การสร้างพลังใจและการให้อภัย : หน้า 112/140

ฟังแล้วก็...อื้อหือ ! ดีจัง เป็นกำลังใจให้ลูกอีกทอดหนึ่ง ด้วยค่ะ แม่คิดว่า ดีไหมคะ ถ้าตั้งแต่ตื่นขึ้นมา เรานึกถึง สิ่งที่ดี มองอะไรเป็นไปในทางดี จนกระทั่งเข้านอน คน นั้นก็เป็นคนโชคดีๆ อยู่กับเขาแล้วในตอนนั้น แล้วคน รอบข้างรับความรู้สึกดีๆ นั้นไปด้วย บางคนลูกได้ยิน เสียงก็รู้สึกสบายใจแล้วค่ะ ความรู้สึกถึงกันได้จริงๆ คน ใจใสบริสุทธิ์ลูกอยู่ใกล้แล้วสบายใจจริงๆ ทำให้นึกถึงวัน ที่มหาธรรมกายเจดีย์สร้างเสร็จ ปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิร่วมกันถึง ๑ ล้านคน ลูกเชื่อว่า พลังของใจที่หยุดนิ่ง ใสสะอาดของทุกคนจะมีผลกระทบ และมีคนมา ไปในทางที่ดีต่อชาวโลกได้อย่างแน่นอนและจะเกิดสันติ สุขขึ้นทั่วโลก ลูกคงยังไม่ได้เล่าให้ฟังว่า นอกจากอากาศร้อนแล้ว ช่วงนี้ฝนตกบ่อยอีกด้วย แต่ในขณะที่ลูกเขียนจดหมายนี้ ฝนหยุดตกไปนานแล้วค่ะ มีแต่เสียงแมลงร้องดังไปหมด ทำให้นึกถึงคำที่ว่าจิ้งหรีดมันร้อง PEACE PEACE เป็นเสียงเรียกจากธรรมชาติอย่างไรละคะ สัตว์เหมือนคน ตรงที่ต้องหาอาหาร ต้องกินเพื่อดำรงชีวิต และอีกหลายๆ อย่าง แต่สัตว์ต่างจากคนเพราะไม่มี “ธรรมสัญญา” ไหนๆ เกิดมาเป็นคนทั้งทีก็ต้องดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่า ใช่ไหมคะ ตอนนี้ลูกนั่งเขียนโดยมีเพื่อนเก่าผู้คุ้นเคยอยู่ ใกล้ๆ ไม่ได้ไปสักที ยุงแค่ตัวเดียวก็กัดได้หลายที่นะคะ อยากจะโมโหค่ะแต่ไม่เพราะยุงมันไม่รู้เรื่อง จัดเป็น อภัยทานได้ไหมคะนี่ การให้อภัยก็เป็นการให้ทานอย่าง หนึ่งที่ลูกคิดว่า เป็นการกระทำที่ดีและค่อนข้างยาก แต่ ให้อภัยได้ก็คงโล่งใจใช่ไหมคะ ดีกว่าติดค้างในใจตั้งเยอะ ถ้าหากเราไม่รู้จักการให้อภัย ไม่ลืมความผิดพลาดของ คนอื่นหรือแม้กระทั่งของตัวเราเอง เราคงต้องอารมณ์ ไม่ดีแน่ มีพี่คนหนึ่งเคยบอกลูกว่า สำหรับตัวเขาแล้ว ถ้ามีใครทำไม่ดี เช่นมาว่าเขา เขาจะถือว่า ไม่ใช่เรื่อง ของเขา แต่เป็นเรื่องของคนพูด เป็นปากของคนพูด เขาจะเฉยๆ ไม่สนใจ แต่ถ้าเรื่องที่มาว่านั้นเป็นเรื่องจริง ก็จะต้องแก้ไข เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงคนอื่นได้เราก็ ไม่ควรเอาใจไว้ที่คนอื่น ฟังแล้วก็เห็นด้วยกับพี่คนนี้ แล้วลูกก็เคยถามว่า เขาเคยคิดเรื่องเดียวกัน เช้าอย่างหนึ่ง กลางวันอย่างหนึ่ง และเย็นอีกอย่างหนึ่งไหม พี่เขาไม่ ได้บอกว่าเคยหรือไม่ แต่ตอบว่าหากคิดอย่างนั้น เป็นการคิดด้วยอารมณ์ แต่ถ้าหากคิดด้วยสติ ไตร่ตรอง เหตุและผล ความคิดจะไม่เปลี่ยนแปลง ฟังอย่างนี้แล้ว รู้สึกว่าพี่เขาเป็นผู้ใหญ่ดี สมอายุน่ะค่ะ แล้วลูกจึงพูดกับ เขาต่อว่า มันยากเหมือนกันเพราะบางครั้งอารมณ์ก็อยู่ เหนือเหตุผล ลูกจำไม่ได้เสียแล้ว พี่เขาตอบว่าอย่างไร แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุย คุยเรื่องสนุกแทนจะได้เบาลงมาบ้าง บางครั้งการที่มาคิดหาเหตุผลมาทำความเข้าใจการกระ ทำของตัวเราและคนอื่นมันเป็นสิ่งที่ดี เพราะบางอย่าง เราแก้ไขให้ดีขึ้นได้แต่ถ้าหาเหตุผลไปทุกสิ่งทุกอย่าง ลูก ไม่อยากคิดถึงขนาดนั้น ขี้เกียจคิดและรู้สึกมันไม่จำเป็น คิดว่า มีหลายสิ่งที่ควรนึก ควรทำมากกว่า อย่างเช่น ถ้าเป็นลูก การทำสมาธินึกองค์พระสำคัญกว่ามาก แต่ในขณะที่ลูกเขียนจดหมายนี้ ฝนหยุดตกไปนานแล้วค่ะ มีแต่เสียงแมลงร้องดังไปหมดทำให้ นึกถึงคำที่ว่าจิ้งหรีดมันร้อง PEACE PEACE เป็นเสียงเรียกจากธรรมชาติอย่างไรละคะ สัตว์ เหมือนคน ตรงที่ต้องหาอาหาร ต้องกินเพื่อดำรงชีวิต และอีกหลายๆ อย่าง แต่สัตว์ต่างจาก คนเพราะไม่มี “ธรรมสัญญา กัลยาณมิตร ๑๐๔ พฤษภาคม ๒๕,o