ความหวังและความฝันของสามเณร : หน้า 51/140

บวชต่อไปในพระพุทธศาสนา แต่ทำไมชาวพุทธกำลัง ปล่อยให้ท่านต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวลำพัง ทั้งๆ ที่สมณะน้อยๆ เหล่านั้นต่างตั้งความหวังใน อนาคตไว้ว่า เมื่อเติบโตขึ้นมาจะเป็นกำลังสำคัญตอบแทน คุณพระพุทธศาสนา จะเผยแผ่คำสอนของพระบรมศาสดา จะกลับมาโปรดสรรพสัตว์ผู้จมอยู่ในทะเลทุกข์ ให้ หลุดพ้นห้วงกรรม เพราะฉะนั้น ไม่ว่าใครก็ตามที่อ่านโปสเตอร์แผ่น นั้น แม้กระทั่งให้คนที่มีจิตใจแข็งกระด้างปานหินผามา อ่านก็ตาม ย่อมยากที่จะทนทานความตั้งใจจริงในการ บวชเรียนของสมณะน้อยๆ เหล่านั้นได้ เพราะท่าน ศึกษาธรรมะ เพื่อนำกลับมาตอบแทนพระพุทธศาสนา และคนในสังคม น้อยรูปนี้ ความหวัง...ความฝันทั้งหมดของชีวิตสามเณร มีเพียงอย่างเดียว...คือการได้ศึกษาธรรมะ บวชเรียนในบวรพระพุทธศาสนา ตามรอยบาทพระบรมศาสดา สัมมาสัมพุทธเจ้า แต่วันนี้...แม้เป็นเพียงความใฝ่ฝันอย่างเดียวในชีวิต ก็ ทำได้ยาก ปัจจุบัน....มีภิกษุสามเณรที่อุทิศตน เพื่อรับใช้ พระพุทธศาสนา ทว่าขาดแคลนทุนทรัพย์ กระจัดกระจาย อยู่ในถิ่นทุรกันดารทั่วประเทศ กว่าครึ่งของภิกษุและสามเณรเหล่านี้ มาจาก ครอบครัวที่ยากจน กว่าครึ่งที่ไร้ญาติ ไม่มีอ้อมอกของแม่ ไม่มีพ่อ คอยปกป้อง มีเพียงแสงสว่างแห่งธรรมะเท่านั้น...ที่ยังเรื่อง สั่ง de รองชนา วต สมณะเหล่านี้...มีความมุ่งมั่นอย่างยิ่ง ที่จะเป็น ผู้สืบทอดอายุพระพุทธศาสนา รับใช้สังคมด้วยธรรมะและปัญญา เพื่อสร้างคน ดีให้เกิดขึ้นอีกนับไม่ถ้วน หากแต่วันนี้ ปัจจัยจำกัดหลายอย่างในสังคมไทย กำลังจะทำให้ความหวังของประทีปดวงน้อยๆ เหล่านี้ ต้องริบหรี่ลง โปรดแบ่งปันปัจจัยบางส่วน ที่เป็นส่วนเกินของ ท่าน แต่เป็นส่วนที่ขาดของเหล่าสามเณร แม้จะเพียงน้อยนิด แต่ก็มีค่าต่ออีกชีวิต ที่รักใน พระพุทธศาสนา ข้อความที่อ่านผ่านตาไปทีละตัวอักษรได้ปลุก จิตสำนึกดีงามขึ้นมาทีละนิด อย่างน้อยที่สุดได้ทำให้ผู้ อ่านรู้สึกลึกๆ และอาจถามตัวเองไปต่างๆ นานาว่า เป็น เวลานานเท่าไรแล้ว ที่เราลืมเลือนไปว่า เรานับถือ พระพุทธศาสนา ? ใครหรือคือพระภิกษุ ? ใครหรือคือ สามเณร ? และอาจนึกขึ้นได้ในตอนสุดท้ายว่า ผืน แผ่นดินที่เรียกว่า “ไทย” นี้ คือ เมืองพระพุทธศาสนา มาเป็นเวลานานแสนนานแล้ว” ความจริงจะเป็นอย่างไรคงไม่อาจรู้ได้ เพราะขึ้น อยู่กับผู้อ่านจะตอบตัวเองเช่นไร อาจจะมีหลายคนที่ อ่านข้อความที่กลั่นจากใจจริงครั้งนี้ แล้วปล่อยให้ เป็นได้เพียงความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้นในใจสักพักหนึ่ง แล้ว ก็ให้มันละลายหายไป ขณะเดียวกัน ก็จะมีใครอีกหลาย คนที่อ่านข้อความนั้นแล้ว เกิดสำนึกดีงาม จิตใจองอาจ กล้าหาญ ไม่ปล่อยเรื่องสำคัญเช่นนี้เลยผ่านไป และได้ เริ่มต้นลงมือทำอะไรหลายๆ อย่าง เพื่อช่วยเติมฝันของ คนที่รักพระพุทธศาสนาให้เป็นความจริง กัลยาณมิตร ๔๓ พฤษภาคม ๒๕ate