การเผยแผ่พระสัทธรรม : หน้า 98/140

ก็ได้ตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังพญามารให้ รื่นรมย์ อุเทนเจดีย์ก็เป็นที่รื่นรมย์ โคตมกเจดีย์ก็เป็นที่ พ่ายแพ้ไปในครั้งนั้นพระพุทธองค์มีพระชนมายุ ๓๕ ชันษา ปรินิพพาน เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว ทรงมีพระ มหากรุณาธิคุณเผยแผ่พระสัทธรรมอันประเสริฐให้ขยาย กว้างขวางออกไป จนพระศาสนาตั้งมั่น ครั้งหนึ่งพระผู้ มีพระภาคเจ้าประทับนั่งที่ปาวาลเจดีย์ กรุงเวสาลี ได้ ตรัสกับพระอานนท์ว่า “ดูก่อนอานนท์ นครเวสาลีเป็นที่ รื่นรมย์ สัตตัมพเจดีย์ก็เป็นที่รื่นรมย์ พหูบุตตเจดีย์ก็เป็นที่ รื่นรมย์ สารินททเจดีย์ก็เป็นที่รื่นรมย์ ปาวาลเจดีย์ก็เป็น ที่รื่นรมย์” ดูก่อนอานนท์ ผู้หนึ่งผู้ใดเจริญอิทธิบาท ๔ ทำให้มาก ทำให้เป็นประหนึ่งยาน ทำให้เป็นประหนึ่ง วัตถุที่ตั้ง ตั้งไว้เนืองๆ อบรมไว้ ปรารภด้วยดีโดยชอบ ดูก่อนอานนท์ ผู้นั้นเมื่อปรารถนาก็พึ่งดำรงอยู่ ได้ตลอดกัป เกินกว่ากัป หลังจากพระโพธิสัตว์บำเพ็ญทุกรกิริยา 5 ปี ในวันเพ็ญเดือน ๖ เสวยข้าวมธุปายาสของนาง สุชาดาถวาย ตอนเย็นเสด็จไปยังไม้ศรีมหาโพธิ์ทรงเกลี่ยกำหญ้า - กำ ที่โสตถิพราหมณ์ถวาย ทรงอธิษฐานความเพียรมีองค์ ๘ ว่า “แม้เลือดเนื้อในร่างกายของเราจะเหือดแห้งไป เหลือแต่หนัง เอ็น กระดูก ก็ตามที หากยังไม่บรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว จักไม่ลุกจากที่” บัลลังก์ที่นั่งนี้ เรียก “อุปราชิตบัลลังก์” คือ บัลลังก์ที่ไม่มีผู้ทำให้แพ้ได้ กัลยาณมิตร ๘๐ พฤษภาคม ๒๕๔๒