การฝึกภาคสนาม : หน้า 77/140

รับประทานอาหารร่วมกันกับพี่ที่สูงวัยกว่าเรา เราก็ต้องเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ต้องแบ่งปัน ข้อคิดที่ได้ รู้สึกรักตัวเองมากขึ้น คือ เรานี่มีบุญมากนะ ได้มาอยู่ในเส้นทางของการทำความดี เรา จะได้พัฒนาตัวเองมากขึ้น เราผิดพลาดอย่างไร ควรแก้ไขอย่างไร ธรรมทายาทหญิง นฤมล กัมพลพาณิชวงศ์ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย อัสสัมชัญ (ABAC) “เมื่อมาฝึกภาคสนามสามวันนั้น แปลกใจมากจริงๆ ที่ผ่านมาได้อย่างไร ประทับใจตัวเองมาก ภูมิใจที่ผ่านมาได้ เห็นเพื่อนๆ ผ่านมาด้วยกันก็รู้สึกดีใจมาก อย่างตอนฝึกภาคสนาม เวลาที่เข้าฐาน เขาจะ ให้หมอบคลานตามโคลน มองดูแล้วเห็นระยะไกลมาก เห็นแล้วรู้สึกท้อมาก แต่ก็ หลับตา แล้วคลานไปเรื่อยๆ จนถึง ส่วนเพื่อนที่ดูอยู่ข้างนอก ที่เขาถึงแล้วก็ช่วย กันเชียร์ใหญ่เลยค่ะ ก็เลยคลานไปเรื่อยๆ จนถึง รู้สึกโล่งตัวเบาเหมือนกับหลุดไป แล้ว ก็คอยเชียร์เพื่อนๆ ต่อไป และรู้สึกรักเพื่อนๆ มากเลย นฤมล กัมพลพาณิชวงศ์ ตอนนี้เข้าช่วงอบรมแล้ว รู้สึกชอบกฎที่พี่เลี้ยงตั้งให้ คือ ไม่มีอะไรที่ธรรม ทายาทหญิงทำไม่ได้ ทนได้แม้ความอยุติธรรม พวกเราก็อดทน เพราะอย่างน้อยก็ รู้ว่าเรามาฝึก เราก็ต้องทน มีเพื่อนเขาบอกว่า ถ้าออกไปข้างนอกนี่ มันจะมี ความอยุติธรรมที่เป็นอุปสรรคมากกว่านี้อีก เพราะฉะนั้น ถ้าเพียงเรื่องเล็กน้อยนี้ ทนไม่ได้ อย่างอื่นก็คงทนไม่ได้อีกแล้ว รู้สึกประทับใจที่สุด คือพี่เลี้ยง เพื่อนๆ พระอาจารย์ก็ประทับใจ ประทับใจพี่เลี้ยงมากๆ ตรงที่พี่เลี้ยงทุกคน คอยช่วยเหลือ คอยสอนทุกอย่าง มีธรรมะสอดแทรก ตลอดเวลา เช่น พี่เลี้ยงจะสั่งให้ซักผ้า เขาก็จะลงมาทำด้วย อย่างให้ล้างจาน เขาก็จะลงมาทำด้วย พี่เลี้ยง อยู่ทำด้วยจนเสร็จ แม้จะมีเหลือแค่คนสองคนทำอยู่ พี่เลี้ยงก็จะอยู่ช่วยจนเสร็จ เวลาพี่เลี้ยงมาสอนพวกเรา ก็จะไม่ว่าไม่ตำหนิอะไร พี่เขาก็จะพูดดีๆ มีธรรมะสอดแทรกตลอดเวลา พวกเราบางทีก็รู้สำนึกแบบเจ็บเล็กๆ เพราะพี่เขาจะพูดดีมาก ทำให้เรารู้สึกเกรงใจเขา ส่วนเพื่อนๆ ก็เรียกว่าไม่เคยเจอเพื่อนๆ ที่เข้ากันได้เร็วขนาดนี้มาก่อน อาจจะเป็นเพราะว่าเราถือศีล 4 ด้วยกัน เรามีศีลที่เท่ากัน และมีความตั้งใจที่เหมือนกัน คือมีความตั้งใจที่จะนั่งสมาธิและมีความตั้งใจที่ อยากจะอบรมธรรมะ พระอาจารย์แต่ละท่านก็ดีมาก ได้ยินเพื่อนๆ เล่าให้ฟังว่า บางทีพวกเรานั่งทานข้าวอยู่ พระอาจารย์ บางรูปท่านก็จะออกมาดูว่า พวกเราอบรมเป็นอย่างไรบ้าง พอฝนตกท่านก็เป็นห่วง ก็มาถามตอนเช้าว่า อยู่กลดกันได้ไหม หลังคารั่วไหม ถ้าต้องบอกให้คนอื่นรู้ว่าโครงการนี้ดีอย่างไร ก็คงบอกได้ว่า ถ้าไม่ดีจริง ก็ไม่รู้สึกประทับใจขนาดนี้ ตอนแรกไม่คิดว่ามันดีขนาดนี้ พยายามเลี่ยงตลอดว่าไม่อยากจะมา แต่พอมาถึงแค่ประมาณสองอาทิตย์ ก็ รู้สึกประทับใจ อยากจะอยู่ต่อไปเรื่อยๆ ได้เรียนรู้ธรรมะอะไรได้เพิ่มขึ้นเยอะมาก อย่างน้อยนอกเหนือจากที่ พี่เลี้ยงและพระอาจารย์ท่านสอน เราคุยธรรมะกับเพื่อนๆ เอง เราก็รู้สึกว่าเราได้อะไรที่เยอะมาก เพื่อนๆ กัลยาณมิตร ๖๙ พฤษภาคม ๒๕๔๒