่ในประเภทนี้ ก็อย่าได้ถึงกับประมาท เพราะเราก็ไม่ทราบว่าความเฮงนั้น มันจะมีกับเราได้ ยิ่งกว่าประสงค์” ตลอดไปแค่ไหน เพราะฉะนั้น ลำพังอาศัยความเฮง ลูกเดียว มันก็คงไม่ค่อยจะพอ มาฝาก เป็นการอธิบายเรื่องบ่อเกิดของความเฮงของ คนเรานั้น มีความเป็นมาอย่างไร เนื้อหาตรงนี้มีคำถามอยู่ ๔ ข้อ ถ้าพูด แบบไม่ใช่ภาษาพระไตรปิฎกให้ฟังง่ายๆ ว่า ข้อที่ ๑ ทำไมนักธุรกิจบางกลุ่ม แม้ทุ่มเทความ ด้วยเหตุนี้ จึงนำสิ่งที่น่ารู้มาจากพระไตรปิฎก รู้ความสามารถทุกสิ่งทุกอย่างลงไปสุดตัวแล้ว แต่ แต่เดิมเรารู้กันมาว่าความเก่งที่เราต้องการนั้น จะต้องมาจากการฝึกฝนตัวเอง ตรงนี้เราทราบกันมา ตั้งแต่เด็กแต่เล็ก เพราะฉะนั้นเราก็เลย ฝึกฝนพัฒนาความรู้ความสามารถ ของตัวเองกันมา จนกระทั่งเรา สามารถบริหารธุรกิจของเรา ได้อย่าง มีความก้าวหน้า มีความมั่นคงสมบูรณ์ ๑. ที่มาของวาณิชชสูตร ส่วนเรื่องบ่อเกิดของความเฮง นั้น เราได้มาพบคำตอบว่า เป็น เรื่องสั้นๆ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ ทรงอธิบายเอาไว้ และมีบันทึกอยู่ใน พระไตรปิฎก CHAO PRATA Raves Nathahura Pak Name ปรากฏว่าผลบั้นปลายคือขาดทุนย่อยยับ เรียกว่า “เจ๊ง ไปเลย” ขอท ๒ ข้อที่ ขณะเดียวกัน ทําไมนักธุรกิจบางกลุ่ม ก็ทุ่มเทความ Nakhon Sawan e Chai Nat Ayutthaya รู้ความสามารถอย่างสุดตัวเหมือนๆ กับกลุ่มแรก แต่กลับได้ผลกำไร ไม่ ขาดทุนย่อยยับตามไป เพียงแต่ว่า SPEE ผลกำไรที่ได้ของนักธุรกิจกลุ่มนี้ ได้ ไม่เข้าเป้าที่ตั้งเอาไว้ แล้วไม่ใช่ไม่ เข้าเป้าแค่หนึ่งครั้งสองครั้งเท่านั้น แต่ไม่เข้าเป้าอยู่เป็นประจำ และกลุ่ม นักธุรกิจพวกนี้ จะงงอยู่ว่า “อะไรนี่ ทั้งๆ ที่จะประกอบธุรกิจการงานใด วิธีการต่างๆ ที่ใช้ในการทำงาน ก็ไม่ ได้น้อยหน้ากว่าผู้อื่น เทคโนโลยีที่น่า มาใช้ผลิตสินค้าก็ทันสมัยเต็มที่ แต่ ผลกำไรที่ได้กลับไม่ตามเป้าหมาย ต้องมาขาดทุนกำไรอย่างไม่ควรจะ ข้อที่ ๓ นักธุรกิจอีกกลุ่มหนึ่งเป็นประเภทถ้าประกอบ o Bangkok GULF OF SIAM มีวันหนึ่ง นักธุรกิจได้เข้าไป ถามพระสารีบุตร ซึ่งเป็นอัครสาวก เบื้องขวาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่าเรื่องของความ เฮงนั้น มันมีเหตุผลต้นปลายมาอย่างไร พระสารีบุตรจึงต้องนำเรื่องนี้ ไปถามพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุ เป็นปัจจัย ให้การค้าอย่างเดียวกัน พ่อค้าบางคน ประกอบการค้าแล้วขาดทุน ...บางคนประกอบแล้ว ได้กำไรไม่เท่าที่ประสงค์ ...บางคนประกอบแล้ว ได้กำไรตามประสงค์ ...บางคนประกอบแล้ว ได้กำไร เป็น" a ธุรกิจการงานใดแล้ว ตั้งเป้าไว้เท่าไร กำไรที่ได้ ก็ เข้าเป้าทุกครั้งไปแบบไม่ขาดไม่เกิน เหมือนอย่าง กับตั้งโปรแกรมคอมพิวเตอร์เอาไว้อย่างนั้น ทั้งที่ หลายๆ ครั้งเกิดมีมรสุมทางการค้าพัดโหมกระหน่ำ ด วาณิชชสูตร อังคุตตรนิกาย จตุกนิบาต เล่มที่ ๒ / พระสูตรและ อรรถกถาแปล มหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๕ / หน้าที่ ๒๓๘ กัลยาณมิตร ๗๒ พฤษภาคม ๒