การเข้าชมรมพุทธและการตอบแทนคุณพ่อแม่ : หน้า 74/140

อาตมาเข้าชมรมพุทธตั้งแต่ปี ๑ สมัครเอง จริงๆ แล้วอยากจะเข้าชมรมพุทธฯตั้งแต่ยังไม่ได้สอบ มหาวิทยาลัย เพราะว่าประทับใจครั้งแรกตั้งแต่ตอน ม.๕ ได้มาธุดงค์ราชบูชาของมหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ แล้วก็รู้สึกประทับใจพี่ๆ ชมรม พุทธฯกันมาก เพราะว่าพี่เขาให้ความอบอุ่นแล้วก็ ให้ความรักคอยดูแลเอาใจใส่เราดี ตอนนั้นโรงเรียนจัดมาอยู่ธุดงค์ คือให้สมัครมา ได้มาเห็นพี่ๆ เขาทำงานก็ประทับใจ ก็เลยปฏิญาณ ตนว่า จะเข้าชมรมพุทธฯ ถ้าเข้ามหาวิทยาลัยได้ ชมรมพุทธฯจะต้องเป็นชมรมแรกที่ผมจะเข้าให้ได้ สำหรับความรู้สึกที่มีต่อพ่อแม่ ก็ยังดีเหมือนเดิม แล้วก็ดีมากขึ้น เมื่อก่อนนี้ตั้งใจเพียงแต่ว่า อยาก จะทำงานหาเงินเลี้ยงพ่อแม่ให้มีความสุข แต่พอมาบวชแล้ว รู้สึกว่าถ้าจะตอบแทนพระคุณพ่อแม่ไม่ใช่แค่ที่ เราเข้าใจในตอนแรกเสียแล้ว ต้องหาทางตอบแทนให้พ่อแม่มีความสุข ในโลกหน้าไปอีกด้วย อาตมาคิดว่าจากการที่ตัวเองได้มาบวชนี้ กับการไปดำรงชีวิตอยู่ในสังคม จะสามารถปฏิบัติตัวได้ เป็นแบบอย่างให้กับสังคม คือคล้ายๆ ว่า ให้คนอื่นเขาได้ว่าเห็นว่าเรามาปฏิบัติตัวดีแล้ว หลังจากที่ได้อบรม ธรรมทายาท เมื่อก่อนมีความเข้าใจในพระพุทธศาสนาเพียงผิวเผิน คือก็เรียนๆ ไปเท่านั้น ขอให้ผ่านๆ ไป ขณะ อบรมทำให้รู้สึกอยากจะศึกษามากขึ้น เพราะรู้สึกว่าพุทธศาสนาไม่ได้แคบอยู่ที่เราเข้าใจ ไม่ใช่แค่ว่าเรียนไป แล้วทำให้ได้เกรด ๓ เกรด ๔ มีอะไรมากกว่านั้น ยิ่งเรียนยิ่งกว้าง ยิ่งเรียนแล้วยิ่งอยากจะศึกษา ไม่ เหมือนกับวิชาทั่วไปที่เรียนแล้วรู้สึกเบื่อ อาตมาคิดว่าธรรมะของพระพุทธเจ้าช่วยสร้างสันติสุขที่แท้จริงได้ เพราะธรรมะของพระพุทธเจ้าข้อ ไหนก็แล้วแต่ ถ้าเราปฏิบัติอย่างจริงจังก็จะทำให้เรามีความสุขในตัวเราเองได้ แล้วคนที่อยู่ร่วมก็มีความสุขได้ พระพุทธศาสนาก็มีหลายๆ อย่างที่ให้กับเรา ซึ่งแม้นำคำสอนเพียงหลัก ธรรมเดียว แต่ปฏิบัติอย่างถูกต้องและถูกวิธี ก็สามารถทำให้คนนั้นเป็น คนที่ดีได้ ตอนนี้มองดูเพื่อน ๆ แล้วก็ทำให้โลกสันติสุข มีความสงบสุขได้ การบวชครั้งนี้สำหรับตัวเองได้ประโยชน์มาก คือ อย่างแรก เราได้ฝึก ความเป็นผู้นำในทางสังคม ผู้นำก็คือ ผู้นำทางด้านการปฏิบัติตนให้เป็นแบบอย่างให้ ผู้อื่น อย่างง่ายๆ ก็คือ ในชมรมพุทธฯ เพราะต้องไปทำงานชมรมต่อ อาตมาก็จะ ทำให้น้อง ๆ ชมรมได้เห็นว่า พี่เขาแต่งตัวเรียบร้อยอย่างนี้ แล้วก็เป็นแบบอย่างให้ เขาทำตาม ผู้นำอีกอย่างหนึ่งก็คือ ผู้นำจิตใจของตัวเองไม่ให้หลงไปกับกระแสกิเลสของ โลกมากเกินไป แล้วก็ได้การปฏิบัติตัวที่เป็นแบบอย่างที่ดีกับผู้อื่น อยู่ร่วมภายใต้ กฎเกณฑ์ของสังคม อย่างมีความสุข รู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน โดยใช้ธรรมะในการปฏิบัติตัว อาตมาคิดว่าตัวเองจะนําความรู้ไปทำประโยชน์ต่อประเทศชาติได้ โดยจะ เริ่มทำจากตัวเองก่อน ให้ตัวเองเป็นคนดีมีศีลธรรมมากขึ้น แล้วก็นำไปเผยแพร่กับ ที่อยู่ในชมรมพุทธฯ หลังจากที่เข้ามา อบรมแล้ว รู้สึกว่าเขา เป็นคนที่ใช้เวลาได้ อย่างมีค่า ส่วนตัวเอง เมื่อก่อนไม่ได้อยู่ชมรม ก็เรียนๆ เล่นๆ ไป เทียว แล้วก็กลับบ้าน กัลยาณมิตร ๖๖ พฤษภาคม ๒๕๔